پاورپوینت کامل بَشَر (مفردات‌قرآن)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل بَشَر (مفردات‌قرآن) دارای ۴۴ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل بَشَر (مفردات‌قرآن)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل بَشَر (مفردات‌قرآن) :

منبع: بَشَر (قاموس قرآن (جلد ۱))

مقالات مرتبط: یَسْتَبْشِرُون (لغات‌قرآن)، بَشَر (مفردات‌نهج‌البلاغه)، بشر.

بَشَر (به فتح باء و شین) از واژگان قرآن کریم به معنای انسان است.
مشتقات بَشَر که در آیات قرآن آمده عبارتند از:

بَشَرٌ (به فتح باء و شین) به معنای بشر، انسان؛

لِلْبَشَرِ (به فتح باء و شین) به معنی بشره‌ها و ظاهر پوست بدن؛

تُبَاشِرُوهُنَ‌ (ضم تاء، کسر شین و ضم راء) به معنای نزدیکی؛

بُشْری‌ ( ضم باء و سکون شین) به معنای بشارت و خبر شادی بخش؛

بَشِّرِ (فتح باء و تشدید شین) به معنای بشارت ده؛

یَسْتَبْشِرُونَ‌ (فتح یاء، سکون باء و کسر شین) به معنای شادمانند؛

بُشْراً (ضم باء و سکون شین) به معنای مژده دهنده است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای بَشَر
۲ – کاربردها
۲.۱ – بَشَراً (آیه ۵۴ سوره فرقان)
۲.۲ – بَشَراً (آیه ۷۱ سوره ص)
۲.۳ – بَشَرٌ (آیه ۶ سوره فصلت)
۲.۴ – لِلْبَشَرِ (آیه ۲۹ سوره مدثر)
۲.۵ – بَشَراً (آیه ۳۱ سوره یوسف)
۲.۶ – تُبَاشِرُوهُنَ‌ (آیه ۱۸۷ سوره بقره)
۲.۷ – بُشْری‌ (آیه ۱۲۶ سوره آل عمران)
۲.۸ – بِالْبُشْری‌ (آیه ۶۹ سوره هود)
۲.۹ – بُشْری‌ (آیه ۱۹ سوره یوسف)
۲.۱۰ – بَشِّرِ (آیه ۲۵ سوره بقره)
۲.۱۱ – بَشِّرِ (آیه ۱۳۸ سوره نساء)
۲.۱۲ – یَسْتَبْشِرُونَ‌ (آیه ۱۷۰ سوره آل عمران)
۲.۱۳ – یَسْتَبْشِرُونَ‌ (آیه ۶۷ سوره حجر)
۲.۱۴ – بُشْراً (آیه ۴۸ سوره فرقان)
۳ – تعداد کاربردها
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – معنای بَشَر

بَشَر

[۱] قرشی بنابی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، ج۱، ص۱۹۲.

[۲] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۱۲۴.

[۳] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت-الحسینی، ج۳، ص۲۲۱.

به معنای انسان است.
اما طبق آیات قرآن در قالب‌های مختلفی نیز به کار رفته است.
شک نیست که بشر به معنی انسان است، ولى همان‌طور که در انسان گذشت

(ببینید: انسان (مفردات‌قرآن))

آدمی را نسبت به فضائل، کمالات و استعدادهایش انسان و نسبت به جسد و ظاهر بدن و شکل ظاهرش بشر می‌گویند.
در مفردات گوید: بشره ظاهر پوست بدن و ادمه باطن آن است و به انسان از آن جهت بشر گفته‌اند که پوستش از میان مو آشکار و نمودار است بر خلاف حیواناتی که پشم، مو و کرک پوست بدنشان را مستور کرده است.

[۴] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۱۲۴.

۲ – کاربردها

به مواردی از بَشَر که در قرآن به‌ کار رفته است، اشاره می‌شود:

۲.۱ – بَشَراً (آیه ۵۴ سوره فرقان)

(وَ هُوَ الَّذی خَلَقَ مِنَ الْماءِ بَشَراً)

[۵] فرقان/سوره۲۵، آیه۵۴.

(او کسى است که از آب، انسانی را آفرید.)

[۶] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۳۶۴.

[۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۵، ص۳۱۶-۳۱۷.

[۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۵، ص۲۲۹.

[۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۷، ص۲۱۶.

[۱۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۷، ص۲۷۳.

قرآن در هر کجا که از انسان جسد و شکل ظاهر مراد بوده لفظ بشر آورده است، مثل آیه‌ی فوق.

۲.۲ – بَشَراً (آیه ۷۱ سوره ص)

(اِنّی خالِقٌ‌ بَشَراً مِنْ طینٍ)

[۱۱] ص/سوره۳۸، آیه۷۱.

(من بشرى را از گِل مى‌آفرینم.)

[۱۲] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۴۵۷.

[۱۳] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۷، ص۳۴۲.

[۱۴] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۷، ص۲۲۵.

[۱۵] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۱، ص۱۳۲.

[۱۶] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۸، ص۷۵۷.

۲.۳ – بَشَرٌ (آیه ۶ سوره فصلت)

(اِنَّما اَنَا بَشَرٌ مِثْلُکُمْ)

[۱۷] فصلت/سوره۴۱، آیه۶.

(من فقط انسانى مثل شما هستم.)

[۱۸] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۴۷۷.

[۱۹] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۷، ص۵۴۷.

[۲۰] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۷، ص۳۶۱.

[۲۱] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۲، ص۱۳.

[۲۲] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۶، ص۷۷۰.

یعنی مردم از حیث بشریّت برابراند و فرقشان در کمالات و اعمال است.
در قاموس بشر را انسان و ظاهر پوست بدن معنی کرده است.

[۲۳] فیروزآبادی، مجدالدین، قاموس المحیط، ج۱، ص۳۷۲.

در اقرب الموارد گوید: بَشَرَه ظاهر پوست، جمع آن بَشَر است.

[۲۴] شرتونی، سعید، اقرب الموارد، ج۱، ص۱۷۰.

ناگفته نماند کلمه‌ی بشر، ۳۵ بار و کلمه‌ی «بشرین» یک‌بار در قرآن مجید به کار رفته و با مراجعه به المعجم المفهرس خواهیم دید که شکل ظاهر و بدن حاضر از آن مراد است.

[۲۵] عبدالباقی، محمد فؤاد، المعجم المفهرس.

قطع نظر از فضائل و کمالات.

۲.۴ – لِلْبَشَرِ (آیه ۲۹ سوره مدثر)

(لا تُبْقی وَ لا تَذَرُ لَوَّاحَهٌ لِلْبَشَرِ)

[۲۶] مدثر/سوره۷۴، آیه۲۹.

«نه باقی می‌گذارد و نه ترک می‌کند متغیّر کننده بشره‌هاست»

[۲۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۲۰، ص۱۳۸.

[۲۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۲۰، ص۸۸.

[۲۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۶، ص۶۸.

[۳۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱۰، ص۵۸۶.

کلمه بشر یک‌بار هم به معنی بشره‌ها و ظاهر پوست بدن آمده است مثل آیه‌ی فوق .
«بشر» در آیه‌ی شریفه چنان که از اقرب الموارد نقل شده، جمع بشره است.

[۳۱] شرتونی، سعید، اقرب الموارد، ج۱، ص۱۷۰.

طبرسی در مجمع البیان گوید: بشر جمع بشره و آن ظاهر پوست است، انسان را از آن سبب بشر گویند که پوستش ظاهر و مانند حیوانات از پشم و مو و کرک پوشیده نیست.

[۳۲] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۶، ص۶۱.

[۳۳] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱۰، ص۵۸۳.

۲.۵ – بَشَراً (آیه ۳۱ سوره یوسف)

(ما هَذا بَشَرًا إِنْ هَذا إِلاّ مَلَکٌ کَریمٌ)

[۳۴] یوسف/سوره۱۲، آیه۳۱.

(این بشر نمى‌باشد؛ این جز یک فرشته بزرگوار نیست)

[۳۵] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۲۳۹.

[۳۶] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۱، ص۲۰۳.

[۳۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۱، ص۱۵۰.

[۳۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۲، ص۲۰۸.

[۳۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۵، ص۳۵۳.

مراد زنان آن بود که این شکل و قیافه نمی‌تواند بشر باشد بلکه فرشته است.

۲.۶ – تُبَاشِرُوهُنَ‌ (آیه ۱۸۷ سوره بقره)

گاهی بشر در قالب مباشرت آمده است:

(وَ لا تُبَاشِرُوهُنَ‌ وَ اَنْتُمْ عاکِفُونَ فِی الْمَساجِدِ)

[۴۰] بقره/سوره۲، آیه۱۸۷.

«به زنان نزدیکی نکنید آن‌گاه که در مساجد معتکف هستید»

[۴۱] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۲، ص۶۸.

[۴۲] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۲، ص۴۷.

[۴۳] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیا