توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل امامزاده صالح (تجریش) دارای ۴۶ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل امامزاده صالح (تجریش)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل امامزاده صالح (تجریش) :

امام‌زاده صالح (تهران)

منبع: امام‌زاده صالح (تهران)

امامزاده صالح، emm-zde sleh ، امامزاده‌ای مدفون در محله تجریش واقع در محدود منطق ۱ شهرداری تهران شده است.

امام‌زاده صالح (تهران)

جعبه اطلاعات

موقعیت

مشاهده مسیر از گوگل مپ

نام

امامزاده صالح

نام لاتین

emm-zde sleh

موقعیت

محله تجریش، منطقه ۱ شهرداری تهران

نسب

فرزند امام موسی کاظم (علیه‌السلام)

ویژگی‌ها

مهم‌ترین جایگاه مذهبی شمیران، دارای موقوفات متعدد، گسترش و تغییرات متعدد در دوره‌های قاجار، پهلوی و پس از انقلاب

دفن‌شدگان

رجال دوره قاجار و پهلوی از جمله نصرالله پیرنیا، حسن پیرنیا و دیگران

فهرست مندرجات

۱ – نسب امامزاده
۲ – تاریخچه نسب
۳ – پیشینه بقعه
۴ – تغییرات در زمان قاجار
۵ – تغییرات در دوره پهلوی
۶ – تغییرات بعد از انقلاب
۷ – وضعیت اداره امام زاده
۸ – دفن‌شدگان
۹ – پانویس
۱۰ – منبع

۱ – نسب امامزاده

امامزاده صالح را فرزند امام موسی کاظم (علیه‌السلام) دانسته‌اند و برای او ۸ پسر به نام‌های محمود، بدرالدین، صدرالدین، قدرالدین، یوسف، حمزه، قوام‌الدین و کریم‌الدین برشمرده‌اند.

[۱] بحر الانساب، منسوب به امام جعفر صادق (ع)، ترجم سید مرتضى، ص۶۰، تهران، اسلامیه.

اما نسب او مورد اختلاف است و از زندگی‌اش آگاهی چندانی در دست نیست.

۲ – تاریخچه نسب

در کتاب‌های متقدم انساب مانند عمده الطالب فی انساب آل ابی‌طالب در ذکر فرزندان امام موسى کاظم (علیه‌السلام)، نامی از صالح برده نشده است.

[۲] ابن‌عنبه، احمد، عمده الطالب، به کوشش محمدحسن آل طالقانی، ص۱۹۷، نجف، ۱۳۸۰ ق / ۱۹۶۱ م.

محمدعلی روضاتی این فرضیه را مطرح ساخته است که شاید او همان محمد بن موسی الکاظم (علیه‌السلام) باشد؛ زیرا «عابد» و «صالح» از صفات محمد بن موسى بوده است.

[۳] روضاتی، محمدعلی، جامع ‌الانساب، ص۵ اصفهان، ۱۳۳۵ ش.

اما محمد، برادر تنی احمد بن موسى معروف به شاه‌چراغ است و هر دو در شیراز به خاک سپرده شده‌اند.

[۴] فیض، عباس، بدر فروزان، ص۴۵، قم، ۱۳۲۴ ش.

در جامع الانساب، به طور ضمنی «صالح» لقب حسن بن موسی الکاظم (علیه‌السلام) دانسته، و گفته شده است که در کتاب‌های انساب از ورود حسن بن موسى به ری چیزی نوشته نشده است؛ اما دو حسن ملقب به صالح جزو واردشدگان به ری بوده‌اند: یکی «حسن الصالح بن محمد بن احمد بن حسن بن حسین بن علی بن حسن بن عمر بن امام زین‌العابدین»، و دیگری «حسن الصالح بن حسین بن عیسی بن یحیی بن حسین بن امام زین‌العابدین»؛ و امامزاده صالحِ مدفون در تجریش احتمالاً یکی از این دو تن است.

[۵] احمدی، ابراهیم، جامع الانساب فی قبور الاولاد الاطهار، ص۴۵-۴۴، تهران، ۱۳۷۸ ق.

در زیارت‌نام امامزاده صالح، او از فرزندان امام موسى کاظم (علیه‌السلام) دانسته شده، و همچنین در تمامی کتیبه‌های بقعه نیز از او با همین عنوان یاد شده است.

[۶] حبیبی، حسن، امامزاده‌ها و تربت برخی از پاکان و نیکان، ص۲۳۳-۲۳۹، تهران، ۱۳۸۸ ش.

قائلان به انتساب امامزاده صالح به امام موسى کاظم (علیه‌السلام) در شرح چگونگی ورود وی به ری آورده‌اند که پس از ولایت‌عهدی امام رضا (علیه‌السلام)، عده‌ای از برادران ایشان شامل فرضعلی، حسن، خواجه احمد، موسى، سراوین، عبدالله، محمود، نوح، یوسف، سام، صالح، محمد، باقر، عقیل، احمدرضا، اسماعیل، جعفر، ابراهیم و ابوالجواد از بغداد رو به خراسان آوردند. چون به رودخانه کره‌رود در ساوجبلاغ رسیدند، با کسانی که در تعقیبشان بودند، درگیر شدند. از این عده حسن بن موسى به قتل رسید، عده‌ای نیز جراحت برداشتند و چون شب فرا رسیده بود، در اطراف پراکنده شدند. صالح بن موسى به شمیران آمد و در تجریش به قتل رسید.

[۷] کنز الانساب، ص۶۵، بمبئی، ۱۳۰۲ ق.

۳ – پیشینه بقعه

جدا از اختلاف‌هایی که دربار نسب و زندگی امامزاده صالح وجود دارد، بقع این امامزاده در جنوب شرقی میدان تجریش، مهم‌ترین جایگاه مذهبی شمیران است. از پیشین تاریخی این بقعه و وضع ساختمان آن تا پیش از دوران قاجار اطلاع زیادی در دست نیست.
ستوده از کتیبه‌ای با تاریخ ۷۰۰ ق / ۱۳۰۱ م یاد می‌کند که در مدخل ساختمان امامزاده نصب بوده، و هنگام تعمیرات و تغییر مدخل از میان رفته است، اما زمان این تعمیرات را ذکر نمی‌کند.

[۸] ستوده، منوچهر، جغرافیای تاریخی شمیران، ج۱، ص۲۶۱، تهران، ۱۳۷۴ ش.

مصطفوی با ملاحظ شیو ساختمان و پوشش آن چنین نتیجه گرفته که بنای امامزاده صالح متعلق به سده‌های ۷ یا ۸ ق / ۱۳ یا ۱۴ م است و در اصل بنای چهارگوشی با مقطع ۵ / ۶ در ۵ / ۶ متـر بـوده است. او سنگ‌های مزار کف حرم را ــ که چندی پیش در تجدید فرش حرم کَنده شد و در صحن امامزاده به کار رفت ــ نشان دیگری از تعلق بنا به سده‌های ۷- ۸ ق می‌داند.

[۹] مصطفوی، محمدتقی، آثار تاریخی تهران، به کوشش هاشم محدث، ج۱، ص۲۳۷، تهران، ۱۳۶۱ ش.

ظاهراً اشار مصطفوی به تعمیراتی است که در ده ۱۳۲۰ ش به انجام رسید.

[۱۰] ستوده، منوچهر، جغرافیای تاریخی شمیران، ج۱، ص۲۶۱، تهران، ۱۳۷۴ ش.

میری نیز با انجام برخی تحقیقات میدانی در محدود گنبدخان امامزاده صالح به نتیج مشابهی رسیده است.

[۱۱] میری، حسن (مدیر طرح بازسازی بقع امامزاده صالح پس از ۱۳۶۶ ش)، مصاحبه با مؤلف.

۴ – تغییرات در زمان قاجار

با این وصف، گمان می‌رود که تا پیش از دور قاجار، بقع امامزاده صالح بنای چهارگوش و منفردی میان یک عرص وسیع بود. این عرصه چنار قدیمی و معروف امامزاده صالح و قنات مجاور آن را نیز در بر می‌گرفت.

[۱۲] میری، حسن (مدیر طرح بازسازی بقع امامزاده صالح پس از ۱۳۶۶ ش)، مصاحبه با مؤلف.

از دور قاجار، بقع امامزاده صالح گسترش یافت. شجاع‌السلطنه، پسر فتحعلی شاه قاجار، حمام و مسجدی را در شمال بقعه وقف امامزاده صالح کرد.

[۱۳] ستوده، منوچهر، جغرافیای تاریخی شمیران، ج۱، ص۲۶۱، تهران، ۱۳۷۴ ش.

در همین زمان، صحن شمالی امامزاده حد فاصل بقعه و مسجد شکل گرفت. موقوفات شجاع‌السلطنه، زمین‌های کشاورزی در جعفرآباد دربند را نیز شامل می‌شد.
هلاگوخان، ملقب به بهادرخان، دیگر فرزند فتحعلی شاه داخل حرم را با نقاشی‌های دیواری و مقرنس‌کاری تزیین کرد، گنبد را با کاشی پوشاند و ایوان شمالی بقعه را بنا کرد. کتیبه‌ای که از ۱۲۱۰ ق / ۱۷۹۵ م در ورودی حرم امامزاده صالح نصب بود و اینک از میان رفته است، نام هلاکوخان و سال ۱۲۱۰ ق را دربر داشت. همچنین حسین‌قلی خان قاجار، برادر فتحعلی شاه، قالی بزرگی را وقف امامزاده صالح کرد که ۴ طرف حرم را یکپارچه فرش می‌کرد و دو بیت از صبای کاشانی در ذکر نام بانی و ماده‌تاریخ وقف، بر آن نقش بسته بود.

[۱۴] مصطفوی، محمدتقی، آثار تاریخی تهران، به کوشش هاشم محدث، ج۱، ص۲۳۸، تهران، ۱۳۶۱ ش.

از دیگر تغییراتی که در دور قاجار در امامزاده صالح ایجاد شد، وقف ضریحی بود که از ۳ طرف شمالی و شرقی و غربی نقره‌ای، و از سمت جنوب، چوبی بود. این ضریح را از موقوفات میرزا سعید خان انصاری، وزیر امورخارج دوران ناصری دانسته‌اند.

[۱۵] تحقیقات میدانی مؤلف.

اکنون اثری از این