پاورپوینت کامل إِنْسان (مفردات‌نهج‌البلاغه)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل إِنْسان (مفردات‌نهج‌البلاغه) دارای ۲۶ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل إِنْسان (مفردات‌نهج‌البلاغه)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل إِنْسان (مفردات‌نهج‌البلاغه) :

منبع: پاورپوینت کامل إِنْسان (مفردات‌نهج‌البلاغه)

مقالات مرتبط: إِنْسان (مفردات‌قرآن)، إِنْسَ (لغات‌قرآن)، انسان.

إِنْسان (به کسر الف و سکون نون) از مفردات نهج البلاغه، به معنای بشر، آدمی و انسان است.
در بیان حضرت علی (علیه‌السلام) در مواردی نظیر: مردمان فاسق، مقدّر بودن زمان مرگ این موجود، موجودی شگفت‌انگیز در آفرینش، و … آمده است.
این واژه با مشتقاتش در بین سخنان امیرالمؤمنین (علیه‌السلام) در موارد گوناگونی استعمال شده است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای إِنْسان
۲ – کاربردها
۲.۱ – إِنْسان – خطبه ۸۶ (درباره فساق)
۲.۲ – إِنْسان – حکمت ۱۹۱ (انسان)
۲.۳ – الاِْنْسانِ – حکمت ۴ (تعجب بر خلقت انسان)
۲.۴ – أُناسٌ – نامه ۳۳ (خطاب به فرماندار)
۲.۵ – أَناسیَّ – خطبه ۹۰ (درباره خداوند)
۳ – تعداد کاربردها
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – معنای إِنْسان

إِنْسان به معنای بشر و انسان است.

[۱] راغب اصفهانی، حسین بن محمد، المفردات فی غریب القرآن، ج۱، ص۹۴.

[۲] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۴، ص۴۶.

۲ – کاربردها

برخی از مواردی که در «نهج‌البلاغه» به کار رفته است، به شرح ذیل می باشد:

۲.۱ – إِنْسان – خطبه ۸۶ (درباره فساق)

هنگامی که به آدمی بشر گفته شود، مراد جسد ظاهری اوست و هنگامی به وی انسان اطلاق شود، منظور باطن و نهاد و کمالات و عواطف و استعدادهای اوست.
چنان‌که آن حضرت (علیه‌السلام) درباره فسّاق فرموده‌اند:
«فَالصّورَهُ صورَهُ إِنْسان، وَ الْقَلْبُ قَلْبُ حَیَوان … فَذلِکَ مَیِّتُ الاَْحْیاءَ.»

[۳] سید رضی، محمد، نهج البلاغه، ت الحسون، ص۱۷۱، خطبه ۸۶.

[۴] عبده، محمد، نهج البلاغه – ط مطبعه الإستقامه، ج۱، ص۱۵۲، خطبه ۸۵.

[۵] صالح، صبحی، نهج البلاغه، ص۱۱۹، خطبه ۸۷.

«و دیگرى (خویش) را عالم خوانده در صورتى که عالم نیست… چهره او چهره انسان است و قلبش قلب حیوان! پس او مرده‌اى است در میان زندگان.»

[۶] مکارم شیرازی، ناصر، نهج البلاغه با ترجمه فارسی روان، ص۱۶۹، خطبه ۸۷.

[۷] بحرانی، ابن میثم، ترجمه شرح نهج البلاغه، ج۲، ص۶۲۵.

(شرح‌های خطبه:

[۸] بحرانی، ابن میثم، ترجمه شرح نهج البلاغه، ج۲، ص۶۲۹.

[۹] مکارم شیرازی، ناصر، پیام امام امیرالمؤمنین، ج۳، ص۵۶۲.

[۱۰] هاشمی خویی، حبیب‌الله، منهاج البراعه فی شرح نهج البلاغه، ج۶، ص۱۸۰.

[۱۱] ابن ابی‌الحدید، عبدالحمید، شرح نهج البلاغه، ج۶، ص۳۷۳.

)

۲.۲ – إِنْسان – حکمت ۱۹۱ (انسان)

امام (صلوات‌الله‌علیه) درباره‌ انسان فرموده است:
«إِنَّ مَعَ کُلِّ إِنْسان مَلَکَیْنِ یَحْفَظانِهِ، فَإِذا جاءَ الْقَدَرُ خَلَّیا بَیْنَهُ وَ بَیْنَهُ، وَ إِنَّ الاَْجَلَ جُنَّهٌ حَصینَهٌ.»

[۱۲] سید رضی، محمد، نهج البلاغه، ت الحسون، ص۸۲۱، حکمت ۱۹۱.

[۱۳] عبده، محمد، نهج البلاغه، ط مطبعه الإستقامه، ج۳، ص۱۹۸، حکمت ۲۰۱.

[۱۴] صالح، صبحی، نهج البلاغه، ص۵۰۵، حکمت ۲۰۱.

«با هر انسان دو تا فرشته هست که او را حفظ می‌کنند، و چون مقدّر انسان فرا رسد، او را میان مقدرّش رها می‌کنند، اجل انسان سپر محکمی است (تا اجل نرسد مرگ نخواهد آمد).»

[۱۵] مکارم شیرازی، ناصر، نهج البلاغه با ترجمه فارسی روان، ص۷۸۳، حکمت ۲۰۱.

[۱۶] بحرانی، ابن میثم، ترجمه شرح نهج البلاغه، ج۵، ص۵۸۶.

(شرح‌های حکمت:

[۱۷] بحرانی، ابن میثم، ترجمه شرح نهج البلاغه، ج۵، ص۵۸۶.

[۱۸] مکارم شیرازی، ناصر، پیام امام امیرالمومنین، ج۱۳، ص۵۵۵.

[۱۹] هاشمی خویی، حبیب‌الله‌، منهاج البراعه فی شرح نهج البلاغه، ج۱۸، ص۳۵۱.

[۲۰] ابن ابی‌الحدید، عبدالحمید، شرح نهج البلاغه، ج۱۹، ص۲۱.

)

همچنین در قرآن کریم آمده است:

(لَهُ مُعَقِّباتٌ مِنْ بَیْنِ یَدَیْهِ وَ مِنْ خَلْفِهِ یَحْفَظونَهُ مِنْ اَمْرِ اللَّهِ)

[۲۱] رعد/سوره۱۳، آیه۱۱.

لذا این موضوع یک واقعیتی است که به آن ایمان داریم.

۲.۳ – الاِْنْسانِ – حکمت ۴ (تعجب بر خلقت انسان)

انسان موجودی عجیب و اسرار آمیز شمرده شده است. چنان‌که حضرت (علیه‌السلام) در بیانی می‌فرمایند:
«اعْجَبوا