پاورپوینت کامل بُدُوّ (مفردات‌نهج‌البلاغه)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل بُدُوّ (مفردات‌نهج‌البلاغه) دارای ۲۴ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل بُدُوّ (مفردات‌نهج‌البلاغه)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل بُدُوّ (مفردات‌نهج‌البلاغه) :

منبع: پاورپوینت کامل بُدُوّ (مفردات‌نهج‌البلاغه)

مقالات مرتبط: بُدُوّ (مفردات‌قرآن)، یُبْدِءُ (لغات‌قرآن)، بادیء.

بُدُوّ (به ضم باء و تشدید واو) یا اِبْداء یا بادِی از مفردات نهج البلاغه به معنای ظهور، آشکار، آشکار شدن و آشکار کردن است.
حضرت علی (علیه‌السلام) در موارد گوناگونی از این واژه در همین معانی استفاده نموده است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای بُدوّ و مشتقات آن
۲ – کاربردها
۲.۱ – بَدا – خطبه ۱۰۰ (ظهور مصلحت)
۲.۲ – بَدا – خطبه ۳۱ (توصیه به زبیر)
۲.۳ – یَبْدو – غریب ۵ (افزایش ایمان)
۲.۴ – الْبادی – خطبه ۱۶۱ (درباره رسول الله)
۲.۵ – الْبادی – نامه ۶۷ (توصیه به فرماندار مکه)
۳ – تعداد کاربردها
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – معنای بُدوّ و مشتقات آن

بُدُوّ (بر وزن علوّ) یا ابداء یا بادی به معنای ظهور، آشکار، آشکار شدن و آشکار کردن آمده است.

[۱] طریحی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت – الحسینی، ج۱، ص۴۵.

چنان‌که راغب، آن را به معنای ظهور شدید دانسته است.

[۲] راغب أصفهانی، المفردات فی غریب القرآن، ص۱۱۳.

۲ – کاربردها

برخی از مواردی که در «نهج‌البلاغه» به کار رفته است، به شرح ذیل می‌باشد:

۲.۱ – بَدا – خطبه ۱۰۰ (ظهور مصلحت)

این واژه به جای ظهور مصلحت و رای نیز به کار می‌رود، چنان‌که آن حضرت (علیه‌السلام) در بیانی فرموده است:
«وَ بَدا مِنَ الاَْیّامِ کُلوحُها.»

[۳] سید رضی، محمد، نهج البلاغه، ت الحسون، ص۲۲۶، خطبه ۱۰۰.

[۴] عبده، محمد، نهج البلاغه، ط مطبعه الاستقامه، ص۱۹۵، خطبه ۹۹.

[۵] صالح، صبحی، نهج البلاغه، ص۱۴۷، خطبه ۱۰۱.

«از روزها عبوس و ترش‌روهای آن آشکار شد.»

[۶] مکارم شیرازی، ناصر، نهج البلاغه با ترجمه فارسی روان، ص۲۱۵، خطبه ۱۰۱.

[۷] بحرانی، ابن میثم، ترجمه شرح نهج البلاغه، ج۳، ص۱۶.

(شرح‌های خطبه:

[۸] بحرانی، ابن میثم، ترجمه شرح نهج البلاغه، ج۳، ص۱۹.

[۹] مکارم شیرازی، ناصر، پیام امام امیر المومنین(ع)، ج۴، ص۳۸۷.

[۱۰] هاشمی خویی، حبیب الله، منهاج البراعه فی شرح نهج البلاغه، ج۷، ص۱۷۰.

[۱۱] ابن ابی الحدید، عبدالحمید، شرح نهج البلاغه، ج۷، ص۹۸.

)

۲.۲ – بَدا – خطبه ۳۱ (توصیه به زبیر)

امام (صلوات‌الله‌علیه) به ابن عباس می‌فرماید پیش زبیر برو و رسالت مرا برسان و آن وقتی بود که هنوز جنگ بصره شروع نشده بود:
«القَ الزُّبَیْرَ، فَإِنَّهُ أَلیَنُ عَریکَهً، فَقُلْ لَهُ: یَقولُ لَکَ ابْنُ خالِکَ: عَرَفْتَنی بَالحِجازِ وَ أَنْکَرْتَنی بِالعِراقِ، فَما عَدا مِمّا بَدا.»

[۱۲] سید رضی، محمد، نهج البلاغه، ت الحسون، ج۸۶، خطبه ۳۱.

[۱۳] عبده، محمد، نهج البلاغه، ط مطبعه الإستقامه، ج۱، ص۷۳، خطبه ۳۱.

[۱۴] صالح، صبحی، نهج البلاغه، ص۷۴، خطبه ۳۱.

«زبیر را ملاقات کن که آدمی نرمخوست و به او بگو پسر دایی‌ات علی می‌گوید: مرا در حجاز شناختی (و بیعت کردی) امّا در عراق نشناختی (و به‌جنگم آمدی) چه چیز تو را منصرف کرد از آن‌چه بر تو آشکار شده بود.»

[۱۵] مکارم شیرازی، ناصر، نهج البلاغه با ترجمه فارسی روان، ص۸۵، خطبه ۳۱.

[۱۶] بحرانی، ابن میثم، ترجمه شرح نهج البلاغه، ج۲، ص۱۲۹.

(شرح‌های خطبه:

[۱۷] بحرانی، ابن میثم، ترجمه شرح نهج البلاغه، ج۲، ص۱۳۰-۱۳۱.

[۱۸] مکارم شیرازی، ناصر، پیام امام امیرالمومنین، ج۲، ص۲۴۷.

[۱۹] هاشمی خویی، حبیب‌الله، منهاج البراعه فی شرح نهج البلاغه، ج۴، ص۴۴.

[۲۰] ابن ابی‌الحدید، عبدالحمید، شرح نهج البلاغه، ج۲، ص۱۶۳.

)

شریف رضی فرموده: جمله «فَما عَدا مِمّا بَدا» اولین بار از آن حضرت (علیه‌السلام) شنیده شده است.

[۲۱] صبحی صالح، نهج البلاغه، ص۷۴، خطبه۳۱.

منظور از «مِمّا بَدا» بیعت آن حضرت (صلوات‌الله‌علیه) در حجاز است که زبیر به او بیعت کرد. در این خصوص عبده می‌نویسد:
«من» در «مِمّا بَدا» به معنی «عن» است.

[۲۲] عبده، محمد، نهج البلاغه – ط مطب