پاورپوینت کامل بُغْض (مفردات‌نهج‌البلاغه)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل بُغْض (مفردات‌نهج‌البلاغه) دارای ۱۳ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل بُغْض (مفردات‌نهج‌البلاغه)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل بُغْض (مفردات‌نهج‌البلاغه) :

منبع: پاورپوینت کامل بُغْض (مفردات‌نهج‌البلاغه)

مقالات مرتبط: بُغْض (مفردات‌قرآن)، بَغْضاء (لغات‌قرآن)، بغض.

بُغْض (به ضم باء و سکون غین) یکی از مفردات نهج البلاغه، ضدّ حُبّ و دوست داشتن به معنای کینه و دشمنی است.
حضرت علی (علیه‌السلام) در رابطه با بدترین و مبغوض‌ترین مردم، از این واژه استفاده نموده است.
این واژه با مشتقاتش ۲۸ بار در «نهج‌البلاغه» آمده است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای بُغْض
۲ – کاربردها
۲.۱ – أَبْغَضَ – خطبه ۱۷ (بدترین مردم)
۲.۲ – یُبْغِضَنی – حکمت ۴۰ (درباره محبت و بغض)
۳ – تعداد کاربردها
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – معنای بُغْض

بُغْض به معنای کینه و دشمنی است.

[۱] راغب اصفهانی، حسین بن محمد، المفردات فی غریب القرآن، ص۱۳۶.

[۲] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۴، ص۱۹۷.

چنان‌که در اقرب الموارد آمده است: بغض ضدّ حب و بغضاء و بغضه شدّت دشمنی است.

[۳] شرتونی، سعید، أقرب الموارد فی فصح العربیه و الشوارد، ج۱، ص۱۸۵.

به‌همین جهت راغب در مفردات می‌گوید:
«آن تنفّر نفس است از شی‌ء بر خلاف حبّ، که میل نفس به شی‌ء است.»

[۴] راغب إصفهانی، حسین بن محمد، المفردات فی غریب القرآن، ص۱۳۶.

۲ – کاربردها

برخی از مواردی که در «نهج‌البلاغه» به کار رفته است، به شرح ذیل می‌باشد:

۲.۱ – أَبْغَضَ – خطبه ۱۷ (بدترین مردم)

امام (صلوات‌الله‌علیه) در خصوص بدترین مردم فرموده است:
«إِنَّ أَبْغَضَ الخَلائِقِ إِلَى اللهِ تعالى رَجُلانِ: رَجُلٌ وَکَلَهُ اللهُ إِلَى نَفْسِهِ، فَهُوَ جائِرٌ عَنْ قَصْدِ السَّبیلِ … وَ رَجُلٌ قَمَشَ جَهْلاً، موضِعٌ فی جُهّالِ الاُْمَّهِ.»

[۵] سید رضی، محمد، نهج البلاغه، ت الحسون، ص۶۱، خطبه ۱۷.

[۶] عبده، محمد، نهج البلاغه، ط مطبعه الإستقامه، ج۱، ص۴۷، خطبه ۱۷.

[۷] صالح، صبحی، نهج البلاغه، ص۵۹، خطبه ۱۷.

«مبغوض‌ترین مردم به خدا دو مرد هستند، مردی که خدا او را به سرش رها کرده و از راه راست خارج شده… و مردی که شی‌ء مجهول و نامعلوم را جمع آورده که در میان جاهلان گسترش می‌یابد.»

[۸] مکار