پاورپوینت کامل بَلاء (مفردات‌قرآن)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل بَلاء (مفردات‌قرآن) دارای ۳۱ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل بَلاء (مفردات‌قرآن)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل بَلاء (مفردات‌قرآن) :

منبع: بَلاء (قاموس قرآن (جلد ۱))

مقالات مرتبط: لِیَبْلُوَکُم (لغات‌قرآن)، بَلاء (مفردات‌نهج‌البلاغه)، بلاء.

بَلاء (به فتح باء) از واژگان قرآن کریم به معنای امتحان و آزمایش است.
این واژه از بَلِیَ (به فتح باء و کسر لام) به معنای کهنه شدن گرفته شده است.
طبق آیاتی که در قرآن کریم آمده، نعمت و مصیبت هر دو امتحان است تا انسان‌ به واسطه آن‌ها آزمایش شود.
مشتقات بَلاء که در آیات قرآن آمده عبارتند از:

بَلَوْناهُمْ‌ (به فتح باء و لام) به معنای آزمودیم؛
نَبْلُوکُمْ‌ (به فتح نون و سکون باء) به معنای آزمایش مى‌کنیم؛
ابْتَلاهُ‌ (به کسر همزه، سکون باء و فتح تاء) به معنای آزمایش کرد او را؛
لایَبْلی‌ (به فتح یاء و سکون باء) به معنای کهنه نمی‌شود؛
تُبْلَی‌ (به ضم تاء و سکون باء) به معنای امتحان شوند؛
لِیُبْلِیَ‌ (به کسر لام، ضم یاء و سکون باء) به معنای امتحان کند؛ است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای بَلاء
۲ – کاربردها
۲.۱ – بَلَوْناهُمْ‌ (آیه ۱۶۸ سوره اعراف)
۲.۲ – نَبْلُوکُمْ‌ (آیه ۳۵ سوره انبیاء)
۲.۳ – ابْتَلاهُ‌ (آیه ۱۵ سوره فجر)
۲.۴ – یَبْلی‌ (آیه ۱۲۰ سوره طه)
۲.۵ – تُبْلَی‌ (آیه ۹ سوره طارق)
۲.۶ – تَبْلُوا (آیه ۳۰ سوره یونس)
۲.۷ – بَلاءٌ (آیه ۴۹ سوره بقره)
۲.۸ – بَلاءٌ (آیه ۱۴۱ سوره اعراف)
۲.۹ – بَلاءٌ (آیه ۶ سوره ابراهیم)
۲.۱۰ – لِیُبْلِیَ‌ (آیه ۱۷ سوره انفال)
۳ – پانویس
۴ – منبع

۱ – معنای بَلاء

بَلاء

[۱] قرشی بنابی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، ج۱، ص۲۲۹.

[۲] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۱۴۵.

[۳] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۱، ص۶۰.

به معنای امتحان و آزمایش از بَلِیَ به معنای کهنه شدن گرفته شده است.
گویند: «بَلِیَ‌ الثوبُ‌ بِلًی‌ و بَلَاءً» یعنی لباس کهنه شد.

[۴] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۱۴۵.

[۵] شرتونی، سعید، اقرب الموارد، ج۱، ص۲۰۲.

امتحان را از آن‌ جهت ابتلاء گویند که گویا ممتحن، امتحان شده را از کثرت امتحان کهنه می‌کند.
به غم و‌ اندوه از آن سبب بلاء گویند که بدن را کهنه و فرسوده می‌کند.

[۶] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۱۴۵.

تکلیف را بدان علت بلاء گویند که بر بدن گران است (و آن را فرسوده می‌کند) و یا اینکه آن امتحان است.

[۷] فیروزآبادی، مجدالدین، قاموس المحیط، ج۴، ص۳۰۵.

۲ – کاربردها

به مواردی از بَلاء که در قرآن به‌ کار رفته است، اشاره می‌شود:

۲.۱ – بَلَوْناهُمْ‌ (آیه ۱۶۸ سوره اعراف)

(وَ بَلَوْناهُمْ‌ بِالْحَسَناتِ وَ السَّیِّئاتِ لَعَلَّهُمْ یَرْجِعُونَ)

[۸] اعراف/سوره۷، آیه۱۶۸.

(و آن‌ها را با نیکى‌ها و بدى‌ها آزمودیم شاید بازگردند.)

[۹] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۱۷۲.

[۱۰] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۸، ص۳۸۲.

[۱۱] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۸، ص۲۹۷.

[۱۲] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۰، ص۱۰۰.

[۱۳] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۴، ص۷۶۰.

۲.۲ – نَبْلُوکُمْ‌ (آیه ۳۵ سوره انبیاء)

(وَ نَبْلُوکُمْ‌ بِالشَّرِّ وَ الْخَیْرِ فِتْنَهً وَ اِلَیْنا تُرْجَعُونَ)

[۱۴] انبیاء/سوره۲۱، آیه۳۵.

(و شما را با بدی‌ها و خوبی‌ها آزمایش مى‌کنیم و به سوى ما بازگردانده مى‌شوید.)

[۱۵] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۳۲۴.

[۱۶] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۴، ص۴۰۶.

[۱۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۴، ص۲۸۷.

[۱۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۶، ص۱۱۹.

آیه قبلی مانند همین آیه صریح است در این‌که امتحان، هم با نعمت و هم با نقمت ممکن است.

[۱۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۷، ص۷۴.

۲.۳ – ابْتَلاهُ‌ (آیه ۱۵ سوره فجر)

(فَاَمَّا الْاِنْسانُ اِذا مَا ابْتَلاهُ‌ رَبُّهُ فَاَکْرَمَهُ وَ نَعَّمَهُ فَیَقُولُ رَبِّی اَکْرَمَنِ)

[۲۰] فجر/سوره۸۹، آیه۱۵.

(امّا انسان هنگامى که پروردگارش او را براى آزمایش، گرامى مى‌دارد و نعمت مى‌بخشد مغرور مى‌شود و مى‌گوید: «پروردگارم مرا گرامى داشته است!»)

[۲۱] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۵۹۳.

[۲۲] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۲۰، ص۴۷۲.

[۲۳] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۲۰، ص۲۸۲.

[۲۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۷، ص۷۵.

[۲۵] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱۰، ص۷۳۹.

این آیه نیز مانند دو آیه قبل است بنابراین نعمت و بلا هر دو امتحان هستند. نمی‌شود گفت: صاحب نعمت در نزد خدا عزیز و شخص مبتلا در پیش خدا خوار است، باید دید در مقابل نعمت و بلا، چه عملی، چه صبری، شکری و عبرتی از وی دیده می‌شود.

۲.۴ – یَبْلی‌ (آیه ۱۲۰ سوره طه)

(هَلْ اَدُلُّکَ عَلی‌ شَجَرَهِ الْخُلْدِ وَ مُلْکٍ لا یَبْلی