پاورپوینت کامل أَمْن (مفردات‌قرآن)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل أَمْن (مفردات‌قرآن) دارای ۶۳ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل أَمْن (مفردات‌قرآن)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل أَمْن (مفردات‌قرآن) :

منبع: أَمْن (قاموس قرآن (جلد ۱))

مقالات مرتبط: أَمَنَهً (لغات‌قرآن)، أَمْنیت (مفردات‌نهج‌البلاغه)، امنیت.

أَمْن (به فتح الف و سکون میم)، أَمان (به همزه مفتوح) و أَمانَه ( به همزه مفتوح و فتح نون) از واژگان قرآن کریم به معنای ایمنی،
خاطر جمع بودن و آرامش قلب است.
هر سه معنای واحدی دارند.
مشتقات أَمْن که در آیات قرآن آمده عبارتند از:

آمَنَ (به همزه ممدود و میم مفتوح) به معنای خاطر جمع، یا کسی که در او ایمنی است و یا شهری که ایمن است‌؛

أَمین (به همزه مفتوح) به معنای کسی که در او ایمنی است؛

مُؤْمِن‌ (به ضم میم، سکون واو و کسره میم دوم) از اسماء الهی است به معنای ایمنی دهنده؛

ایمان به معنای تسلیم توام با اطمینان خاطر؛

أَمانَت (به همزه مفتوح و فتحه نون) به معنای مطمئن و ایمن از خیانت، است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای أَمْن، أَمانَه و أَمان
۲ – کاربردها
۲.۱ – أَمِنَ (آیه ۲۸۳ سوره بقره)
۲.۲ – أَفَأَمِنَ (آیه ۹۷ سوره اعراف)
۲.۳ – أَمْنًا (۱۲۵ سوره بقره)
۲.۴ – آمِنًا (آیه ۹۷ سوره آل‌عمران)
۲.۵ – آمِنًا (آیه ۱۲۶ سوره بقره)
۲.۶ – أَمَنَهً ( آیه ۱۱ سوره انفال)
۲.۷ – اَمینٌ‌ (آیه ۶۸ سوره اعراف)
۲.۸ – أَمینٌ (آیه ۱۰۷ سوره شعراء)
۲.۹ – أَمینٍ (آیه ۵۱ سوره دخان)
۲.۱۰ – الْأَمینِ ( آیه ۳ سوره تین)
۲.۱۱ – آمَنَهُم (آیه ۴ سوره قریش)
۲.۱۲ – الْمُؤْمِنُ (آیه ۲۳ سوره حشر)
۲.۱۳ – آمَنَ (آیه ۲۸۵ سوره بقره)
۲.۱۴ – فَآمَنَ (آیه ۲۶ سوره عنکبوت)
۳ – ایمان
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – معنای أَمْن، أَمانَه و أَمان

أَمْن ، أَمانَه و أَمان

[۱] قرشی بنابی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، ج۱، ص۱۲۳.

[۲] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۹۰.

[۳] طریحی نجفی، فخر‌الدین، مجمع البحرین، ت-الحسینی، ج۶، ص۲۰۲-۲۰۴.

به معنای ایمنى، آرامش قلب و خاطر جمع بودن است و در اصل به یک معنی‌اند.
آمَنَ‌ به معنای خاطر جمع، کسی که در او ایمنی است و یا شهری که ایمن است‌.

[۴] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دار القلم، ص۹۱.

[۵] شرتونی، سعید، اقر ب الموارد فی فصح العربیه و الشوارد، ج۱، ص۷۳.

أَمین‌ در لغت به معنی فاعل و مفعول (آمِن‌ مَاْمُون‌) هر دو آمده است.

[۶] ابن منظور، محمد بن مکرم، لسان العرب، ج۱۳، ص۲۱.

[۷] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت-الحسینی، ج۶، ص۲۰۶.

أَمانَت را از آن جهت امانت گویند که شخص امانت‌گذار از خیانت آن‌که امانت پیش اوست مطمئن و ایمن است‌.

[۸] ابن فارس، احمد، معجم مقائیس اللغه، ج۱۳، ص۲۱.

[۹] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت- الحسینی، ج۶، ص۲۰۲-۲۰۳.

مؤمن از فعل امن است. این فعل اگر متعدّی بنفسه باشد به معنی ایمنی دادن است.

[۱۰] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت-الحسینی، ج۶، ص۲۰۵-۲۰۶.

مؤمن که از اسماء حسنی است از همین فعل به معنای ایمنی دهنده است.

[۱۱] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۹۱.

ایمان‌ به معنای تسلیم توام با اطمینان خاطر است.

[۱۲] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۹۱.

[۱۳] بن منظور، محمد بن مکرم، لسان العرب، ج۴، ص۲۰۴.

۲ – کاربردها

به مواردی از أَمْن ، أَمانَه و أَمان که در قرآن به‌ کار رفته است، اشاره می‌شود:

۲.۱ – أَمِنَ (آیه ۲۸۳ سوره بقره)

(فَإِنْ أَمِنَ بَعْضُکُم بَعْضًا)

[۱۴] بقره/سوره۲، آیه۲۸۳.

«اگر بعضی از شما به بعضی خاطر جمع باشد.»

[۱۵] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۲، ص۶۸۶.

[۱۶] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۳، ص۲۰۹.

به او اطمینان داشته باشد که خیانت نخواهد کرد.

۲.۲ – أَفَأَمِنَ (آیه ۹۷ سوره اعراف)

(أَفَأَمِنَ أَهْلُ الْقُرَى أَن یَأْتیَهُمْ بَأْسُنا بَیاتًا وَ هُمْ نآئِمُونَ)

[۱۷] اعراف/سوره۷، آیه۹۷.

«آیا اهل شهرها ایمن هستند که عذاب ما شبانه آنگاه که در خوابند به سوی آن‌ها بیاید.»

[۱۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۸، ص۲۵۴.

[۱۹] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۸، ص۲۰۱.

[۲۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۹، ص۱۹۰.

[۲۱] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۴، ص۶۹۸.

۲.۳ – أَمْنًا (۱۲۵ سوره بقره)

(وَ إِذْ جَعَلْنا الْبَیْتَ مَثابَهً لِّلنّاسِ وَ أَمْنًا)

[۲۲] بقره/سوره۲، آیه۱۲۵.

«خانه‌ کعبه را برای مردم مرجع و ایمنی قرار دادیم‌.»

[۲۳] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱، ص۴۲۴.

[۲۴] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱، ص۲۸۰.

[۲۵] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲، ص۳۹.

[۲۶] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱، ص۳۸۳.

۲.۴ – آمِنًا (آیه ۹۷ سوره آل‌عمران)

(وَ مَن دَخَلَهُ کانَ آمِنًا)

[۲۷] آل عمران/سوره۳، آیه۹۷.

(و هر کس داخل آن حرم شود در امان خواهد بود.)

[۲۸] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۶۲.

[۲۹] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۳، ص۵۴۹.

[۳۰] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۳، ص۳۵۴.

[۳۱] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۴، ص۱۷۴.

[۳۲] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۲، ص۷۹۹.

۲.۵ – آمِنًا (آیه ۱۲۶ سوره بقره)

(رَبِّ اجْعَلْ هََذا بَلَدًا آمِنًا)

[۳۳] بقره/سوره۲، آیه۱۲۶.

(پروردگارا! این سرزمین را شهر امنى قرار ده.)

[۳۴] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۱۹.

[۳۵] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱، ص۴۲۵.

[۳۶] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱، ص۲۸۱.

[۳۷] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲، ص۴۷.

[۳۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱، ص۳۸۷.

لازم نیست در آیه‌ی اخیر، آمن را ذا امن معنی کنیم، بلکه شهر ایمن مثل شخص ایمن کاملا صحیح و درست است.
اینگونه چیزها در قرآن بسیار است. مانند:

(یَوْمًا عَبُوسًا قَمْطَریرًا)

[۳۹] دهر/سوره۷۶، آیه۱۰.

(آن روزى که عبوس و سخت است.)

[۴۰] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۵۷۹.

[۴۱] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۲۰، ص۲۰۵.

[۴۲] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۲۰، ص۱۲۸.

[۴۳] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۶، ص۱۶۳.

[۴۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱۰، ص۶۱۷.

که عبوس و قمطریر صفت یوم آمده است.

(وَ کانَ یَوْماً عَلَى الْکافِرِینَ عَسِیراً)

[۴۵] فرقان/سوره۲۵، آیه۲۶.

۲.۶ – أَمَنَهً ( آیه ۱۱ سوره انفال)

(إِذْ یُغَشِّیکُمُ النُّعَاسَ أَمَنَهً مِّنْهُ)

[۴۶] انفال/سوره۸، آیه۱۱.

( یادآورید هنگامى را که خواب سبکى که مایه آرامش بود از سوى خدا، شما را فرا گرفت.)

[۴۷] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص ۱۷۸.

[۴۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۹، ص۲۴.

[۴۹] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۹، ص۲۱.

[۵۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۰، ص۱۷۴.

[۵۱] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۴، ص۸۰۸.

«آمنه» به معنی امن است.

۲.۷ – اَمینٌ‌ (آیه ۶۸ سوره اعراف)

(وَ اَنا لَکُمْ ناصِحٌ‌ اَمینٌ‌)

[۵۲] اعراف/سوره۷، آیه۶۸.

(و من خیرخواه امینى براى شما هستم.)

[۵۳] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۱۵۹.

[۵۴] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۸، ص۲۲۴.

[۵۵] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۸، ص۱۷۸.

[۵۶] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۹، ص۱۵۰.

[۵۷] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۴، ص۶۷۴.

در آیه‌ی مذکور و نظائر آن ممکن است، امین به معنی اسم فاعل باشد، یعنی من به شما ناصح و خیرخواهم و مطمئنم که خیرخواهم.

۲.۸ – أَمینٌ (آیه ۱۰۷ سوره شعراء)

(إِنّی لَکُمْ رَسُولٌ أَمینٌ)

[۵۸] شعراء/سوره۲۶، آیه۱۰۷.

(به یقین من براى شما پیامبرى امین هستم.)

[۵۹] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۳۷۱.

[۶۰] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۵، ص۴۱۵.

[۶۱] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۵، ص۲۹۶.

[۶۲] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۸، ص۳۸.

[۶۳] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۷، ص۳۰۷.

آیه مذکور و امثال آن، یعنی از رسالتم مطمئنم و ممکن است به معنی مفعول باشد.

۲.۹ – أَمینٍ (آیه ۵۱ سوره دخان)

(إِنَّ الْمُتَّقینَ فی مَقامٍ أَمینٍ)

[۶۴] دخان/سوره۴۴، آیه۵۱.

(ولى پرهیزگاران در جایگاه امنى قرار دارند.)

[۶۵] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۴۹۸.

[۶۶] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۸، ص۲۲۷.

[۶۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۸، ص۱۴۹.

[۶۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۲، ص۳۲۴.

[۶۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۹، ص۱۰۴.

۲.۱۰ – الْأَمینِ ( آیه ۳ سوره تین)

(وَ هَذا الْبَلَدِ الْأَمینِ)

[۷۰] تین/سوره۹۵، آیه۳.

(و سوگند به این شهر امن مکّه.)

[۷۱] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۵۹۷.

[۷۲] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۲۰، ص۵۳۹.

[۷۳] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۲۰، ص۳۱۹.

[۷۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۷، ص۱۶۸.

[۷۵] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱۰، ص۷۷۵.

آیه مذکور و آیه

(إِنَّ الْمُتَّقینَ فی مَقامٍ أَمینٍ)

[۷۶] دخان/سوره۴۴، آیه۵۱.

مانند آیه بَلَداً آمِناً‌