توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل ایرادات ناظر به دادگاه دارای ۳۷ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل ایرادات ناظر به دادگاه،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل ایرادات ناظر به دادگاه :

پاورپوینت کامل ایرادات ناظر به دادگاه

پاورپوینت کامل ایرادات ناظر به دادگاه، از جمله مباحث مربوط به حقوق خصوصی است.
ایرادات دادگاه دونوع هستند که عبارتنداز:

• ایراد صلاحیت دادگاه (اعم‌ از صلاحیت ذاتی یا محلی)؛
• و ایراد امر مطروحه یا امر مرتبط.

داشتن صلاحیت ذاتی برای دادگاه اجباری است، یعنی دادگاه فاقد صلاحیت ذاتی هرگز نمی‌تواند به پرونده رسیدگی کند.
اما صلاحیت محلی برای دادگاه اجباری نیست، یعنی اگر خوانده ایراد نکند، رسیدگی ادامه می‌یابد.

فهرست مندرجات

۱ – مفهوم
۲ – ایراد به صلاحیت دادگاه
۲.۱ – ایراد به صلاحیت ذاتی دادگاه
۲.۱.۱ – ماده ۸۷ قانون آیین دادرسی مدنی
۲.۱.۲ – ماده ۹۰ قانون آیین دادرسی مدنی
۲.۲ – ایراد به صلاحیت محلی (نسبی) دادگاه
۲.۲.۱ – دعاوی مربوط به شعب خانواده
۲.۲.۲ – تفاوت قواعد مربوط به صلاحیت نسبی و صلاحیت ذاتی
۳ – ایراد امر مطروحه یا امر مرتبط
۳.۱ – فرض‌های پذیرش ایراد امر مطروحه
۳.۲ – ماده ۱۰۳ قانون آیین دادرسی مدنی
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – مفهوم

پاورپوینت کامل ایرادات ناظر به دادگاه را می‌توان به دو بخش ایراد به صلاحیت دادگاه و ایراد امر مطروحه یا امر مرتبط، تقسیم کرد.
اثر پذیرش این دسته از ایرادات این است که مرجع رسیدگی به دعوا تغییر می‌کند و در صورتی‌ که هر یک از این دو ایراد مورد پذیرش قرار گیرد، دعوا از دادگاه مرجوع‌الیه به مرجع دیگری احاله می‌شود تا در آن‌جا مورد رسیدگی قرار گیرد.

[۱] شمس، عبدالله، آیین دادرسی مدنی، دوره تکمیلی، چاپ چهاردهم، ۱۳۸۵، ج۱، ص۴۳۹.

۲ – ایراد به صلاحیت دادگاه

• صلاحیت عبارت است از قدرت، شایستگی و توانایی قانونی دادگاه‌های دادگستری یا مراجع غیردادگستری در رسیدگی به دعاوی و اختلافات و حل‌وفصل آن‌ها است؛
• قضات محاکم باید قبل از رسیدگی به هر دعوایی تشخیص دهند که دعوا و اختلاف عنوان شده، داخل در محدوده صلاحیت آن‌ها است یا خیر؛
• در صورت داشتن صلاحیت، مکلف به رسیدگی هستند و در صورتی‌ که از خود نفی صلاحیت کنند یا یکی از اصحاب دعوی ایراد به صلاحیت کند و ایراد وارد باشد، دادگاه با صدور قرار عدم صلاحیت، پرونده را به دادگاه صالح ارسال می‌نماید؛

[۲] بهرامی، بهرام، آیین دادرسی مدنی، علمی، کاربردی، تهران، نگاه بینه، چاپ نهم، ۱۳۸۵، ج۱، ص۲۰۱.

• رعایت صلاحیت از قواعد آمره می‌باشد اما با وجود تکلیف قاضی به رعایت مقررات مربوط به صلاحیت، مقنن به خوانده نیز این اجازه را داده است که به صلاحیت دادگاه ایراد نماید؛
• این ایراد درقالب تقدیم لایحه صورت می‌گیرد یا در جلسه اول دادرسی اعلام می‌شود؛

[۳] مهاجری، علی، مبسوط در آیین دادرسی مدنی، تهران، فکرسازان، چاپ اول، ۱۳۸۶، ج۱، ص۳۵۲.

• ایراد به صلاحیت دادگاه شامل ایراد به صلاحیت ذاتی و ایراد به صلاحیت محلی (نسبی) می‌شود؛
• صلاحیت ذاتی مبین صلاحیت دادگاه از حیث نوع، صنف و درجه می‌باشد مثلا صلاحیت دادگاه‌های نخستین و عالی از جهت درجه و صلاحیت دادگاه مدنی و کیفری در برابر دادگاه انقلاب از لحاظ نوع ذاتا متفاوت می‌باشد؛
• صلاحیت محلی نیز هنگامی مطرح می‌شود که دو دادگاه ازحیث ذاتی برابر هستند، اما به دلیل اختلاف در محل دادگاه، صلاحیت آن‌ها در رسیدگی به دعاوی، متفاوت گشته است؛

[۴] کریمی، عباس، آیین دادرسی مدنی، تهران، مجد، ۱۳۸۶، چاپ اول، ص۲۰۴.

• ایراد عدم صلاحیت خواه ذاتی و یا نسبی باشد، دادگاه را مکلف می‌سازد تا به آن توجه کند و پرونده را با صدور قرار عدم صلاحیت به دادگاه صالح ارسال کند.

[۵] واحدی، قدرت‌الله، آیین دادرسی مدنی، تهران، میزان، ۱۳۸۶، چاپ چهارم، ج۳، ص۳۴.

۲.۱ – ایراد به صلاحیت ذاتی دادگاه

ایراد به صلاحیت ذاتی در صورتی مورد پذیرش قرار می‌گیرد که دعوا در صلاحیت یکی از مراجع قضایی استثنایی و یا یکی از مراجع اداری باشد.
همچنین در صورتی‌ که دعوای تجدیدنظر از رأی دادگاه بدوی به‌جای این‌که در دادگاه تجدیدنظر مطرح شود، بدون تصریح قانونی در دادگاه بدوی دیگری اقامه شده باشد، تجدیدنظر خوانده می‌تواند به عدم صلاحیت ذاتی دادگاه ایراد نماید.
چنان‌چه دادگاه ایراد به صلاحیت ذاتی را وارد نداند، اگر مانع دیگری در رسیدگی ماهوی وجود نداشته باشد، نسبت به دعوا رسیدگی و مردود بودن ایراد را مستدلا ضمن رأی ماهوی اعلام می‌نماید.

[۶] شمس، عبدالله، آیین دادرسی مدنی، دوره تکمیلی، چاپ چهاردهم، ۱۳۸۵، ج۱، ص۴۴۰.

۲.۱.۱ – ماده ۸۷ قانون آیین دادرسی مدنی

طبق ماده ۸۷ قانون آیین دادرسی مدنی ایراد عدم صلاحیت ذاتی، مانند دیگر ایرادات، باید تا پایان اولین جلسه دادرسی به‌عمل آید مگر این‌که سبب ایراد بعدا حادث شود.
مطابق ظاهر این ماده لازم نیست خوانده ایرادات را قبل از هر دفاعی مطرح کند بلکه می‌تواند به عنوان آخرین دفاع در جلسه اول مطرح نماید.
اگر دادگاه صلاحیت ذاتی نداشته باشد، پرونده را به دادگاه صلاحیت‌دار می‌فرستد و اقدامات و رسیدگی‌هایی که در جلسه اول انجام شده است برای دادگاه صالح هیچ ارزشی ندارد و این دادگاه باید کلیه اقدامات را از ابتدا شروع کند.

[۷] زراعت، عباس، محشای قانون آیین دادرسی مدنی، تهران، ققنوس، ۱۳۸۶، چاپ اول، ص۲۵۸.

۲.۱.۲ – ماده ۹۰ قانون آیین دادرسی مدنی

بر اساس ماده ۹۰ قانون آیین دادرسی مدنی هرگاه ایرادات تا پایان اولین جلسه دادرسی اعلام نشده باشد، دادگاه مکلف نیست جدا از ماهیت دعوا نسبت به آن رأی دهد.
در عین حال، حتی اگر ایراد به صلاحیت ذاتی دادگاه خارج از فرجه قانونی مطرح شود، دادگاه را مکلف می‌نماید چنان‌چه ایراد را بپذیرد، جدای از ماهیت و حتی بدون صدور رأی در ماهیت، قرار عدم صلاحیت ذاتی صادر کند.
در حقیقت رأی صادره از دادگاهی که صلاحیت ذاتی ندارد، در هر حال، حسب مورد در دادگاه تجدیدنظر استان یا دیوان عالی کشو