توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل أَخْ (مفردات‌قرآن) دارای ۴۴ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل أَخْ (مفردات‌قرآن)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل أَخْ (مفردات‌قرآن) :

پاورپوینت کامل أَخْ (مفردات‌قرآن)

منبع: أَخْ (قاموس قرآن (جلد ۱))

مقالات مرتبط: أَخٌ‌ (لغات‌قرآن)، اخ (مفردات‌نهج‌البلاغه)، اخ (مقالات مرتبط).

أَخْ (به فتح الف) از واژگان قرآن کریم در معنای اصلی به معنای برادر و مجازا به رفیق و مصاحب نیز گفته می‌شود.
جمع‌ اَخْ‌، اِخْوَه و اِخْوَان است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای أَخْ
۲ – کاربردها
۲.۱ – اَخاهُ‌ (آیه ۴۵ سوره مؤمنون)
۲.۲ – اَخاهُمْ‌ (آیه ۶۵ سوره اعراف)
۲.۳ – اَخاهُمْ‌ (آیه ۷۳ سوره اعراف)
۲.۴ – اَخاهُمْ‌ (آیه ۸۵ سوره اعراف)
۲.۵ – اَخُوهُمْ‌ (آیه ۱۶۱ سوره شعراء)
۲.۶ – اِخْوَهٌ (آیه ۱۰ سوره حجرات)
۲.۷ – اِخْواناً (آیه ۱۰۳ سوره آل عمران)
۲.۸ – اِخْوانَ‌ (آیه ۲۷ سوره اسراء)
۲.۹ – اِخْواناً (آیه ۴۷ سوره حجر)
۲.۱۰ – جمع أَخ
۲.۱۰.۱ – اِخْوانِهِنَّ (آیه ۳۱ سوره نور)
۲.۱۰.۲ – اِخْوانِهِنَ‌ (آیه ۵۵ سوره احزاب)
۲.۱۰.۳ – اِخْوَهٌ (آیه ۱۰ سوره حجرات)
۲.۱۰.۴ – اِخْوَتِکَ‌ (آیه ۵ سوره یوسف)
۲.۱۰.۵ – اِخْوَتِهِ‌ (آیه ۷ سوره یوسف)
۲.۱۰.۶ – اِخْوَهٌ (آیه ۱۱ سوره نساء)
۳ – پانویس
۴ – منبع

۱ – معنای أَخْ

أَخْ

[۱] قرشی بنابی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، ج۱، ص۳۶.

[۲] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دار القلم، ج۱، ص۶۸.

به معنای برادر، رفیق و مصاحب است.
ریشه آن اخو با واو است.
در اصل کسی را گویند که با دیگری در پدر و مادر و یا در یکی از آن‌دو شریک است.
در مفردات برادر رضاعی را نیز از اصل معنی شمرده است.

[۳] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۱۳.

در اقرب الموارد گوید: اخ کسی است که تو و او را یک صلب یا یک شکم جمع کند.

[۴] شرتونی، سعید، اقرب الموارد، ج۱، ص۴۶.

عبارت اقرب الموارد ناقص است، زیرا به برادر پدر و مادری شامل نیست. مگر با اولویّت.
ناگفته نماند: استعمال اخ مانند اب و امّ و اخت بسیار وسیع است در مفردات پس از ذکر معنای اصلی آن می‌گوید: هر که با دیگری در قبیله یا در دین یا در صنعت یا در معامله یا در مودّت و یا در غیر اینها شریک باشد به او، اخ گفته می‌شود.

[۵] راغب اصفهانی، حسین بن محمد، المفردات فی غریب القرآن، ص۱۳.

در قرآن مجید، هم در معنای اصلی و هم در معنای مجازی هر دو به کار رفته است.

۲ – کاربردها

به مواردی از أَخ که در قرآن به‌ کار رفته است، اشاره می‌شود:

۲.۱ – اَخاهُ‌ (آیه ۴۵ سوره مؤمنون)

نظیر

(ثُمَّ اَرْسَلْنا مُوسی‌ وَ اَخاهُ‌ هارُونَ بِآیاتِنا)

[۶] مومنون/سوره۲۳، آیه۴۵.

(سپس موسی و برادرش هارون را با آیات خود و دلیلى روشن فرستادیم)

[۷] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۳۴۵.

[۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۵، ص۴۵.

[۹] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۵، ص۳۴.

[۱۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۷، ص۵۳.

[۱۱] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۷، ص۱۹۲.

أخ در این آیه در معنای اصلی است.

۲.۲ – اَخاهُمْ‌ (آیه ۶۵ سوره اعراف)

و مثل‌

(وَ اِلی‌ عادٍ اَخاهُمْ‌ هُوداً)

[۱۲] اعراف/سوره۷، آیه۶۵.

(و به سوى قوم عاد، برادرشان «هود» را فرستادیم)

[۱۳] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۱۵۸.

[۱۴] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۸، ص۲۲۲.

[۱۵] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۸، ص۱۷۷.

[۱۶] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۹، ص۱۴۹.

[۱۷] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۴، ص۲۸۵.

۲.۳ – اَخاهُمْ‌ (آیه ۷۳ سوره اعراف)

(وَ اِلی‌ ثَمُودَ اَخاهُمْ‌ صالِحاً)

[۱۸] اعراف/سوره۷، آیه۷۳.

(و به سوى قوم ثمود، برادرشان صالح (را فرستادیم.))

[۱۹] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۱۵۹.

[۲۰] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۸، ص۲۲۸.

[۲۱] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۸، ص۱۸۱.

[۲۲] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۹، ص۱۵۷.

[۲۳] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۴، ص۶۷۸.

۲.۴ – اَخاهُمْ‌ (آیه ۸۵ سوره اعراف)

(وَ اِلی‌ مَدْیَنَ‌ اَخاهُمْ‌ شُعَیْباً)

[۲۴] اعراف/سوره۷، آیه۸۵.

(و به سوى مدین، برادرشان شعیب (را فرستادیم))

[۲۵] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۱۶۱.

[۲۶] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۸، ص۲۳۵.

[۲۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۸، ص۱۸۶.

[۲۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۹، ص۱۷۳.

[۲۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۴، ص۶۸۸.

أخ در این آیات و غیر اینها که سبب استعمال مشارکت در قبیله است، پیداست که هود و صالح و شعیب از قبیله عاد، ثمود و مدین بودند.

۲.۵ – اَخُوهُمْ‌ (آیه ۱۶۱ سوره شعراء)

در آیه‌

(اِذْ قالَ لَهُمْ‌ اَخُوهُمْ‌ لُوطٌ اَ لا تَتَّقُونَ)

[۳۰] شعراء/سوره۲۶، آیه۱۶۱.

(هنگامى که برادرشان لوط به آنان گفت: آیا تقوا پیشه نمى‌کنید؟!)

[۳۱] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۳۷۴.

[۳۲] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۵، ص۴۳۵.

[۳۳] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۵، ص۳۰۹.

[۳۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۸، ص۵۱.

[۳۵] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۷، ص۳۱۴.

لوط (علیه‌السّلام) برادر مردمی که بر آنان مبعوث شده بود، خوانده شده، معلوم است که لوط از اهل بابل است و با ابراهیم (علیه‌السّلام) به شام آمده بود، در این آیه ممکن است به مناسبت همشهری بودن و یا به مناسبت دوست داشتن و غمخوار بودن اخ گفته شده است، و گویند در اثر زن گرفتن از آنها بوده است.

۲.۶ – اِخْوَهٌ (آیه ۱۰ سوره حجرات)

درباره همسلکی آمده‌:

(اِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ‌ اِخْوَهٌ)

[۳۶] حجرات/سوره۴۹، آیه۱۰.

(مؤمنان برادر یکدیگرند.)

[۳۷] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۵۱۶.

[۳۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۸، ص۴۷۰.

[۳۹] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۸، ص۳۱۵.

[۴۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۳، ص۲۰۳.

[۴۱] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۹، ص۲۰۰.

۲.۷ – اِخْواناً (آیه ۱۰۳ سوره آل عمران)

(فَاَصْبَحْتُمْ بِنِعْمَتِهِ‌ اِخْواناً)

[۴۲] آل عمران/سوره۳، آیه۱۰۳.

(و به برکتِ نعمتِ او، برادر شدید!)

[۴۳] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۶۳.

[۴۴] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۳، ص۵۷۵.

[۴۵] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۳، ص۳۶۸.

[۴۶] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۴، ص۱۹۰.

[۴۷] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۲، ص۸۰۶.

ممکن است‌ «