پاورپوینت کامل بَهْم (مفردات‌قرآن)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل بَهْم (مفردات‌قرآن) دارای ۴۳ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل بَهْم (مفردات‌قرآن)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل بَهْم (مفردات‌قرآن) :

منبع: بَهْم (قاموس قرآن (جلد ۱))

مقالات مرتبط: بَهِیْمَه (لغات‌قرآن)، بَهیمَه (مفردات‌نهج‌البلاغه)، بهیمه الانعام.

بَهْم (به فتح باء و سکون هاء) از واژگان قرآن کریم به معنای سنگ سخت است.
بَهیمَه (به فتح باء و میم) به حیوانات گفته می‌شود.

فهرست مندرجات

۱ – معنای بَهْم
۲ – کاربردها
۲.۱ – بَهِیمَهُ الْاَنْعامِ (آیه ۱ سوره مائده)
۲.۲ – بَهِیمَهِ الْاَنْعامِ (آیه ۲۸ سوره حج)
۲.۳ – بَهِیمَهِ الْاَنْعامِ (آیه ۳۴ سوره حج)
۲.۴ – معنای بَهیمَه
۲.۵ – تفاوت بهیمه و انعام
۲.۵.۱ – اعم بودن بهیمه
۲.۵.۲ – وحشی‌های انعام
۲.۵.۳ – جنین انعام
۳ – تعداد کاربردها
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – معنای بَهْم

بَهْم

[۱] قرشی بنابی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، ج۱، ص۲۴۳.

[۲] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۶۳.

[۳] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۶، ص۱۹.

راغب گوید: بهمه به معنی سنگ سخت است، به مرد شجاع به جهت صلابتش بهمه گویند و هر چه از محسوسات و معقولات فهمش دشوار باشد مبهم گویند، بهیمه آن است که نطق ندارد و این را از آن سبب گفته‌اند که در صورت آن ابهام است ولی در عرف به غیر درندگان و طیور، گفته می‌شود.

[۴] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۶۳.

و هر چه از محسوسات و معقولات فهمش دشوار باشد مبهم گویند، بهیمه آن است که نطق ندارد و این را از آن سبب گفته‌اند که در صورت آن ابهام است ولى در عرف بغیر درندگان و طیور، گفته می‌شود.

۲ – کاربردها

به مواردی از بَهْم که در قرآن به‌ کار رفته است، اشاره می‌شود:

۲.۱ – بَهِیمَهُ الْاَنْعامِ (آیه ۱ سوره مائده)

(اُحِلَّتْ لَکُمْ‌ بَهِیمَهُ الْاَنْعامِ)

[۵] مائده/سوره۵، آیه۱.

(چهار پایان و جنین آن‌ها براى شما حلال شده است.)

[۶] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۱۰۶.

[۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۵، ص۲۶۳.

[۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۵، ص۱۶۱.

[۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۶، ص۱۸۳.

[۱۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۳، ص۲۳۳.

۲.۲ – بَهِیمَهِ الْاَنْعامِ (آیه ۲۸ سوره حج)

(وَ یَذْکُرُوا اسْمَ اللَّهِ فِی اَیَّامٍ مَعْلُوماتٍ عَلی‌ ما رَزَقَهُمْ مِنْ‌ بَهِیمَهِ الْاَنْعامِ)

[۱۱] حج/سوره۲۲، آیه۲۸.

(و در روزهاى معیّنى نام خدا را، بر چهارپایانى که به آنها روزى داده است، به هنگام قربانى کردن ببرند.)

[۱۲] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۳۳۵.

[۱۳] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۴، ص۵۲۲.

[۱۴] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۴، ص۳۷۰.

[۱۵] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۶، ص۲۰۵.

[۱۶] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۷، ص۱۲۹.

۲.۳ – بَهِیمَهِ الْاَنْعامِ (آیه ۳۴ سوره حج)

(وَ لِکُلِّ اُمَّهٍ جَعَلْنا مَنْسَکاً لِیَذْکُرُوا اسْمَ اللَّهِ عَلی‌ ما رَزَقَهُمْ مِنْ‌ بَهِیمَهِ الْاَنْعامِ)

[۱۷] حج/سوره۲۲، آیه۳۴.

(براى هر امّتى قربانگاهى قرار دادیم، تا نام خدا را به هنگام قربانی بر چهارپایانى که به آنان روزى داده‌ایم ببرند.)

[۱۸] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۳۳۶.

[۱۹] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۴، ص۵۲۹.

[۲۰] طباطبایی، سید محمدحسین، المیزان فی تفسیر القرآن، ج۱۴، ص۳۷۴.

[۲۱] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۶، ص۲۱۲.

[۲۲] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۷، ص۱۳۴.

۲.۴ – معنای بَهیمَه

در مجمع البیان فرموده: بهیمه اسم هر چهار پاست در دریا باشد یا در خشکی.

[۲۳] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۳، ص۲۳۲.

در قاموس گفته بهیمه هر چهار پاست و لو در دریا باشد، یا هر حیوانی‌که تمیز ندارد، جمع آن بهائم است.

[۲۴] فیروزآبادی، مجدالدین، قاموس المحیط، ج۴، ص۸۲.

از زجاج نقل شده: بهیمه هر حیوانی است که عقل ندارد.
ناگفته نماند: این ترکیب‌

(بَهِیمَهُ الْاَنْعامِ)

در قرآن سه بار آمده

[۲۵] مائده/سوره۵، آیه۱.

[۲۶] حج/سوره۱، آیه۲۸.

[۲۷] حج/سوره۱، آیه۳۴.

و در هر بار به «انعام» اضافه شده است.

۲.۵ – تفاوت بهیمه و انعام

درباره انعام گفته‌اند که مراد از آن گوسفند و گاو و شتر است (انعام ثلاثه) این از بعض آیات نیز بدست می‌آید مثل‌

(زُیِّنَ لِلنَّاسِ حُبُّ الشَّهَواتِ‌… مِنَ الذَّهَبِ وَ الْفِضَّهِ وَ الْخَیْلِ الْمُسَوَّمَهِ وَ الْاَنْعامِ وَ الْحَرْثِ.)

[۲۸] آل عمران/سوره۳، آیه۱۴.

(محبّت امور مادى، از قبیل زنان و فرزندان و اموال فراوان از طلا و نقره و اسب‌هاى ممتاز و چهارپایان و زراعت، در نظر مردم جلوه داده شده است.)

[۲۹] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۵۱.

[۳۰] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۳، ص۱۴۸.

[۳۱] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۳، ص۹۵.

[۳۲] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۳، ص۲۵۷.

[۳۳] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۲، ص۷۱۱.

که خیل (اسبان) از انعام جدا ذکر شده است.
و مثل‌

(وَ الْاَنْعامَ خَلَقَها لَکُمْ فِیها دِفْ‌ءٌ وَ مَنافِعُ‌… وَ الْخَیْلَ وَ الْبِغالَ وَ الْحَمِیرَ لِتَرْکَبُوها وَ زِینَهً)

[۳۴] نحل/سوره۱۶، آیه۵- ۸.

(و چهارپایان را براى شما آفرید؛ در حالى که در آنها، وسیله پوشش، و منافع دیگرى است.)

[۳۵] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۲۶۷.

[۳۶] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۲، ص۳۱۰.

[۳۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۲، ص۲۱۱.

[۳۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۳، ص۲۲۸.

[۳۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۶، ص۵۳۹.

که اسبان و استران و خران از انعام جدا نقل شده‌اند
و مثل‌

(وَ مِنَ النَّاسِ وَ الدَّوَابِّ وَ الْاَنْعامِ)

[۴۰] فاطر/سوره۳۵، آیه۲۸.

(و از انسانها و جنبندگان و چهار پایان)

[۴۱] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۴۳۷.

[۴۲] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۷، ص۵۹.

[۴۳] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۷، ص۴۲.

[۴۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۰، ص۳۲۹.

[۴۵] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۸، ص۶۳۵.

و در بعض آیات در اعمّ بکار رفته است نظیر

(اُولئِکَ کَالْاَنْعامِ بَلْ هُمْ اَضَلُّ)