پاورپوینت کامل بَحْر (مفردات‌نهج‌البلاغه)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل بَحْر (مفردات‌نهج‌البلاغه) دارای ۳۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل بَحْر (مفردات‌نهج‌البلاغه)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل بَحْر (مفردات‌نهج‌البلاغه) :

منبع: پاورپوینت کامل بَحْر (مفردات‌نهج‌البلاغه)

مقالات مرتبط: بَحْر (مفردات‌قرآن)، بحر (لغات‌قرآن)، بحر.

بَحْر (به فتح باء و سکون حاء) یکی از مفردات نهج البلاغه به معنای دریا و آب وسیع می‌باشد.
حضرت علی (علیه‌السلام) در بیان کیفیت خلقت زمین، احاطه‌ علم خداوند و توصیف قرآن کریم و… از این واژه استفاده نموده است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای بَحْر
۲ – کاربردها
۲.۱ – الْبَحْرِ – خطبه ۲۱۱ (کیفیت آفرینش زمین)
۲.۱.۱ – بیان مفردات
۲.۲ – الْبِحارِ – خطبه ۱۹۸ (احاطه‌ی علم خدا)
۲.۲.۱ – بیان مفردات
۲.۳ – بَحْرٌ – خطبه ۱۹۸ (توصیف قرآن)
۲.۴ – بَحْرٌ – حکمت ۲۷۸ (توصیف شب قدر)
۳ – تعداد کاربردها
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – معنای بَحْر

بَحْر به معنای دریا و آب وسیع آمده است.

[۱] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۳، ص۲۱۴.

[۲] راغب اصفهانی، حسین بن محمد، المفردات فی غریب القرآن، ط دارالقلم، ص۱۰۸.

چنان‌که گفته می‌شود «البحر: الماء الکثیر.»

[۳] ابن منظور، محمد بن مکرم، لسان العرب، ج۴، ص۴۱.

جمع آن بحار و بحور و ابحر آید و باعتبار سعه و وسعت در معانی دیگری نیز به کار رود.
مثلا اسب تندرو را «بحر» گویند.
این واژه در دو معنی بیشتر به کار نرفته است.
یکی در دریاهای معمولی و یکی در دریای مذاب که وسط زمین است و یا زمین قبل از سرد شدن آن.

۲ – کاربردها

برخی از مواردی که در «نهج‌البلاغه» به کار رفته است، به شرح ذیل می‌باشد:

۲.۱ – الْبَحْرِ – خطبه ۲۱۱ (کیفیت آفرینش زمین)

آن حضرت (علیه‌السلام) در رابطه با کیفیت خلقت زمین فرموده:
«وَ کانَ مِنِ اقْتِدارِ جَبَروتِهِ، وَ بَدیعِ لَطائِفِ صَنْعَتِهِ، أَنْ جَعَلَ مِنْ ماءِ الْبَحْرِ الزّاخِر الْمُتَراکِمِ الْمُتَقاصِفِ، یَبَساً جامِداً، ثُمَّ فَطَرَ مِنْهُ أَطْباقاً، فَفَتَقَها سَبْعَ سَماوات بَعْدَ ارْتِتاقِها، فَاسْتَمْسَکَتْ بِأَمْرِهِ، وَ قامَتْ عَلَى حَدِّهِ، (وَ أَرْسَى أَرْضاً) یَحْمِلُها الاَْخْضَرُ المُثْعَنْجِرُ، وَ الْقَمْقامُ الْمُسَخَّرُ … فَجَعَلَها لِخَلْقِهِ مِهاداً، وَ بَسَطَها لَهُمْ فراشاً! فَوْقَ بَحْر لُجّیّ راکِد لا یَجْری.»

[۴] سید رضی، محمد، نهج البلاغه، ت الحسون، ص۵۱۸، خطبه۲۱۱.

[۵] عبده، محمد، نهج البلاغه، ط مطبعه الإستقامه، ج۲، ص۲۱۶-۲۱۷، خطبه۲۰۶.

[۶] صالح، صبحی، نهج البلاغه، ص۳۲۸، خطبه۲۱۱.

«از جمله قدرت بزرگ خدا و عجیب صنعش آن‌که از آب دریای وسیع و موج‌های متراکم شکننده، پوسته خشک و جامدی پدید آورد سپس از آن پوسته طبقه‌هایی آفرید و آن طبقه‌های درهم رفته و یک‌پارچه را باز کرد و هفت آسمان گردانید، آسمان‌ها به امر خدا در جای خود ایستادند و در حدّ دستور او قرار گرفتند (آن پوسته جامد) را زمین ثابتی قرار داد که دریای سیّال و اقیانوس رام شده آن‌را بر پشت خود حمل می‌کند.»

[۷] مکارم شیرازی، ناصر، نهج البلاغه با ترجمه فارسی روان، ص۵۱۱، خطبه۲۱۱.

[۸] بحرانی، ابن میثم، ترجمه شرح نهج البلاغه، ج۴، ص۴۶.

(شرح‌های خطبه:

[۹] بحرانی، ابن میثم، ترجمه شرح نهج البلاغه، ج۴، ص۴۷-۴۸.

[۱۰] مکارم شیرازی، ناصر، پیام امام امیرالمومنین، ج۸، ص۱۷۳-۱۷۵.

[۱۱] هاشمی خویی، حبیب‌الله، منهاج البراعه فی شرح نهج البلاغه، ج۱۴، ص۶۸-۶۹.

[۱۲] ابن ابی‌الحدید، عبدالحمید، شرح نهج البلاغه، ج۱۱، ص۵۲.

)

۲.۱.۱ – بیان مفردات

«زاخر»: وسیع و پر شده.
«متقاصف»: دریایی که موج‌ها یک‌دیگر را می‌شکنند.
«ارتتاق»: از رتق است به معنی درهم فرو رفته و یکپارچه.
«مثعنجر»: اقیانوس بزرگ.
«قمقام»: دریا.
این کلمات عجیب که بدون تکلّف و به سهولت از دریای علوم امیرالمؤمنین (صلوات‌الله‌علیه) سرازیر شده است، حکایت از آن دارد که زمین در ابتدا، دریای مذاب و بیکرانی بوده و موج‌های سهمگینی مانند:
بعضی کوه‌ها بالای بعضی رفته و یک‌دیگر را شکسته‌اند.
به همین جهت خداوند سطح آن اقیانوس خشمگین را خشکانید و بر روی آن اقیانوس، زمین را ثابت و آرام گردانید و زمین را شکافته و از آن چیزی بیرون آورد که متکاثف و فشرده و یکپارچه بود.
لذا آن‌را بشکافت و هفت آسمان گردانید و هر یک از آسمان‌ها در جای خود قرار گرفتند.
و در آخر بطور صریح فرمود: «فجعلها لخلقه…» یعنی زمین را برای مخلوق خود آماده ساخت و آن‌را بر روی دریای ژرفی، راکد بگسترد.
بنابراین منظور از «بحر» در این کلام همان دریای مذاب وسط زمین و نیز خود زمین است که عبارات نشان می‌دهد قبلا مذاب بوده است و مراد از «ماء» (آب) در این‌گونه موارد قهرا آب مذاب است.
قرآن مجید در سوره فصلت، آیات ۹ـ۱۲، می‌گوید:
خدا زمین را در دو روز (دو دوران) آفرید … سپس آسمان‌های هفتگانه را از دودی (بخار غلیظ) که از زمین برخاسته بود به وجود آورد که ظاهر آیات نشان می‌دهد آن گازهای غلیظ را، خداوند رقیق کرد و به صورت هفت آسمان (طبقات جوّ)، در آورده است.
لذا این کلام امام (علیه‌السلام) برگرفته از قرآن می‌باشد.
بنابراین آیاتی به این موضوع اشاره دارند، عبارتند از:

(قُلْ اَ اِنَّکُمْ لَتَکْفُرونَ بِالَّذی خَلَقَ الْاَرْضَ فی یَوْمَیْنِ وَ تَجْعَلونَ