پاورپوینت کامل إِذْن‌ (مفردات‌نهج‌البلاغه)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل إِذْن‌ (مفردات‌نهج‌البلاغه) دارای ۱۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل إِذْن‌ (مفردات‌نهج‌البلاغه)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل إِذْن‌ (مفردات‌نهج‌البلاغه) :

منبع: پاورپوینت کامل إِذْن‌ (مفردات‌نهج‌البلاغه)

مقالات مرتبط: اذن – به کسر الف و سکون ذال (مفردات‌قرآن)، إِذْن (لغات‌قرآن)، اذن.

إِذْن‌ (به کسر الف و سکون ذال) یکی از مفردات نهج البلاغه، به معنای اجازه و اراده می‌باشد.
در بیان حضرت امیر (علیه‌السلام) نیز به همین معنی به‌کار رفته است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای إِذْن‌
۲ – کاربردها
۲.۱ – بِإِذْنِهِ – نامه ۲۵ (توصیه به عامل زکات)
۲.۲ – بِإذْنِ – نامه ۱۴ (درباره دشمن)
۳ – تعداد کاربردها
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – معنای إِذْن‌

إِذْن‌

[۱] قرشی بنابی، علی‌اکبر،مفردات نهج البلاغه، ج۱، ص۳۶.

به معنای اجازه و اراده آمده است.

[۲] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۷۱.

[۳] طریحی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۶، ص۲۰۰.

۲ – کاربردها

برخی از مواردی که در «نهج‌البلاغه» به کار رفته است، به شرح ذیل می‌باشد:

۲.۱ – بِإِذْنِهِ – نامه ۲۵ (توصیه به عامل زکات)

این بیان از امیرالمؤمنین (علیه‌السلام) که می‌فرماید:
«فَخُذْ ما أَعْطاکَ مِنْ ذَهَب أَوْ فِضَّه، فَإنْ کانَتْ لَهُ ماشِیَهٌ أَوْ إِبِلٌ فَلا تَدْخُلْها إِلاّ بِإِذْنِهِ.»

[۴] سید رضی، محمد، نهج البلاغه، ت الحسون، ص۶۱۰، نامه ۲۵.

[۵] عبده، محمد، نهج البلاغه، ط مطبعه، ج۳، ص۲۸، نامه ۲۵.

[۶] صالح، صبحی، نهج البلاغه، ص۳۸۱، نامه ۲۵.

«آن‌چه زکات دهنده از طلا و نقره به تو داد بگیر، اگر او چهارپایان یا شتر داشته باشد میان آن‌ها داخل نشو مگر به اذن او.»

[۷] شرح مکارم شیرازی، ناصر، نهج البلاغه با ترجمه فارسی روان، ص۵۹۵، نامه