توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل انجمن غیرقانونی حجتیه دارای ۶۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل انجمن غیرقانونی حجتیه،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل انجمن غیرقانونی حجتیه :

انجمن حجتیه

انجمن حجتیه از گروه‌های فعال معاصر در حوز مهدویت با دیدگاه‌های ویژه است.
انجمن حجتیه، که نام کامل آن «انجمن خیریه حجتیه مهدویه» است، یک سازمان مذهبی ایرانی بود که در سال ۱۳۳۲ توسط شیخ محمود حلبی تاسیس شد. هدف اصلی این انجمن، مقابله با بهائیت و تبلیغ اسلام بود.
انجمن حجتیه در ابتدا با هدف مبارزه با بهائیت شکل گرفت و تلاش می‌کرد تا با تبلیغ اسلام و برگزاری کلاس‌های آموزشی، جوانان را از گرایش به این فرقه باز دارد. این انجمن به تدریج فعالیت‌های خود را گسترش داد و به یک سازمان بزرگ با اعضای بسیار زیاد تبدیل شد.
برخی از افکار و آرای انجمن در تقابل که با‌ اندیشه‌های امام خمینی بود و بعد از انقلاب اسلامی ایران، اعضای انجمن به سه دسته تقسیم شدند؛ عده‌ای به انقلاب پیوستند و دسته‌ای در برابر انقلاب بی‌تفاوت ماندند و گروه دیگری به صف مخالفان پیوستند.
سرانجام انجمن در سال ۱۳۶۲ ش، به طور رسمی تعطیلی خود را اعلام کرد و بیان داشت هیچ کس مجاز نیست تحت عنوان این انجمن کوچک‌ترین فعالیتی انجام دهد.

فهرست مندرجات

۱ – عوامل شکل‌گیری
۲ – تاریخ شکل‌گیری
۳ – اساسنامه
۴ – ساختار تشکیلاتی
۵ – افکار و عقاید
۵.۱ – مبارزه با بهائیت
۵.۲ – جدایی دین از سیاست
۵.۳ – ناموفق بودن قیام‌های پیش از ظهور
۵.۴ – عدم وجوب جهاد در دوران غیبت
۶ – انجمن حجتیه و انقلاب اسلامی
۶.۱ – پس از انقلاب
۶.۲ – احساس خطر از همراهی با انقلاب
۷ – تعطیلی انجمن
۸ – عناوین مرتبط
۹ – پانویس
۱۰ – منبع

۱ – عوامل شکل‌گیری

یکی از گروه‌هایی که در بیش از نیم قرن گذشته در بحث‌های مهدویت به نوعی در کانون توجه بوده‌اند، انجمن حجتیه است. سابق شکل‌گیری این گروه به جریان‌های ده ۱۳۲۰ ش تا میانه‌های ده ۳۰ در جامع ایران بر می‌گردد.
در این دوره، دو خطر عمده در حوز دین پدید آمد:
نخست: حزب توده
این گروه، مرام مارکسیسم را میان جوانان نشر می‌داد و متدینان، ملی‌ها و رژیم پهلوی همه با آن درگیر بودند.
دوم: بهائیت
در این بخش، فقط متدینان روی آن حساسیت داشتند و پس از شهریور ۱۳۲۰ ش متوجه نفوذ آن، در دستگاه اداری پهلوی شده، به مبارزه با آن پرداختند. طبعا از نگاه متدینان، خطر بهائیان نه فقط کمتر از حزب توده نبود، بلکه پس از سرکوبی حزب توده در سال‌های ۳۲-۳۶ جدی‌تر هم شده بود.

[۱] جعفریان، رسول، جریان‌ها و سازمان‌های مذهبی سیاسی ایران، ص۳۶۸.

برابر خطر دوم، عالمان و مراجع تقلید به مبارزاتی جدی دست زدند.

۲ – تاریخ شکل‌گیری

از میان ده ۳۰ یک تشکل مذهبی ویژه با هدف مبارزه با بهائیت تهران و سپس دیگر شهرها پدید آمد.
انجمن خیری حجتی مهدویه به سال ۱۳۳۲ ش با تلاش شیخ محمود ذاکرزاده تولایی، معروف به شیخ محمود حلبی (۱۲۷۹-۱۳۷۶ ش) با همکاری جمع زیادی از متدینان که تحت عنوان هیئت مدیره، امور انجمن را اداره می‌کردند، فعالیت خود را آغاز پیروزی انقلاب اسلامی، به فعالیت فرهنگی بر ضد این فرقه اشتغال داشت و تلاش می‌کرد افزون بر جمع‌آوری اطلاعات، به تربیت نیرو برای مقابله با بهائیان و تبلیغات آنان بپردازد.
از آن جا که کار عمد آقای حلبی پس از شهریور بیست، کارهای تبلیغی در قالب منبر بود و در این کار، مهارت و شهرت خاصی به دست آورده بود، همراه جمعی از فعالان مذهبی مشهد و نیز انجمن‌ها و هیات‌های مذهبی، به طور منظم با بهائیان درگیر شدند.

۳ – اساسنامه

اساسنام انجمن حاوی اصولی بود که چهارچوب فعالیت آن را مشخص می‌کرد:
تبلیغ دین اسلام و مذهب جعفری و دفاع علمی از آن؛
تشکیل کنفرانس‌ها و سمینارهای علمی و دینی در نقاط گوناگون کشور با رعایت مقررات عمومی؛
چاپ و پخش جزوات و نشریه‌های علمی و دینی با رعایت مقررات مطبوعاتی کشور؛
تاسیس کلاس‌های تعلیم و تدریس اخلاق و معارف اسلامی با رعایت مقررات عمومی؛
ایجاد کتابخانه و قرائت‌خانه و اماکن ورزشی با رعایت قوانین مربوطه؛
انجام امور خیریه عمومی و مساعدت فرهنگی مؤسسات اسلامی و برقراری تماس با مجامع بین المللی با نظر مقامات ذی صلاحیت و…
در تبصر دوم این اساس‌نامه تاکید شده بود که «انجمن به هیچ وجه در امور سیاسی مداخله نخواهد داشت و نیز مسؤلیت هر نوع دخالتی را که در زمینه‌های سیاسی از طرف افراد منتسب به انجمن صورت گیرد، بر عهده نخواهد داشت.» این، همان تبصره‌ای بود که انقلابیون پیش و پس از انقلاب، از آن ناراحت بودند.

۴ – ساختار تشکیلاتی

انجمن در هر شهری، دفتری داشت که تحت عنوان بیت -بیت امام زمان (عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف) -شناخته می‌شد. این بیت، مسؤلی داشت و زیر نظر وی سه گروه تدریس، تحقیق و ارشاد فعالیت می‌کردند.
گروه نخست به آموزش نیروها در سه مرحل ابتدائی، متوسط و عالی می‌پرداختند؛
گروه دوم در پی یافتن افرادی از مسلمانان بودند که تحت تاثیر بهائی‌ها، به این آیین گرویده بودند؛
گروه سوم، کار ارشاد این افراد را با شیوه‌های خاص خود دنبال می‌کردند.
سخنرانی‌های عمومی نیز در محافلی که بیشتر در منازل بود، برگزار شده و از سخنرانان معروف استفاده می‌شد. به طور معمول، در سال روز تولد امام زمان (عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف) نیز جشن‌هایی برگزار می‌شد. بیشتر افرادی که از بهائیت برمی‌گشتند، توبه نامه و تبرانامه‌ای می‌نوشتند که متن بسیاری از آن‌ها در یک مجموعه، در کتابخانه آستان قدس نگهداری می‌شود. این جلسات بیشتر توسط سخنرانانی اداره می‌شد که خود انجمن تربیت کرده بود.
نکت قابل توجه آن که این افراد غیر روحانی بودند. انجمن در این‌باره استدلال‌های ویژه خود را داشت. این نیروها از مدارس برگزیده می‌شدند و در این میان مدرسه علوی جایگاه خاص خود را داشت. این مدرسه به همان اندازه که خاستگاه بسیاری از نیروهای مذهبی بود که در انقلاب اسلامی فعالانه شرکت کردند، فرصتی برای انجمن بود تا از میان آنان کسانی را برای کارهای فکری و تبلیغی خود گزینش کند.

[۲] جعفریان، رسول، جریان‌ها و سازمان‌های مذهبی سیاسی ایران، ص۳۷۳.

۵ – افکار و عقاید

انجمن پیش از انقلاب، با فرستادن نامه‌هایی برای برخی مراجع و بزرگان از جمله رهبر فقید انقلاب که در آن اهمیت مبارز با بهائیت را گوشزد کرده، فعالیت‌های خود را در این زمینه شرح می‌دادند، تاییدیه‌هایی برای خود می‌گرفتند که امروزه نیز بدان‌ها استناد می‌کنند.

۵.۱ – مبارزه با بهائیت

همواره مؤسس انجمن تاکید می‌کرد:
امروز امام زمان (عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف) از کسی جز این خدمت را نمی‌پذیرد و چیزی جز این انتظار ندارد. به خدا قسم! امروز تکلیف شرعی و دینی هم ما آن است که با بهائیت مبارزه کنیم.

[۳] نشریه «چشم انداز ایران»، سال اول، ش ۲.

۵.۲ – جدایی دین از سیاست

در تبصر ۲ از ماده دوم اساسنام انجمن، تصریح شده است:
انجمن به هیچ‌ وجه در امور سیاسی مداخله نخواهد کرد و مسئولیت هر نوع دخالتی را که در زمینه‌های سیاسی از طرف افراد منتسب به انجمن صورت گیرد، به عهده نخواهد گرفت. (برخی بر این باورند که این سیاست برای نفوذ در برخی دستگاه‌ها از جمله ارتش جهت مقابله با بهایی‌ها بود. و اگر چنانچه به این جدایی تظاهر نمی‌کردند بی درنگ از همه فعالیت‌ها محروم می‌شدند.)
بر این اساس چنانچه فردی از اعضای انجمن به طرف مسائل سیاسی کشیده می‌شد، بی درنگ عذر او را می‌خواستند. به زعم آنان اسلام یگانه دین عبادت است و دخالت در سیاست، زیبند پیشوایان دینی نیست.

[۴] روزنامه کیهان، ۱۰ شهریور ۱۳۸۱، ص۲.

۵.۳ – ناموفق بودن قیام‌های پیش از ظهور

آنان با استفاده از برخی روایات، صاحب پرچم‌های قیام پیش از ظهور را گمراه می‌دانستند و تشکیل حکومت و بسط عدل را در جهت انسداد باب مهدویت می‌شمردند.

[۵] روزنامه کیهان، ۱۰ شهریور ۱۳۸۱، ص۲.

در ۱۵ خرداد ۱۳۴۲، که قیام خونینی آغاز گشت و حاصل آن، هزاران شهید بود، رهبر انجمن، با اعتراض شدید، امام را مورد مؤاخذه قرار می‌دهد که چه کسی مسئول این همه خون‌های به هدر رفته است؟ وی طی یک سخنرانی در مدرسه مروی، امام را مسئول ریختن خون جوانان در ۱۵ خرداد دانست.

[۶] علیا نسب، سید ضیاء‌الدین، جریان شناسی انجمن حجتیه، ص۲۴، به نقل از روزنامه صبح آزادگان، ۲۷/۱۱/۱۳۶۰، قسمت سوم مصاحبه با مهندس طیب.

۵.۴ – عدم وجوب جهاد در دوران غیبت

شیخ حلبی در این‌باره می‌گوید:
(شیعه می‌گوید:) در عصر غیبت امام زمان (علیه‌السّلام) جهاد نیست. چرا؟ چون حاکم اسلامی که باید معصوم باشد، مصداق پیدا نکرده است. وظیفه داریم فقط دین خود را حفظ کنیم. تکالیف شرعی‌مان را انجام دهیم و به شبهات منکران پاسخ دهیم و دیگر هیچ.

[۷] نشریه «پگاه»، ش ۷۱، ۴ آبان ۱۳۸۱.

ناگفته نماند برخی از آنچه در دهه‌های اخیر به انجمن یاد شده نسبت داده می‌شود و در مواردی برای مقابل با آن‌ها بدان استناد می‌شود، به هیچ وجه به هم افراد در هم رده‌ها قابل انطباق نیست. اگرچه برخی باورها و نسبت‌ها به برخی عوام از این گروه درست می‌نماید، به تحصیل کردگان و فرهیختگان از این مجموعه نسبت‌های نادرستی است. چنانچه برخی نسبت‌ها از جمله باور آن‌ها به انجام فساد و گناه برای نزدیک کردن ظهور، محل تامل است. و کسی نیز به روشنی ادعا نکرده که این مجموعه، مردم را به فساد و ستم سفارش کرده‌اند.
سخنرانی‌های موجود از مؤسس انجمن گواه بر این مدعاست.
از جمله تقابل انجمن حجتیه با‌ اندیشه‌های امام‌ خمینی عبارت‌اند از:

۱- تقابل اصلی امام‌ خمینی با انجمن در اسلام عوامانه و سطحی و‌ اندیشه جدایی دین از سیاست بود. این گروه در زمان غیبت معصوم (علیه‌السلام) ورود ب