پاورپوینت کامل أُمّ (مفردات‌قرآن)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل أُمّ (مفردات‌قرآن) دارای ۵۴ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل أُمّ (مفردات‌قرآن)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل أُمّ (مفردات‌قرآن) :

منبع: أُمّ (قاموس قرآن (جلد ۱))

مقالات مرتبط: أُمّ (لغات‌قرآن)، أُمّ (مفردات‌نهج‌البلاغه)، ام.

أُمّ (به ضم الف و تشدید میم) از واژگان قرآن کریم به معنای مادر حقیقی، اصل و پایه هر چیزی‌ که چیزهای دیگر به آن منضمّ شود و معظم و مرکز چیزها است.
هر سه معنا در قرآن کاربرد دارد.
در قرآن به آیات محکم از آن جهت امّ‌الکتاب می‌گویند که ریشه و پایه‌ی کتاب هستند و همچنین آیات متشابه با برگرداندن به آن‌ها روشن می‌شوند.
به مکه از آن جهت ام‌القری می‌گویند که مرکز آبادی‌های حجاز بوده است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای أُمّ
۲ – کاربردها
۲.۱ – اُمِ‌ (آیه ۷ سوره قصص)
۲.۲ – اُمُ‌ ( آیه ۷ سوره آل‌عمران)
۲.۳ – اُمُ‌ الْکِتابِ (آیه ۳۹ سوره رعد)
۲.۴ – اُمِ‌ الْکِتابِ (آیه ۴ سوره زخرف)
۲.۵ – اُمَ‌ الْقُری‌ (آیه ۹۲ سوره انعام)
۲.۶ – اُمَ‌ الْقُری‌ (آیه ۷ سوره شوری)
۲.۷ – فَاُمُّهُ‌ ( آیه ۹ سوره قارعه)
۳ – امّهات‌ مؤمنین
۳.۱ – اُمَّهاتُهُمْ‌ (آیه ۶ سوره احزاب)
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – معنای أُمّ

أُمّ

[۱] قرشی بنابی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، ج۱، ص۱۰۵.

[۲] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دار القلم، ص۸۵.

به معنای مادر، اصل و پایه هر چیزی‌که چیزهای دیگر به آن منضمّ شود و معظم چیزها است.
امّ النجوم به معنای کهکشان است.

[۳] قزوینی رازی، احمد بن فارس، معجم مقائیس اللغه، ج۱، ص۲۴.

در حدیث آمده: از خمر بپرهیزید که آن‌ اُمُ‌ الخبائث است.

[۴] ابن اثیر، مجدالدین، النهایه فی غریب الحدیث و الاثر، ج۱، ص۶۷.

به جرأت می‌توان گفت که «امّ» مشترک معنوی است و معنی جامع آن‌ همان اصل و پایه است.
النهایه استعمال آن در مادر حقیقی به قدری شهرت دارد که احتمال داده می‌شود، در «مادر» حقیقت و در معانی دیگر مجاز است.

[۵] ابن اثیر، مجدالدین، النهایه فی غریب الحدیث و الاثر، ج۱، ص۶۷.

۲ – کاربردها

به مواردی از أُمّ که در قرآن به‌ کار رفته است، اشاره می‌شود:

۲.۱ – اُمِ‌ (آیه ۷ سوره قصص)

(وَ اَوْحَیْنا اِلی‌ اُمِ‌ مُوسی‌ اَنْ اَرْضِعیهِ)

[۶] قصص/سوره۲۸، آیه۷.

(ما به مادر موسى الهام کردیم که او را شیر ده.)

[۷] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۳۸۶.

[۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۶، ص۱۱.

[۹] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۶، ص۱۰.

[۱۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۸، ص۱۶۱.

[۱۱] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۷، ص۳۷۷.

ام به معنای مادر حقیقی است.

۲.۲ – اُمُ‌ ( آیه ۷ سوره آل‌عمران)

(هُوَ الَّذی اَنْزَلَ عَلَیْکَ الْکِتابَ مِنْهُ آیاتٌ مُحْکَماتٌ هُنَ‌ اُمُ‌ الْکِتابِ وَ اُخَرُ مُتَشابِهاتٌ)

[۱۲] آل عمران/سوره۳، آیه۷.

«خدا کسی است که بر تو کتاب نازل کرد، بعضی از آن، آیات محکم و واضح الدلاله است و آنها پایه‌ی کتاب‌اند و بعضی دیگر متشابهات هستند.»

[۱۳] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۳، ص۳۰.

[۱۴] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۳، ص۲۰.

[۱۵] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۳، ص۲۳۲.

[۱۶] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۲، ص۶۹۹.

ام به معنای اصل و پایه است.

در تفسیر المیزان از عیون الاخبار شیخ صدوق از امام رضا (علیه‌السّلام) نقل است که فرمود: هر که متشابه قرآن را به محکم آن برگرداند به صراط مستقیم هدایت یافته است بعد فرمود: در اخبار ما نیز مانند قرآن متشابه هست متشابه آن را به محکمش برگردانید، از متشابه آن پیروی نکنید مبادا گمراه شوید.

[۱۷] طباطبایی، سید محمدحسین، ترجمه تفسیر المیزان، ج۳، ص۱۰۴.

[۱۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۳، ص۶۸.

بنابراین آیات محکم و واضح الدلاله از آن جهت امّ‌الکتاب نامیده شده‌اند که ریشه و پایه‌ی کتاب هستند؛
آیات متشابه با برگرداندن به آنها، روشن می‌شوند.
به آیاتی در این زمینه اشاره می‌شود:
مثلا در آیه ۷۸ سوره حجر آمده است:

(وَ اِنْ کانَ اَصْحابُ الْاَیْکَهِ لَظالِمینَ)

[۱۹] حجر/سوره۱۵، آیه۷۸.

(اصحاب «ایکه» (قوم شعیب، صاحبان سرزمین‌هاى پر درخت‌) به یقین قوم ستمکارى بودند.)

[۲۰] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۲۶۶.

[۲۱] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۲، ص۲۷۳.

[۲۲] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۲، ص۱۸۵.

[۲۳] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۳، ص۲۰۹.

[۲۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۶، ص۵۲۸.

نمی‌دانیم اصحاب ایکه قوم کدام پیغمبرند.

آنگاه در آیه ۱۷۶ سوره شعراء چنین آمده است:

(کَذَّبَ اَصْحابُ الْاَیْکَهِ الْمُرْسَلینَ اِذْ قالَ لَهُمْ شُعَیْبٌ اَلا تَتَّقُونَ)

[۲۵] شعراء/سوره۲۶، آیه۱۷۶-۱۷۷.

(اصحاب «ایکه» (صاحبان سرزمین‌هاى پردرخت‌) پیامبران را تکذیب کردند. هنگامى که شعیب به آنها گفت: «آیا تقوا پیشه نمى‌کنید»؟!)

[۲۶] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۳۷۴.

[۲۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۵، ص۴۴۰-۴۴۱.

[۲۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۵، ص۳۱۲.

[۲۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۸، ص۵۵.

[۳۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۷، ص۳۱۶-۳۱۷.

معلوم می‌شود که اصحابی که قوم شعیب‌ هستند.
در آیه دیگر آمده است:

(وُجُوهٌ یَوْمَئِذٍ نّاضِرَهٌ إِلَى رَبِّهَا ناظِرَهٌ)

[۳۱] قیامت/سوره۷۵، آیه۲۳-۲۴.

(و به الطاف پروردگارشان مى‌نگرند و در آن روز صورت‌هایى عبوس و درهم کشیده است.)

[۳۲] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۵۷۸.

[۳۳] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۲۰، ص۱۷۷.

[۳۴] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۲۰، ص۱۱۱.

[۳۵] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۶، ص۱۱۴-۱۱۵.

[۳۶] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱۰، ص۶۰۱.

از این آیه به نظر می‌آید که خداوند جسم است و روز جزا بعضی‌ها به او نگاه می‌کنند.
در آیه‌ی دیگر آمده است:

(لا تُدْرِکُهُ الْاَبْصارُ وَ هُوَ یُدْرِکُ الْاَبْصارَ)

[۳۷] انعام/سوره۶، آیه۱۰۳.

(چشم‌ها او را نمى‌بینند ولى او همه چشم‌ها را مى‌بیند.)

[۳۸] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۱۴۱.

[۳۹] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۷، ص۴۰۴.

[۴۰] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۷، ص۲۹۲.

[۴۱] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۸، ص۲۱۳.

[۴۲] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۴، ص۵۳۳.

پی می‌بریم که مراد ازآیه فوق، معنی دیگری است، زیرا که این آیه محکم و صریح‌ است.
در این‌که چشم‌ها، خدا را درک نمی‌کند چه بسیار از آیات متشابه که با ارجاع به آیات محکم، واضح و روشن می‌شوند رجوع شود به «شبه»

(ببینید: شبه (مفردات‌قرآن))

۲.۳ – اُمُ‌ الْکِتابِ (آیه ۳۹ سوره رعد)

(یَمْحُوا اللَّهُ ما یَشاءُ وَ یُثْبِتُ وَ عِنْدَهُ‌ اُمُ‌ الْکِتابِ)

[۴۳] رعد/سوره۱۳، آیه۳۹.

(خداوند هر چه را بخواهد محو و هر چه را بخواهد ثابت نگه مى‌دارد؛ و «ام‌الکتاب» لوح محفوظ نزد اوست.)

[۴۴] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۳۹.

[۴۵] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۱، ص۵۱۴.

[۴۶] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۱، ص۳۷۶.

[۴۷] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۳، ص۸۳.

[۴۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۶، ص۴۵۸.

به نظر می‌آید که مراد از امّ در این آیه، علت و ریشه باشد و نیز احتمال دارد که کتاب به معنای مصدری باشد.

۲.۴ – اُمِ‌ الْکِتابِ (آیه ۴ سوره زخرف)

(اِنّا جَعَلْناهُ قُرْآناً عَرَبِیًّا لَعَلَّکُمْ تَعْقِلُونَ وَ اِنَّهُ فی‌ اُمِ‌ الْکِتابِ لَدَیْنا لَعَلِیٌّ حَکیمٌ)

[۴۹] زخرف/سوره۴۳، آیه۴.

(و این قرآن در لوح محفوظ نزد ما والا و استوار است!)

[۵۰] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۴۸۹.

[۵۱] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۸، ص۱۲۳.

[۵۲] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۸، ص۸۴.

[۵۳] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۲، ص۱۸۱.

[۵۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۹، ص۶۰.

در این‌جا م