پاورپوینت کامل بَقَر (مفردات‌قرآن)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل بَقَر (مفردات‌قرآن) دارای ۶۴ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل بَقَر (مفردات‌قرآن)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل بَقَر (مفردات‌قرآن) :

منبع: بَقَر (قاموس قرآن (جلد ۱))

مقالات مرتبط: بقر.

بَقَر (به فتح باء و قاف) از واژگان قرآن کریم به معنای گاو بوده و اسم جنس است.
درباره بقره اختلاف نظر وجود دارد برخی تاء آن را برای تأنیث گرفته و برخی دیگر به گاو نر و ماده هر دو بقره اطلاق کرده‌اند.
جمع بقره «بَقَرات» است.
در قرآن کریم این واژه بیشتر در داستان گاو بنی‌اسرائیل به کار رفته است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای بَقَر
۲ – کاربردها
۲.۱ – الْبَقَرِ (آیه ۱۴۶ سوره انعام)
۲.۲ – بَقَرَهً (آیه ۶۷ سوره بقره)
۲.۳ – بَقَراتٍ‌ (آیه ۴۳ سوره یوسف)
۳ – بقره‌ی بنی اسرائیل
۳.۱ – بی ادبی بنی‌اسرائیل
۳.۲ – تکثیر سؤال
۳.۳ – تقدس زدایی از گاو
۳.۴ – یک یا چند ماجرا
۳.۵ – یک تیر و دو نشان
۳.۶ – معجزه بودن داستان گاو
۳.۷ – قیمت گران گاو
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – معنای بَقَر

بَقَر

[۱] قرشی بنابی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، ج۱، ص۲۰۹.

[۲] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۱۳۸.

[۳] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۳، ص۲۲۷.

به معنای گاو بوده و اسم جنس است.
بقره به گاو نر و گاو ماده هر دو گفته می‌شود، تاء آن برای وحدت است نه تانیث.

[۴] شرتونی، سعید، اقرب الموارد، ج۱، ص۱۸۸.

[۵] فیروزآبادی، مجدالدین، قاموس المحیط، ج۱، ص۳۷۵.

[۶] جوهری، ابونصر، صحاح تاج اللغه، ج۲، ص۵۹۴.

ولی مجمع البیان، راغب و تفسیر مراغی تاء آن را برای تانیث گرفته و گفته‌اند: بقره به معنی گاو ماده و ثور گاو نر است.

[۷] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۱۳۸.

[۸] مراغی، احمد مصطفی، تفسیر مراغی، ج۱، ص۱۴۱.

راغب ثور را به لفظ قیل آورده است.

[۹] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۱۳۸.

در مجمع اضافه کرده: در جنس گاو اسم مذکر غیر از مؤنث است چنان‌که در جمل، ناقه، رجل، مراه، جدی و عناق نیز چنین است.

[۱۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱، ص۲۶۷.

۲ – کاربردها

به مواردی از بَقَر که در قرآن به‌ کار رفته است، اشاره می‌شود:

۲.۱ – الْبَقَرِ (آیه ۱۴۶ سوره انعام)

(وَمِنَ‌ الْبَقَرِ وَالْغَنَمِ حَرَّمْنا عَلَیْهِمْ شُحُومَهُما)

[۱۱] انعام/سوره۶، آیه۱۴۶.

«از مطلق گاو و گوسفند بر آن‌ها پیه را حرام کردیم‌.»

[۱۲] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۷، ص۵۱۱.

[۱۳] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۷، ص۳۷۱.

[۱۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۶، ص۱۴۲.

[۱۵] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۴، ص۵۸۴.

۲.۲ – بَقَرَهً (آیه ۶۷ سوره بقره)

(اِنَّ اللَّهَ یَاْمُرُکُمْ اَنْ تَذْبَحُوا بَقَرَهً)

[۱۶] بقره/سوره۲، آیه۶۷.

(خداوند به شما دستور مى‌دهد گاوى را ذبح کنید.)

[۱۷] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۱۰.

[۱۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱، ص۳۰۱.

[۱۹] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱، ص۱۹۹.

[۲۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱، ص۲۰۹.

[۲۱] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱، ص۲۷۳.

مراد یک گاو است نه گاو ماده، بنابر قول قاموس و صحاح.

[۲۲] فیروزآبادی، مجدالدین، قاموس المحیط، ج۱، ص۳۷۵.

[۲۳] جوهری، ابونصر، صحاح تاج اللغه، ج۲، ص۵۹۴.

بنابر قول مجمع و غیره گاو ماده است.

[۲۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱، ص۲۶۷.

۲.۳ – بَقَراتٍ‌ (آیه ۴۳ سوره یوسف)

جمع بقره، بقرات است.

(اِنِّی اَری‌ سَبْعَ‌ بَقَراتٍ‌ سِمانٍ)

[۲۵] یوسف/سوره۱۲، آیه۴۳.

«من هفت گاو فربه می‌بینم».

[۲۶] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۱، ص۲۵۲.

[۲۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۱، ص۱۸۵.

[۲۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۲، ص۲۲۹.

[۲۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۵، ص۳۶۴.

این مؤیّد قول مجمع است.

۳ – بقره‌ی بنی اسرائیل

داستان بقره‌ی بنی‌اسرائیل که در قرآن مجید نقل شده قابل دقّت و تحقیق است. ما عین آن را نقل و در باره آن گفتگو می‌کنیم.

(وَ اِذْ قالَ مُوسی‌ لِقَوْمِهِ اِنَّ اللَّهَ یَاْمُرُکُمْ اَنْ تَذْبَحُوا بَقَرَهً قالُوا اَ تَتَّخِذُنا هُزُواً قالَ اَعُوذُ بِاللَّهِ اَنْ اَکُونَ مِنَ الْجاهِلِینَ • قالُوا ادْعُ لَنا رَبَّکَ یُبَیِّنْ لَنا ما هِیَ قالَ اِنَّهُ یَقُولُ اِنَّها بَقَرَهً لا فارِضٌ وَ لا بِکْرٌ عَوانٌ بَیْنَ ذلِکَ فَافْعَلُوا ما تُؤْمَرُونَ • قالُوا ادْعُ لَنا رَبَّکَ یُبَیِّنْ لَنا ما لَوْنُها قالَ اِنَّهُ یَقُولُ اِنَّها بَقَرَهً صَفْراءُ فاقِعٌ لَوْنُها تَسُرُّ النَّاظِرِینَ‌ • قالُوا ادْعُ لَنا رَبَّکَ یُبَیِّنْ لَنا ما هِیَ اِنَ‌ بَقَرَهً تَشابَهَ عَلَیْنا وَ اِنَّا اِنْ شاءَ اللَّهُ لَمُهْتَدُونَ • قالَ اِنَّهُ یَقُولُ اِنَّها بَقَرَهً لا ذَلُولٌ تُثِیرُ الْاَرْضَ وَ لا تَسْقِی الْحَرْثَ مُسَلَّمَهٌ لا شِیَهَ فِیها قالُوا الْآنَ جِئْتَ بِالْحَقِّ فَذَبَحُوها وَ ما کادُوا یَفْعَلُونَ • وَ اِذْ قَتَلْتُمْ نَفْساً فَادَّارَاْتُمْ فِیها وَ اللَّهُ مُخْرِجٌ ما کُنْتُمْ تَکْتُمُونَ • فَقُلْنا اضْرِبُوهُ بِبَعْضِها کَذلِکَ یُحْیِ اللَّهُ الْمَوْتی‌ وَ یُرِیکُمْ آیاتِهِ لَعَلَّکُمْ تَعْقِلُونَ)

[۳۰] بقره/سوره۲، آیه۶۷- ۷۳.

«آن‌گاه که موسی به قوم خود گفت: خداوند به شما امر می‌کند که گاوی را ذبح کنید گفتند: آیا ما را مسخره گرفته‌ای؟ گفت: به خدا پناه می‌برم که از نادانان باشم گفتند: پروردگار خویش را بخوان تا به ما روشن کند گاو چگونه است؟ گفت: خداوند می‌گوید: آن گاوی است نه پیر و نه خرد سال سنّش میان این دو است پس آن‌چه امر می‌شوید به جای آورید. گفتند: پروردگار خویش را بخوان تا روشن کند رنگ آن چگونه است؟ گفت: خداوند می‌گوید: آن گاوی است زرد پر رنگ که بینندگان را مسرور می‌کند. گفتند: پروردگارت را بخوان تا روشن کند این گاو چگونه است؟ این گاو بر ما میان گاوان مشتبه گشته است و ما انشاءاللَّه هدایت یافته‌گانیم و تردیدمان بر طرف خواهد شد. گفت: خدا می‌گوید: آن گاوی است نه رام که زمین را شخم زند و نیز کشت را آب نمی‌دهد سالم است و خطّ و خالی در آن نیست. گفتند اکنون حق را آشکار کردی پس گاو را ذبح کردند و نزدیک نبودند که ذبح کنند. و چون نفسی را کشتید و در آن اختلاف کردید خداوند روشن می‌کند آن‌چه که پنهان می‌دارید. گفتیم بزنید آن را به بعض گاو، خداوند این چنین مردگان را زنده می‌کند»

[۳۱] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱، ص۳۰۱.

[۳۲] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱، ص۱۹۹.

[۳۳] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱، ص۲۰۹.

[۳۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱، ص۲۷۳.

این داستان که سوره بقره با آن همه تفصیل و حقایق که در بر دارد به این نام خوانده شده از چند جهت‌ قابل گفتگو است.

۳.۱ – بی ادبی بنی‌اسرائیل

جسارت و بی ادبی یهود در برابر خدا و پیغمبر خودشان! که گفتند آیا ما را مسخره گرفته‌ای؟
ما از جریان قتل و کشف قاتل می‌پرسیم تو در مقابل، امر به ذبح گاو می‌کنی! موسی فرمود: این کار جاهلان است و پناه بر خدا که از جاهلان باشم.
گذشته از این، سه دفعه با کمال بی ادبی گفتند:

(ادْعُ لَنا رَبَّکَ)

«برای ما پروردگارت را بخوان» لازم بود که بگویند «ادع لنا ربّنا» زیرا پروردگار فقط پروردگار موسی نبود، و این بر خلاف سخن مؤمنان است که به هنگام دعا می‌گویند:

(رَبَّنا ما خَلَقْتَ هذا باطِلًا رَبَّنا اِنَّنا سَمِعْنا مُنادِیاً یُنادِی لِلْاِیمانِ)

[۳۵] آل عمران/سوره۳، آیه۱۹۱-۱۹۳.

(پروردگارا! این‌ها را بیهوده نیافریده‌اى پروردگارا! ما صداى منادى تو را شنیدیم که به ایمان دعوت مى‌کرد)

[۳۶] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۷۵.

[۳۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۴، ص۱۳۶.

[۳۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۴، ص۸۷.

[۳۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۴، ص۳۸۶.

[۴۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۲، ص۹۱۰.

و نظائر این‌ها.

۳.۲ – تکثیر سؤال

با تکثیر سؤال مطلب را بر خود دشوار کردند و اگر یک گاو هر طور که بود سر می‌بریدند کافی بود. عیّاشی در ضمن حدیثی از حضرت رضا (علیه‌السّلام) نقل می‌کند: «اگر بقره‌ای ذبح می‌کردند کافی بود ولی سخت گرفتند خدا هم بر آنان سخت گرفت»

[۴۱] عیاشی، محمد بن مسعود، تفسیر عیاشی، ج۱، ص۴۶.

آیه‌ی‌

(یا اَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لا تَسْئَلُوا عَنْ اَشْیاءَ اِنْ تُبْدَ لَکُمْ تَسُؤْکُمْ وَ اِنْ تَسْئَلُوا عَنْها حِینَ یُنَزَّلُ الْقُرْآنُ تُبْدَ لَکُمْ عَفَا اللَّهُ عَنْها وَ اللَّهُ غَفُورٌ حَلِیمٌ • قَدْ سَاَلَها قَوْمٌ مِنْ قَبْلِکُمْ ثُمَّ اَصْبَحُوا بِها کافِرِینَ)

[۴۲] مائده/سوره۵، آیات۱۰۱- ۱۰۲.

(اى کسانى که‌ایمان آورده‌اید! از چیزهایى که اگر براى شما آشکار گردد، شما را در رنج مى‌افکند، سؤال نکنید؛ و اگر به هنگام نزول قرآن، از آنها سؤال کنید، براى شما آشکار مى‌شود؛ خداوند آنها را براى سهولت نادیده گرفته است. و خداوند، آمرزنده و داراى حلم است. جمعى از پیشینیان شما، از چنان امورى سؤال کردند؛ و سپس با آن به مخالفت برخاستند. (ممکن است شما هم چنین سرنوشتى پیدا کنید).)

[۴۳] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۱۲۴.

[۴۴] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۶، ص۲۲۱.

[۴۵] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۶، ص۱۵۵.

[۴۶] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه