پاورپوینت کامل بُرّ (مفردات‌نهج‌البلاغه)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل بُرّ (مفردات‌نهج‌البلاغه) دارای ۱۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل بُرّ (مفردات‌نهج‌البلاغه)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل بُرّ (مفردات‌نهج‌البلاغه) :

منبع: پاورپوینت کامل بُرّ (مفردات‌نهج‌البلاغه)

مقالات مرتبط: فوم (مفردات‌قرآن)، فوم (لغات‌قرآن).

بُرّ (به ضم باء) یکی از مفردات نهج البلاغه، به معنای گندم است.
حضرت علی (علیه‌السلام) در مورد بردادر خود عقیل و کعبه از این واژه استفاده نموده است.
این واژه دو بار در «نهج‌البلاغه» آمده است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای بُرّ
۲ – کاربردها
۲.۱ – بُرِّکُمْ – خطبه ۲۲۳ (درباره عقیل)
۲.۲ – بُرَّه – خطبه ۱۹۲ (کعبه)
۳ – تعداد کاربردها
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – معنای بُرّ

بُرّ (به ضم باء) به معنای گندم آمده است.

[۱] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۳، ص۲۱۹.

[۲] شرتونی، سعید، أقرب الموارد فی فصح العربیه و الشوارد، ج۱، ص۱۵۸.

۲ – کاربردها

مواردی که در «نهج‌البلاغه» به کار رفته است، به شرح ذیل می‌باشد:

۲.۱ – بُرِّکُمْ – خطبه ۲۲۳ (درباره عقیل)

آن حضرت (علیه‌السلام) درباره بردار خود عقیل می‌فرماید:
«وَ اللهِ لَقَدْ رَأَیْتُ عَقیلاً وَ قَدْ أمْلَقَ حَتَّى اسْتماحَنی مِنْ بُرِّکُمْ صاعاً.»

[۳] سید رضی، محمد، نهج البلاغه، ت الحسون، ص۵۵۳، خطبه ۲۲۳.

[۴] عبده، محمد، نهج البلاغه، ط مطبعه الإستقامه، ج۲، ص۲۴۳، خطبه ۲۱۹.

[۵] صالح، صبحی، نهج البلاغه، ص۳۴۶، خطبه ۲۲۴.

«بخدا برادرم عقیل را دیدم که بشدت فقیر شده و تا آن‌جا که از گندم شما (بیت المال) از من یک صاع (سه کیلو) خواست.»

[۶] مکارم شیرازی، ناصر، نهج البلاغه با ترجمه فارسی روان، ص۵۴۱، خطبه ۲۲۴.

[۷] بحرانی، ابن میثم، ترجمه شرح نهج البلاغه، ج۴، ص۱۵۴.

(شرح