توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل امامزاده بی‌بی حلیمه خاتون (اصفهان) دارای ۵۵ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل امامزاده بی‌بی حلیمه خاتون (اصفهان)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل امامزاده بی‌بی حلیمه خاتون (اصفهان) :

پاورپوینت کامل امامزاده بی‌بی حلیمه خاتون (اصفهان)

منبع: امامزادگان و بقاع متبرکه ایران

پاورپوینت کامل امامزاده بی‌بی حلیمه خاتون (اصفهان)

مشخصات فردی

نام

حلیمه خاتون

کنیه

بی‌بی

وفات/ شهادت

قرن پنجم هجری (حدود ۴۴۳ قمری)

مدفن

کرکوند، اصفهان

محل زندگی

اصفهان، لنجان

پدر

احمد ابن ابوالحسن

مشخصات بقعه

مکان

کرکوند، اصفهان

وضعیت

فعال

ویژگی‌های دیگر

قرار گرفتن در ضلع شمالی شهر و مشرف بر شالیزارهای سرسبز

امامزادگان مشهور
حضرت عباس، حضرت زینب، حضرت علی‌اکبر، حضرت معصومه، حضرت شاهچراغ، حضرت عبدالعظیم حسنی، سایر امامزادگان.

امامزاده بی‌بی حلیمه خاتون در ضلع شمالی شهرستان کرکوند در استان اصفهان و مشرف بر شالیزارهای سرسبز این شهر قرار دارد.
بر اساس شجره‌نامه موجود، نسب ایشان به امام موسی کاظم (علیه‌السلام) می‌رسد و وفات این بانوی بزرگوار در قرن پنجم هجری، حدود ۹ قرن پیش، در این مکان رخ داده است.

فهرست مندرجات

۱ – موقعیت و اهمیت تاریخی
۲ – شجره‌نامه و ارتباط با امامزاده جعفر
۲.۱ – معرفی امامزاده جعفر
۲.۲ – نکات درباره امامزاده جعفر
۲.۳ – دیدگاه بزرگان درباره امامزاده جعفر
۳ – دوره حیات حلیمه خاتون
۴ – معرفی طغرل بیک
۴.۱ – شکل‌گیری سلسله سلجوقیان
۴.۲ – دوران حکومت و فتوحات
۴.۳ – شخصیت و ویژگی‌ها
۵ – پانویس
۶ – منبع

۱ – موقعیت و اهمیت تاریخی

بقعه متبرکه امامزاده حلیمه خاتون (علیهاالسلام) در ضلع شمالی شهر کرکوند قرار گرفته و از دیرباز مورد توجه و توسل خیل مشتاقان و ارادتمندان اهل بیت رسول خدا (صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم) بوده است. اهالی منطقه، وجود این مزار شریف را منشأ آبادانی، نعمت فراوان و واسطه فیض خداوند متعال بر مردم شهر می‌دانند.
بر اساس شجره‌نامه منقوش بر سنگ مزار بانو حلیمه خاتون (سلام‌الله‌علیها)، ایشان دختر احمد ابن ابوالحسن ابن محمد ابن جعفر ابن امام موسی کاظم (علیه‌السلام) هستند که در زمان مامون الرشید عباسی و حکومت طغرل بیک سلجوقی در اواخر قرن دوم هجری و در دوران جوانی در محال اصفهان وفات یافته‌اند. در این شجره‌نامه، به موقعیت مزار نسبت به شاه سلیمان، آسیاباد (مشهور به لنجان بالا)، بابا سبز و شاه کوچک نیز اشاره شده است.
احتمال می‌رود که شهر کرکوند پس از تاریخ وفات ایشان، به دلیل قرار گرفتن در مسیر عبور کاروان‌های تجاری و نیز برخورداری از دشت‌های سرسبز و همجواری با زاینده رود، به تدریج با استقرار اقوام کوچ‌نشین، به یک آبادی متمرکز تبدیل شده باشد.

۲ – شجره‌نامه و ارتباط با امامزاده جعفر

شجره‌نامه امامزاده حلیمه خاتون (سلام‌الله‌علیها) ایشان را به امام موسی کاظم (علیه‌السلام) منسوب می‌داند. در این بخش به بررسی ارتباط ایشان با امامزاده جعفر بن موسی الکاظم (علیه‌السلام) نیز پرداخته می‌شود.

۲.۱ – معرفی امامزاده جعفر

آرامگاه امامزاده جعفر الخواری، فرزند بلافصل امام موسی کاظم (علیه‌السلام) و برادر امام رضا (علیه‌السلام)، در شهرستان پیشوا، در ۴۵ کیلومتری جنوب شرقی تهران قرار دارد. ایشان به احتمال زیاد جد پدری امامزاده حلیمه خاتون (سلام‌الله‌علیها) کرکوند هستند.
بر کتیبه درب منبت‌کاری شده ضریح چوبی بقعه امامزاده جعفر، نام «جعفر حوازی» فرزند امام هفتم (علیه‌السلام) نگاشته شده است.
علامه بیهقی متوفای ۵۶۵ هجری قمری، که از پیشگامان علم انساب است، می‌نویسد: «جعفر بن محمد بن جعفر بن الحسن بن علی بن عمرالاشرف بن امام زین العابدین، قتله عبدالله بن عمر، عامل محمد بن طاهره بالری بسر بالری سناردک و قبره بها و صلی علیه القاضی بالری، و کان یوم قتل ابن سبع و اربعین سنه»

[۱] بیهقی، ابوالحسن، لباب الانساب، ج۱، ص۳۰.

بر اساس این گفتار، مدفن کنونی در پیشوا از آن همین امامزاده جلیل‌القدر است که در شهر ری به شهادت رسیده و در سناردک (پیشوا) مدفون شده است.
امام موسی کاظم (علیه‌السلام) نسبت به سایر ائمه (علیهم‌السلام) فرزندان بیشتری داشتند. برخی از مورخان تعداد آنان را تا ۶۰ نفر ذکر کرده‌اند

[۲] قمی، شیخ عباس، منتهی الآمال، ج۲، ص۲۲۳.

[۳] ابن عنبه، عمده الطالب، ج۱، ص۱۹۶.

ولی اغلب مورخان تعداد فرزندان آن حضرت را ۳۷ نفر دانسته‌اند

[۴] طبرسی، فضل بن حسن، اعلام الوری بأعلام الهدی، ص۳۱۲.

[۵] شیخ مفید، الارشاد، ج۲، ص۲۴۴.

[۶] ابن صباغ، علی مالکی مکی، الفصول المهمه فی معرفه الائمه، ج۲، ص۹۶۱.

[۷] اربلی، علی بن عیسی، کشف الغمه، ج۳، ص۶.

با مطالعه تاریخ، آنچه مسلم است، اینکه یکی از فرزندان امام کاظم (علیه‌السلام)، امامزاده جعفر است. شیخ عباس قمی نیز ایشان را از فرزندان بلافصل امام کاظم (علیه‌السلام) ذکر کرده است.

[۸] ر.ک: قمی، شیخ عباس، منتهی الآمال، ج۲، ص۲۲۳.

مؤلف کنز الانساب، تعداد فرزندان امام هفتم را ۴۲ تن ذکر کرده و نوشته است که «چون مأمون، حضرت علی بن موسی الرضا را از مدینه به شهر طوس دعوت نمود، جمله فرزندان و فرزندزادگان حضرت امام کاظم (علیه‌السلام) به تدریج از بغداد رو به ولایت خراسان نهادند، من جمله تعدادی از این بزرگواران همچون جعفر و ابراهیم و… چون به ناحیه ساوجبلاغ رسیدند، دشمنان از عقب آمدند و مجادله بسیار کردند و آخر الامر حسن بن موسی کاظم (علیه‌السلام) را شهید کردند و به بعضی هم جراحت رسیده بود و چون شب درآمد، لاعلاج روی به اطراف نهادند. اما جعفر بن موسی کاظم (علیه‌السلام) که در حین دفاع مجروح گردیده بود، در توابع ورامین به موضع سناردک (مکان فعلی) در اثر شدت جراحات وارده به شهادت رسید.»
مؤلفان ریاض الانساب و تاریخ خوار و ورامین نیز این نکته را تأیید می‌کنند.

[۹] آشنایی با سلاله پاکان، ص۴۳ـ۴۷، (با تلخیص).

علامه نسابه، آیت‌الله سید شهاب‌الدین مرعشی نجفی در جواب سؤال دو تن از علمای پیشوای ورامین درباره هویت امامزاده جعفر، این‌گونه اظهار نظر فرموده است: «امامزاده جعفر از فرزندان بلافصل حضرت موسی بن جعفر (علیه‌السلام) می‌باشند که در قریه خوار در اطراف مدینه منوره زندگی می‌کردند. جمعی از آن قریه تصمیم گرفتند به خدمت حضرت علی بن موسی الرضا (علیه‌السلام) در مرو مشرف شوند و امامزاده جعفر را به سرپرستی خودشان انتخاب نمودند. چون ایشان عالم و دانشمند و زاهد بودند و به این قصد حرکت کردند، وقتی به ایران آمدند، مأمون حضرت رضا (علیه‌السلام) را شهید کرده بود. مأمورین مأمون، با این گروه در اطراف ساوه جنگیدند. عده‌ای از این جمع در آن درگیری شهید شدند. امامزاده جعفر در حین مبارزه با مأمورین مأمون، در این جنگ مجروح شدند و با همان حالت بدان نواحی تشریف برده و در محل سناردک در اثر همان مجروح بودن شربت شهادت نوشیدند.»

[۱۰] آشنایی با سلاله پاکان، ص۸۶.

کاتب نسخه خطی تاریخ خوار و ورامین می‌نویسد: «امامزاده جعفر در سناردک، در منزل مردی به نام جلال الدین به تاریخ ۱۵ جمادی الثانی ۲۱۷ قمری رحلت نموده است و سپس در گورستان محل مدفون شد.»

[۱۱] آشنایی با سلاله پاکان، ص۴۴.

۲.۲ – نکات درباره امامزاده جعفر

از زندگانی امامزاده جعفر (علیه‌السلام) نکات زیر به دست می‌آید:
وی از فرزندان بلافصل امام هفتم (علیه‌السلام) است و درباره مدفن وی تردیدی نیست که موضع کنونی، مدفن اوست.
درباره محل جراحت آن بزرگوار – ساوجبلاغ یا ساوه – اختلاف است. آنچه مسلم است اینکه وی در اثر شدت جراحت، در این مکان فعلی شربت شهادت نوشیده است.
شهادت امامزاده جعفر در سال ۲۱۷ قمری بعید به نظر می‌رسد؛ زیرا مهاجرت سادات و علویان به سرزمین ایران را می‌توان به چهار گروه و دسته کلی تقسیم کرد:
دسته اول: سادات و علویانی که در زمان حجاج بن یوسف ثقفی به ایران مهاجرت کردند.
دسته دوم: سادات و علویانی که در زمان ولایتعهدی امام رضا (علیه‌السلام) به عشق دیدار آن حضرت به ایران مهاجرت کردند؛ ولی اغلب آنان موفق به زیارت حضرت نشدند. آنان در بین راه با شنیدن خبر شهادت امام رضا (علیه‌السلام) و در اثر درگیری با مأموران عباسی، به دست آنان شهید شدند و یا فرار کردند و بعدها در اثر بیماری از دنیا رفتند.
گروه سوم: سادات و علویانی هستند که در قیام‌های مسلحانه علیه خلفای اموی و خلفای عباسی شرکت داشتند و بعد از شکست قیامشان، از خوف خلفای عصر به ایران پناهنده شدند.
دسته چهارم: ساداتی بودند که در زمان حکومت علویان در طبرستان و گیلان به ایران مهاجرت کردند و برای همیشه ماندگار شدند.
امامزاده جعفر (علیه‌السلام) طبق اظهارات عالمان انساب، از دسته دوم به شمار می‌آید که