پاورپوینت کامل امیّه بن ابی‌صلت ثقفی

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل امیّه بن ابی‌صلت ثقفی دارای ۴۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل امیّه بن ابی‌صلت ثقفی،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل امیّه بن ابی‌صلت ثقفی :

امیّه بن ابی صلت ثقفی، شاعر معروف دوران جاهلی است.

فهرست مندرجات

۱ – نسب امیه
۲ – شاعر مشهور
۳ – جنبه‌های شخصیتی
۳.۱ – ادعای پیامبری
۳.۲ – پس از بعثت پیامبر صلی الله علیه و آله
۴ – مرگ امیه
۵ – امیّه در متون متأخر
۵.۱ – متون ترجمه شده
۵.۲ – نظر مستشرقان درباره امیه
۶ – امیّه در شأن نزول
۷ – فهرست منابع
۸ – پانویس
۹ – منبع

۱ – نسب امیه

نام پدر وی را به اختلاف ابوالصلت عبداللّه بن ربیعه بن عوف،

[۱] جمهره انساب العرب، ص۲۶۹.

[۲] الاصابه، ج۱، ص۳۸۶.

(عبد عوف) بن عقده،

[۳] الشعر و الشعراء، ص۳۰۵.

ابوالصلت عبداللّه بن أبی‌ربیعه بن عمرو،

[۴] سمط اللآلی، ج۱، ص۳۶۲.

ابوالصلت ربیعه بن عوف

[۵] المنتظم، ج۳، ص۱۴۲.

و ابوالصلت بن وهب بن علاج

[۶] الاصابه، ج۱، ص۳۸۶.

ضبط کرده‌اند. نسب وی به تیره بنی عُقدَه بن غِیَره از قبیله ثقیف می‌رسد.

[۷] جمهره انساب العرب، ص۲۶۹.

از او با دو کنیه ابوعثمان و ابوالحکم یاد شده است.

[۸] تاریخ یحیی بن معین، ج۱، ص۲۷.

[۹] تاریخ دمشق، ج۹، ص۲۵۶-۲۵۷.

ثقیف به دو شاخه احلاف و بنو مالک تقسیم می‌شود که امیّه در زمره احلاف بود.

[۱۰] المعارف، ص۹۱.

مادر امیّه، رقیه دختر عبد شمس بن عبدمناف (که بر این اساس، ابوسفیان پسر عمه اوست)،

[۱۱] جمهره انساب العرب، ص۲۶۷.

و پسر خاله او عروه بن مسعود ثقفی (داعی ثقیف به اسلام و نخستین شهید آن قبیله) بود.

[۱۲] جمهره انساب العرب، ص۲۶۷.

[۱۳] تاریخ دمشق، ج۹، ص۲۵۶-۲۵۷.

۲ – شاعر مشهور

امیّه و پدرش از شاعران جاهلی طائف بودند؛ امّا امیّه شهرتی بیش از دیگران داشت.

[۱۴] طبقات الشعراء، ص۱۰۱.

بنا به گفته صفدی همگان وی را «أشعر ثقیف» دانسته‌اند.

[۱۵] الوافی بالوفیات، ج۹، ص۲۲۶.

[۱۶] الاصابه، ج۱، ص۳۸۵.

کُمیت وی را «أشعر الناس» معرفی کرده، می‌گوید: او چون ما می‌سراید و ما چون او نتوانیم سرودن.

[۱۷] الاغانی، ج۴، ص۱۲۹.

وی از شعرای دینی در عصر جاهلی به شمار می‌رود،

[۱۸] الاصابه، ج۱، ص۳۸۴-۳۸۵.

زیرا در اشعار وی مضامینی از مفاهیم دینی مشابه آنچه در قرآن ، تورات و انجیل است، مشاهده می‌شود.

[۱۹] المفصل، ج۶، ص۴۸۹-۵۰۰.

۳ – جنبه‌های شخصیتی

امیّه را از زیرک‌ترین شخصیت‌های عرب دانسته‌اند.

[۲۰] الحیوان، ج‌۲، ص‌۳۲۰.

۳.۱ – ادعای پیامبری

دلیل بر زیرکی امیّه، ادعای پیامبری اوست که برای دست یازیدن به آن، کتاب‌های آسمانی را می‌خواند و در پی علم‌آموزی همواره سفرها کرد و دانشمند بود و معروف بود که او شهرها را درنوردید و از آنها داستان‌ها می‌گفت.

[۲۱] ربیع الابرار، ج۱، ص۷۹۶.

وی پیش از اسلام از بت‌پرستی روی برتافت

[۲۲] المعارف، ص۶۰.

و به آیین حنیف درآمد، با احبار درآمیخت، خرقه پوشید و زهد پیشه کرد و در مضامین دینی شعر می‌سرود و به زیارت کعبه می‌رفت.

[۲۳] الاعلام، ج۲، ص۲۳.

[۲۴] العصر الجاهلی، ص۳۹۴.

بلاذری ، وی را یهودی معرفی کرده است.

[۲۵] انساب الاشراف، ج۱۳، ص۴۴۱.

شاید بتوان، جایگاه وی را در میان ثقیف همچون موقعیت ابوسفیان در میان قریش دانست، زیرا با یکدیگر کاروان‌های تجاری به شام ، بحرین و یمن می‌بردند.

[۲۶] دلائل النبوه، ج۲، ص۱۱۶.

گفته شده که نخستین کسی که «بسمک اللهم» را در آغاز نوشتار خود می‌آورد همو بود.

[۲۷] الاغانی، ج۴، ص۱۳۰.

گفته شده که امیّه خویش را در میان ثقیف همان پیامبر موعود معرفی می‌کرد و انتظار بعثت رسمی خویش را می‌کشید؛ اما وقتی از بعثت پیامبری از قریش با خبر شد گفت: از زنان ثقیف شرم می‌کنم، زیرا به آنان گفته بودم: من آن پیامبر موعودم و اکنون باید مطیع جوانی از بنی‌عبدمناف باشم.

[۲۸] دلائل النبوه، ج۲، ص۱۱۶-۱۱۷.

[۲۹] تاریخ دمشق، ج۹، ص۲۶۴-۲۶۵.

۳.۲ – پس از بعثت پیامبر صلی الله علیه و آله

امیه که هنگام بعثت رسول خدا (صلی الله علیه وآله) در بحرین بود پس از شنیدن خبر ظهور پیامبر (صلی الله علیه وآله) ۸ سال در آنجا ماند و پس از بازگشت به زادگاهش طائف، برای ملاقات با آن حضرت به مکه رفت.

[۳۰] تاریخ دمشق، ج۹، ص۲۸۵.

از این ملاقات هیچ گزارشی در دست نیست؛ همچنین گزارش شده است که وی در هنگام ظهور اسلام در طائف بود

[۳۱] تاریخ دمشق، ج۹، ص۲۶۵.

و از سر حسادت از گرویدن به اسلام رو بر می‌تافت.

[۳۲] مجمع البیان، ج۶، ص۷۶۸.

معلوم نیست آیا در سفر پیامبر به طائف با وی ملاقاتی داشته یا در طرد پیامبر از آن شهر چه نقشی داشته است. پس از جنگ بدر ، در سفری که از شام به حجاز داشت

[۳۳] الاعلام، ج۲، ص۲۳.

در محل بدر ضمن نکوهش پیامبر (صلی الله علیه وآله)

[۳۴] السیره النبویه، ج۲، ص۳۰-۳۳.

در رثای کشته‌های قریش شعری سرود

[۳۵] مجمع البیان، ج۶، ص۷۶۸-۷۶۹.

[۳۶] الاصابه، ج۱، ص۳۸۵.

و پیامبر نقل و روایت آن را منع کرد.

[۳۷] الوافی بالوفیات، ج۹، ص۲۲۶.

امیّه پس از غزوه بدر همواره قریش را با اشعارش بر ضدّ پیامبر (صلی الله علیه وآله) تحریک می‌کرد.

[۳۸] الوافی بالوفیات، ج۹، ص۲۲۶.

در هنگام عزیمت رسول خدا (صلی الله علیه وآله) برای حجه الوداع ، پیامبر پس از شنیدن اشعار امیّه، آن اشعار را به اسلام بسیار نزدیک دانست.

[۳۹] المعارف، ص۶۰.

[۴۰] تاریخ دمشق، ج۹، ص۲۷۲.

[۴۱] بلوغ الارب، ج۳، ص۱۲۱.

این گزارش چندان قابل اعتماد نیست، زیرا بر این اساس استوار است که انتساب آن اشعار را به امیه صحیح بدانیم.

۴ – مرگ امیه

معروف است که امیّه در سال نهم هجری در حال کفر در طائف از دنیا رفت.

[۴۲] الاصابه، ج۱، ص۳۸۵-۳۸۶.

گویا درگذشت او پیش از مسلمان شدن ثقیف

[۴۳] الاصابه، ج۱، ص۳۸۵-۳۸۶.

و نیز بعد از غزوه حنین

[۴۴] الوافی بالوفیات، ج۹، ص۲۲۸.

و هنگام محاصره طائف بوده است.

[۴۵] الاصابه، ج۱، ص۳۸۶.

۵ – امیّه در متون متأخر

امیّه از شخصیت‌های برجسته عصر خویش است که کافر از دنیا رفت؛ اما به سبب اشعار منسوب به وی مورد توجه قرار گرفت. غالب اطلاعات مربوط به او را باید در منابع ادبی و منابع متأخر شرح حال‌نگاری چون اغانی، وفیات الاعیان و تاریخ مدینه دمشق جویا شد.
اشعار وی در استدلال‌ها و استشهادهای ادبی و تفسیری مورد توجه عالمان و بزرگان قرار می‌گرفت؛

[۴۶] تاریخ دمشق، ج۹، ص۲۷۴-۲۷۶.

زمخشری در باب حمد و ثناء

[۴۷] ربیع الابرار، ج۲، ص۲۰۷.

و در باب آسمان، ستارگان، عرش و کرسی،

[۴۸] ربیع الابرار، ج۱، ص۱۲۵-۱۲۶.

جهنم و اهوال آن به بخش‌هایی از اشعار امیّه استشهاد کرده است.

[۴۹]