شیعه فایل |
پاورپوینت کامل بُرْء (مفرداتنهجالبلاغه)
در حال بارگذاری
توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد
پاورپوینت کامل بُرْء (مفرداتنهجالبلاغه) دارای ۳۸ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است
شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.
لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.
توجه : در صورت مشاهده بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل بُرْء (مفرداتنهجالبلاغه)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد
بخشی از متن پاورپوینت کامل بُرْء (مفرداتنهجالبلاغه) :
منبع: پاورپوینت کامل بُرْء (مفرداتنهجالبلاغه)
مقالات مرتبط: بُرْء (مفرداتقرآن)، بَرِیَّهِ (لغاتقرآن).
بُرْء (به ضم باء و سکون راء) یکی از مفردات نهج البلاغه به معنای خلاص شدن، کنار شدن و آفریدن میباشد.
حضرت علی (علیهالسلام) در خصوص کیفیت آفرینش، برانگیختن فردی برای رسالت، که در کودکی نجیبترین است، بیزاری جستن از خودش و … از این واژه استفاده نموده است.
فهرست مندرجات
۱ – معنای بُرْء
۲ – کاربردها
۲.۱ – بَرَأَ – خطبه ۳ (کیفیت آفرینش)
۲.۲ – الْبَرِیَّهِ – خطبه ۱۰۴ (وصف رسول خدا)
۲.۳ – الْبارِىءِ – خطبه ۱۵۵ (درباره باری تعالی)
۲.۴ – الْبَراءَهِ – خطبه ۱۸۹ (برائت از مشرک)
۲.۵ – الْبَراءَهِ – خطبه ۵۶ (بیزاری از امام)
۲.۵.۱ – مقصود امام
۲.۵.۲ – دیدگاه ابن ابی الحدید
۲.۵.۳ – تفاوت میان دشنام و برائت
۲.۶ – بُرْئِهِ – حکمت ۲۸۰ (وصف برادر دینی)
۳ – تعداد کاربردها
۴ – پانویس
۵ – منبع
۱ – معنای بُرْء
بُرْء گاهی به معنی خلاص شدن و کنار شدن میآید که در این صورت مصدر آن برائت است و گاهی به معنی آفریدن میآید که مصدرش «برء» بر وزن عقل میباشد.
به همین جهت در اقرب الموارد آمده است: اگر از باب (علم یعلم) آید به معنی خلاص و کنار شدن است و اگر از باب «قطع یقطع» باشد به معنی آفریدن است.
[۱] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، دارالقلم، ص۱۲۱.
[۲] طریحی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت- الحسینی، ج۱، ص۵۰.
[۳] شرتونی، سعید، اقرب الموارد، ج۱، ص۱۵۴.
۲ – کاربردها
این واژه باتوجه به معانیای که دارد در موارد گوناگونی در بیان حضرت بهکار رفته است که عبارتند از:
۲.۱ – بَرَأَ – خطبه ۳ (کیفیت آفرینش)
«تبرّی» از کسی و از چیزی به معنی کنار شدن از آن میباشد، در «نهجالبلاغه» به هر دو معنی به کار رفته است؛ چنانکه امام (علیهالسلام) در این خصوص میفرماید:
«أَما وَ الَّذی فَلَقَ الْحَبَّهَ، وَ بَرَأَ النَّسَمَهَ.»
[۴] سید رضی، محمد، نهج البلاغه، ت الحسون، ص۴۶، خطبه۳.
[۵] عبده، محمد، نهج البلاغه، ط مطبعه، ج۱، ص۳۱، خطبه۳.
[۶] صالح، صبحی، نهج البلاغه، ص۵۰، خطبه۳.
«قسم به خدایی که دانه را شکافته و انسان را آفریده است.»
[۷] شرح مکارم شیرازی، ناصر، نهج البلاغه با ترجمه فارسی روان، ص۴۱، خطبه۳.
[۸] بحرانی، ابن میثم، ترجمه شرح نهج البلاغه، ج۱، ص۵۰۴.
(شرحهای خطبه:
[۹] بحرانی، ابن میثم، ترجمه شرح نهج البلاغه، ج۱، ص۵۳۰.
[۱۰] مکارم شیرازی، ناصر، پیام امام امیرالمومنین، ج۱، ص۳۹۸.
[۱۱] هاشمی خویی، حبیبالله، منهاج البراعه فی شرح نهج البلاغه، ج۳، ص۱۱۱.
[۱۲] ابن ابیالحدید، عبدالحمید، شرح نهج البلاغه، ج۱، ص۲۰۲.
)
گویی آن کنار کشیدن چیزی از عدم و داخل کردن به دنیای وجود است؛ لذا خلق را «برّیه» گفتهاند.
۲.۲ – الْبَرِیَّهِ – خطبه ۱۰۴ (وصف رسول خدا)
امام (علیهالسلام) در وصف رسول خدا میفرماید:
«حَتَّى بَعَثَ اللهُ مُحَمَّداً (صلىاللهعلیهوآلهوسلم)… خَیْرَ الْبَرِیَّهِ طِفْلاً وَ أَنْجَبَها کَهْلاً أَطْهَرَ الْمُطَهَّرینَ شیمَهً وَ أَجْوَدَ الْمُسْتَمْطَرینَ دیمَهً.»
[۱۳] سید رضی، محمد، نهج البلاغه، ت الحسون، ص۲۳۲، خطبه ۱۰۴.
[۱۴] عبده، محمد، نهج البلاغه – ط مطبعه الاستقامه، ص۲۰۰، خطبه ۱۰۳.
[۱۵] صالح، صبحی، نهج البلاغه، ص۱۵۱، خطبه ۱۰۵.
«تا خدا آن حضرت را بر انگیخت در حالی که بهترین خلق در طفولیت و نجیبترین آنها در بزرگی بود.»
[۱۶] مکارم شیرازی، ناصر، نهج البلاغه با ترجمه فارسی روان، ص۲۲۱، خطبه ۱۰۵.
[۱۷] بحرانی، ابن میثم، ترجمه و شرح نهج البلاغه، ج۳، ص۴۱.
(شرحهای خطبه:
[۱۸] بحرانی، ابن میثم، ترجمه و شرح نهج البلاغه، ج۳، ص۴۴.
[۱۹] مکارم شیرازی، ناصر، پیام امام امیر المومنین(ع)، ج۴، ص۴۴۶.
[۲۰] هاشمی خویی، حبیبالله، منهاج البراعه فی شرح نهج البلاغه، ج۷، ص۲۱۸.
[۲۱] ابن ابیالحدید، عبدالحمید، شرح نهج البلاغه، ج۷، ص۱۱۷.
)
۲.۳ – الْبارِىءِ – خطبه ۱۵۵ (درباره باری تعالی)
«باری» به معنی آفریننده از همین معنی است؛ چنانکه حضرت علی (علیهالسلام) در این باره میفرماید:
«فَسُبْحانَ الْبارِىءِ لِکُلِّ شَیْء، عَلَى غَیْرِ مِثال خَلا مِنْ غَیْرِهِ.»
[۲۲] سید رضی، محمد، نهج البلاغه، ت الحسون، ص۳۳۴، خطبه ۱۵۵.
[۲۳] عبده، محمد، نهج البلاغه – ط مطبعه الاستقامه، ج۲، ص۶۲، خطبه ۱۵۱.
[۲۴] صالح، صبحی، نهج البلاغه، ص۱۵۱، خطبه ۱۵۵.
«منزّه است آفریدگار تمام اشیا که در آفرینش آنها کسى از او سبقت نگرفته است.»
[۲۵] مکارم شیرازی، ناصر، نهج البلاغه با ترجمه فارسی روان، ص۳۳۳.
[۲۶] بحرانی، ابن میثم، ترجمه و شرح نهج البلاغه، ج۳، ص۴۶۳.
(شرحهای خطبه:
[۲۷] بحرانی، ابن میثم، ترجمه و شرح نهج البلاغه، ج۳، ص۴۶۴.
[۲۸] مکارم شیرازی، ناصر، پیام امام امیر المومنین(ع)، ج۶، ص۱۲۳-۱۲۴.
[۲۹] هاشمی خویی، حبیبالله، منهاج البراعه فی شرح نهج البلاغه، ج۹، ص۲۵۶.
[۳۰] ابن ابیالحدید، عبدالحمید، شرح نهج البلاغه، ج۹، ص۱۸۲.
)
۲.۴ – الْبَراءَهِ – خطبه ۱۸۹ (برائت از مشرک)
امام (علیهالسلام) درباره برائت از کسی فرموده است:
«فَإِذا کانَتْ لَکُمْ بَراءَهٌ مِنْ أَحَد فَقِفوهُ حَتّى یَحْضُرَهُ الْمَوْتُ، فَعِنْدَ ذَلِکَ یَقَعُ حدُّ الْبَراءَهِ.»
[۳۱] سید رضی، محمد، نهج البلاغه، ت الحسون، ص۴۳۵، خطبه ۱۸۹.
[۳۲] عبده، محمد، نهج البلاغه – ط مطبعه الاستقامه، ج۲، ص۱۵۲، خطبه ۱۸۴.
[۳۳] صالح، صبحی، نهج البلاغه، ص۲۷۹، خطبه ۱۸۹.
یعنی «اگر در کار کسی شک کرده و خواستید از او بیزاری جویید، نگاه دارید تا مرگ او برسد؛ حق برائت در آن صورت واقع میشود.»
[۳۴] مکارم شیرازی، ناصر، نهج البلاغه با ترجمه فارسی روان، ص۴۳۵.
[۳۵] بحرانی، ابن میثم، ترجمه و شرح نهج البلاغه، ج۴، ص۳۳۵.
(شرحهای خطبه:
[۳۶] بحرانی، ابن میثم، ترجمه و شرح نهج البلاغه، ج۴، ص۳۳۶.
[۳۷] مکارم شیرازی، ناصر، پیام ا
- همچنین لینک دانلود به ایمیل شما ارسال خواهد شد به همین دلیل ایمیل خود را به دقت وارد نمایید.
- ممکن است ایمیل ارسالی به پوشه اسپم یا Bulk ایمیل شما ارسال شده باشد.
- در صورتی که به هر دلیلی موفق به دانلود فایل مورد نظر نشدید با ما تماس بگیرید.
