توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل السَّلامُ عَلَیْکُمْ – مقاله دوم (زیارت جامعه) دارای ۱۰۴ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل السَّلامُ عَلَیْکُمْ – مقاله دوم (زیارت جامعه)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل السَّلامُ عَلَیْکُمْ – مقاله دوم (زیارت جامعه) :

پاورپوینت کامل السَّلامُ عَلَیْکُمْ – مقاله دوم (زیارت جامعه)

منبع: پاورپوینت کامل السَّلامُ عَلَیْکُمْ – مقاله دوم (زیارت جامعه)

مقالات مرتبط: السَّلامُ عَلَیْکُمْ یا أهلَ بَیْتِ النُّبُوَّهِ‌ (زیارت جامعه).

السَّلامُ عَلَیْکُمْ؛

ترجمه:سلام و درود بر شما….

سلام به معنای شدت موافقت و صلح است و ریشه در کلمه سَلمَ دارد. این کلمه یکی از نام‌های خداوند است و به معنای درخواست سلامت مطلق برای مخاطب است، که شامل سلامت جسمی، روحی و معنوی می‌شود. از این رو، سلام نه تنها یک تحیت اجتماعی است، بلکه به دلیل ریشه الهی‌اش، ابزاری برای ابراز ادب و تکریم در برابر ائمه (علیهم‌السلام) و بزرگان دین است.

فهرست مندرجات

۱ – واژه‌شناسی
۲ – ابزار تکریم
۳ – فهم عبارت دعا
۴ – تحیت در عصر جاهلیت
۵ – سلام، تحیتی الهی
۶ – سلام بر ائمه معصومین
۶.۱ – معنای حیات ائمّه
۶.۲ – شواهد حیات ائمّه
۷ – علت نام‌گذاری سلام
۸ – سلام وسیله ترفیع درجات
۹ – تحکیم پیوندهای اجتماعی
۱۰ – توصیه به سلام
۱۱ – سلام به معصومان و جواب سلام
۱۲ – پانویس
۱۳ – منبع

۱ – واژه‌شناسی

«هو ما یقابل الخصومه وهو الموافقه الشدیده فی الظاهر والباطن بحیث لایبقی خلاف فی البین و من لوازم هذا المعنی مفاهیم الانقیاد والصلح والرضا».
«سلام» از «سَلِمَ» ضدّ خصومت و به معنای شدت موافقتی است که هیچ‌گونه خلاف و نزاعی در بین نباشد. انقیاد، صلح، رضا و امثال آن از لوازم این معناست.

[۱] مصطفوی، حسن، التحقیق فی کلمات القرآن، واژه «سلم».

«السلام» مبتدا، «علیکم» جارّ و مجرور و خبر آن است».
«السلام یکون بمعنی السلامه وقول الناس: السلام علیکم‌ای السلامه من الله علیکم».
سلام به معنای سلامت است و «السلام علیکم» یعنی سلامت از جانب خدا بر شما [ مخاطبان ] باد.

[۲] فراهیدی، خلیل بن احمد، العین، ج۷، ص۲۶۵، ماده «سلم».

۲ – ابزار تکریم

«اما التحیه: فمرجعها الی طلب الحیاه ظاهره وباطنه، مادیه ومعنویه لمن یُحیّی وهذا معنی الدعاء له بالسلامه المطلقه او بالبقاء»؛
مبادله سلام هنگام مقابل شدن با دیگران، ساده‌ترین، آسان‌ترین و ارزشمندترین وسیله برای ابراز ارادت، تکریم و تعظیم‌ مخاطب و تحکیم پیوندهای اجتماعی است. سلام، نوعی تحیّت و درود است. اصل «تحیّت» به معنای طلب حیات برای مخاطب است، خواه حیات ظاهری باشد یا حیات باطنی، مادی باشد یا معنوی.

[۳] مصطفوی، حسن، التحقیق فی کلمات القرآن، ج۲،ص۲۳۸. .

در قرآن کریم آمده است:

(تَحِیَّتُهُمْ فِیها سَلامٌ)

[۴] یونس/سوره۱۰، آیه۱۰.

؛ «تحیت بهشتیان، سلام است». طبق این آیه، تحیتْ انواعی دارد که سلام، بهترین آنهاست. از این رو بهشتیان آن را انتخاب می‌کنند. به این ترتیب، سلام‌کننده به کمک سلام، حیات همراه با سلامت، یعنی کمال حیات نازل شده از جانب خداوند را برای مخاطب، طلب می‌کند و در واقع، معنای آن «سلام الله علیک» است؛ چون سلام از اسمای حسنای خداست: (

(هو الملکُ القدّوس السلام)

)

[۵] حشر/سوره۵۹، آیه۲۳.

و مبدا هر گونه سلام و سلامتی اوست:
«اللّهمّ انت السلام و منک السلام و لک السلام والیک یعود السلام»

[۶] قمی، شیخ عباس، مفاتیح الجنان، ص۷۸۵، تعقیبات مشترکه نماز.

(در تهذیب الاحکام شیخ طوسی، «یرجع» به جای «یعود» آمده است

[۷] شیخ طوسی، تهذیب الاحکام، ج۳، ص۵۷

) خدایا! سلام تویی و سلامتی از تو نشات می‌گیرد و از آنِ توست و به سوی تو نیز باز می‌گردد.
از آنجا که خدای متعال سلام است، سلام و جوابی که میان دو نفر رد و بدل می‌شود (سلام علیک، علیک السلام) عبارت دیگری از

(هُوَ الْأَوَّلُ وَ الْآخِرُ)

[۸] حدید/سوره۵۷، آیه۳.

است.

۳ – فهم عبارت دعا

برای فهم بهتر دعا باید نکاتی ذکر شود:

تذکرّ ۱: در معنای فقرات این دعای بلند مرتبه می‌توان گفت:

الف) خداوند سلام است، یعنی تمام کمال‌های آن ذات اقدس از آسیب عیب و گزند نقصْ سالم است.
ب) خداوند مبدا فاعلی تمام آثار سودمند و بابرکت است پس مبدا آغازین سلام نیز خداست.
ج) خداوند مالک تمام اسما و افعال و آثار و بالاخره مَلِک همه اشیاست و سلام نیز یکی از ممالیک اوست. بنابراین، سلام در اختیار خداست.
د) خداوند، انجام همه اشیا و پایان تمام امور و مقصد و نهایت همه سائران صائر و تمام سالکانِ متحوّل است. بنابراین، مرجع پایانی سلام نیز خداست. به بیان دیگر: چون سلام از کلمات طیب است و هر کلام طیّبی به سوی خداوند صعود می‌کند:

(الیه یصعد الکلم الطیّب)

،

[۹] فاطر/سوره۳۵، آیه۱۰.

و صعود همان قوس رجوع و عود به طرف خداست، لذا بازگشت هر سلام به سوی خداست.

تذکّر ۲: برخی سرّ تسمیه خدای سبحان به «سلام» را چنین دانسته‌اند:

«ما من موجود الاّ و کلّ ما لَه بتسلیم منه تعالی، فسمّی نفسه سلاماً مبالغهً فی هذه الصفه»؛
هر موجودی هر چه دارد به تسلیم الهی است و او چنین نعمتی را همراه با سلامت در اختیار آن موجود گذاشته و تسلیم او گردانیده است. لذا خداوند خود را به طور مبالغه در این وصف، سلام (به معنای مسلِّم و سلام دهنده) نامیده است.

[۱۰] درودآبادی همدانی، حسین بن محمدتقی، شرح الاسماء الحسنی، ص۱۱۲.

۴ – تحیت در عصر جاهلیت

تحیّت نسبت به یکدیگر، قبل از اسلام، یعنی در دوران جاهلیت نیز وجود داشت و به صورت‌های مختلف گفته می‌شد، مانند: «حیّاک الله»؛ خدا تو را زنده نگهدارد، «ابیتَ اللعن»؛ از نفرین و دعای بد دیگران دور باشی (کنایه از این‌که از کاری که تو را مستوجب لعن، نکوهش و نفرین مردم گرداند، برحذر باشی)، «انعم صباحاً»؛ خوش گرداند بامداد تو را، «انعم مَساءً»؛ خوش گرداند شامگاه تو را (معادل صبح بخیر و شب بخیر) و …. لیکن این تحیت‌ها هم ناقص و یک بُعدی بود و هم در طول زمان با بعضی از شوائب وثنیّت و رگه‌های استعباد جاهلی همراه شده بود. بدین‌گونه که همیشه باید مطیع نسبت به مطاع و طبقات پایین نسبت به طبقات بالا این تحیات را بگویند.

[۱۱] طباطبایی، محمد حسین، المیزان، ج۵، ص۳۲-۳۳، ذیل آیه ۸۶، سوره نساء.

از این‌رو در شریعت رسول اکرم (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) که یکی ازبرنامه‌های اساسی آن تلاش برای براندازی عادات جاهلیت و رسوم دوگانه‌پرستی است، مبادله سلام مرسوم گردید و مسلمانان موظف شدند سلامت محض را که هیچ عیب و نقصی، اعم از مرض، آفت، ذلت، حقارت، گزند دشمن، گمراهی در امور مادی و معنوی و خلاصه هیچ‌گونه آسیب جسمی و روحی در آن نباشد برای یکدیگر طلب کنند و در واقع مجموعه‌ای از دعاها را در یک جمله خلاصه گردانند، اگر چه تحیت از سنخ دعا نیست.

۵ – سلام، تحیتی الهی

چند نمونه از تحیت و سلام الهی که در قرآن کریم ذکر شده است:

• بهترین تحیتی که خدا برای انبیا (علیهم‌السلام) و بندگان صالح خود دارد سلام است که گاهی آن را بدون واسطه می‌فرستد، نظیر

(سَلامٌ عَلى نوحٍ فِی العالَمینَ)

،

[۱۲] صافات/سوره۳۷، آیه۷۹.

«سلام بر نوح در همه عالم‌ها»؛

(سَلامٌ عَلى إِبراهیمَ)

،

[۱۳] صافات/سوره۳۷، آیه۱۰۹.

• و گاهی از زبان یکی از اولیای خود، نظیر آنچه که از زبان کلیم خویش به بندگان صالح خود ابلاغ کرد:

(وَ السَّلامُ عَلى مَنِ اتَّبَعَ الهُدى)

،

[۱۴] طه/سوره۲۰، آیه۴۷

«سلام و درود بر کسی که از هدایت الهی پیروی کند».

• البته این سلام اختصاص به دنیا ندارد، بلکه در ملاقات با خدا در قیامت نیز بهترین هدیه و تحیتی که نصیب بندگان صالح می‌شود همین سلام است:

(تَحِیَّتُهُم یَومَ یَلقَونَهُ سَلمٌ)

،

[۱۵] احزاب/سوره۳۳، آیه۴۴. .

«تحیت آنان (بهشتیان) در روزی که خدا را ملاقات می‌کنند، سلام است»، این آیه نیز نشان می‌دهد که تحیت انواعی دارد و سلام یکی از بهترین آنهاست.

• فرشتگان نیز با سلام از بهشتیان استقبال کرده، آنان را به خوان گسترده نعمت الهی دعوت می‌کنند:

(قالَ لَهُمْ خَزَنَتُها سَلامٌ عَلَیْکُمْ طِبْتُمْ فَادْخُلُوها خالِدِینَ)

؛

[۱۶] زمر/سوره۳۹، آیه۷۳.

«نگهبانان بهشت به آنان می‌گویند: درودتان باد، پاکیزه شدید، پس داخل شوید و جاودانه بمانید».

• همان‌گونه که در لحظه احتضار، ارواح آنها را با سلامْ توفّی و قبض می‌کنند:

(الَّذینَ تَتَوَفّاهُمُ المَلائِکَهُ طَیِّبینَ یَقولونَ سَلامٌ عَلَیکُمُ)

،

[۱۷] نحل/سوره۱۶، آیه۳۲.

«کسانی که فرشتگان جان آنان را می‌ستانند، در حالی که طیب و طاهرند و به آنان می‌گویند: درودتان باد».

حاصل آن‌که: مؤمنان وارسته از هر کسی که با او مواجه می‌شوند تحیت و سلام دریافت می‌کنند، هم از ملائکه:

(وَ لمَلَئِکَهُ یَدخُلُونَ عَلَیهِم مِّن کُلِّ بَاب • سَلَمٌ عَلَیکُم بِمَا صَبَرتُم)

)

[۱۸] رعد/سوره۱۳، آیه۲۳.

«ملائکه از هر دری بر آنان وارد می‌شوند [و می‌گویند:] درودتان باد در مقابل صبری که کردید»؛ و هم از رفیقان و هم‌سفران بهشتی خودشان:

(تَحِیَّتُهُمْ فِیها سَلامٌ)

،

[۱۹] یونس/سوره۱۰، آیه۱۰.

اساساً چیزی جز سلام، گوش آنها را در آن دارالسلام نوازش نمی‌کند و از هرگونه کلام لغو، بیهوده و گناه‌آلود مبرّا هستند:

(لَا یَسمَعُونَ فِیهَا لَغوا وَلَا تَأثِیمًا • إِلَّا قِیلا سَلَما سَلَما)

.

[۲۰] واقعه/سوره۵۶، آیه۲۵.

قرآن کریم، بهشت را «دار السلام» معرفی می‌کند:

(لَهُم دارُ السَّلمِ عِندَ رَبِّهِم)

،

[۲۱] انعام/سوره۶، آیه۱۲۷..

«برای آنان در نزد پروردگارشان دارالسلام مهیاست»؛

(وَاللَّهُ یَدعوا إِلى دارِ السَّلمِ)

،

[۲۲] یونس/سوره۱۰، آیه۲۵.

«خداوند به دار السلام دعوت می‌کند».
دارالسلام یا به معنای دارالله است؛ زیرا سلامْ اسمی از اسمای حسنای خداوند است:

(السَّلمُ المُؤمِنُ المُهَیمِنُ)

،

[۲۳] حشر/سوره۵۹، آیه۲۳.

که جهت تکریم و تعظیم بهشت، آن را بدین نام خوانده‌اند چنان‌که کعبه را بیت الله می‌نامند در این صورت، اضافه، لامیه و تقدیر آن دارٌ لله است یا این‌که اضافه «دار» به «السلام» اضافه بیانیه است و به معنای خانه‌ای است که سلامت محض باشد و ساکنان آن چیزی جز سلامت ندارند؛ زیرا هیچ آفتی اعم از درد، فقر، رنج، مرض، فراق از محبوب، مرگ، پیری، تغییر و زوال نعمت و … در آنجا وجود ندارد.
با توجه به آنچه گذشت خداوند متعال به پیامبرش (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) که پیوسته تحت تربیت و تادیب او بود از آن حضرت نقل شده که فرمود: «ادّبنی ربّی فاحسن تادیبی» پروردگارم تادیب مرا برعهده گرفت پس نیکو تربیتم کرد.

[۲۴] حویزی، عبدعلی بن جمعه، تفسیر نورالثقلین، ج۵، ص۳۹۲، ح۲۹.

فرمود: با این تحیت، مؤمنانی را که به مجلس تعلیم و تربیت تو حاضر می‌شوند، پذیرا باش؛

(وَ إِذا جاءَکَ الَّذِینَ یُؤْمِنُونَ بِآیاتِنا فَقُلْ سَلامٌ عَلَیْکُمْ)

،

[۲۵] انعام/سوره۶، آیه۵۴.

بر همین اساس به ما نیز آموختند که هنگام شرفیابی به محضرشان حتی پس از ارتحال با جاری کردن همین تحیت بر زبانمان، ارادت و اخلاص خود را ابراز کنیم.

۶ – سلام بر ائمه معصومین

به اعتقاد ما مرگ و حیات نبی اکرم (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) و ائمه معصومین (علیهم‌السلام) یکسان است:
«اللّهُمَّ إِنِّی أَعْتَقِدُ حُرْمَهَ صاحِبِ هذا المَشْهَدِ الشَّرِیفِ فِی غَیْبَتِهِ کَما أَعْتَقِدُها فِی حَضْرَتِهِ، وَ أَعْلَمُ أَنَّ رَسُولَکَ وَ خُلَفائَکَ (علیهم‌السلام) أَحْیاءٌ عِنْدَکَ یُرْزَقُونَ یَرَوْنَ مَقامِی وَ یَسْمَعُونَ کَلامِی وَ یَرُدُّونَ سَلامِی، وَ أَنَّکَ حَجَبْتَ عَنْ سَمْعِی کَلامَهُمْ ….»

[۲۶] قمی، شیخ عباس، مفاتیح الجنان، ص۴۰۱، فصل آداب زیارت، اذن دخول حرم‌های شریف.

؛ خدایا! من در غیبت صاحب این مزار و حرم شریف مانند حیات مبارک او معتقد به احترامش هستم. خدایا! من می‌دانم که رسول تو (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) و خلفای تو (علیهم‌السلام) زنده‌اند و پیش تو روزی می‌خورند، مرا می‌بینند، کلام مرا می‌شنوند و سلامم را جواب می‌دهند، لیکن تو کلام آنها را از گوش من پوشاندی.
علی (علیه‌السلام) نیز از پیغمبر اکرم (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) نقل کرده است: «یَمُوتُ مَنْ مَاتَ مِنَّا وَ لَیْسَ بِمَیِّت»

[۲۷] امیرالمومنین (علیه‌السلام)، نهج البلاغه ت حسون، ص۱۷۲، خطبه ۸۶.

؛ هرکس از ما که می‌میرد [ به ظاهر ] می‌میرد [ ولی در حقیقت ] مرده نیست.

۶.۱ – معنای حیات ائمّه

روشن است که این حیات و زنده بودن غیر از «زنده یاد» ی است که از نام نیک و پیش قدم بودن در کارهای خیر پدید می‌آید و سعدی با اشاره به آن چنین سروده است:
سعدیا مرد نکونام نمیرد هرگز •••• مرده آن است که نامش به نکویی نبرند
نیز سروده است:
قارون هلاک شد که چهل خانه گنج داشت •••• نوشین روان نمرد که نام نکو گذاشت

[۲۸] سعدی، گلستان، باب اول، حکایت ۱۸، ص۳۵.

و آن پیر لاشه را که سپردند زیر خاک •••• خاکش چنان بخورد کزو استخوان نماند
زنده است نام فرّخ نوشین روان •••• گرچه بسی گذشت که نوشین روان نماند
خیری کن‌ ای فلان و غنیمت شمار عُمر •••• زان پیشتر که بانگ بر آید فلان نماند

[۲۹] سعدی، گلستان، باب اول، حکایت ۲، ص۱۴.

این حیات، حتی غیر از حیاتی است که حکما برای روح قایل هستند و می‌گویند: روح، فنا نمی‌پذیرد و آدمی با مرگ از عالَمی به عالَم دیگر منتقل می‌شود، بلکه از سنخ حیاتی است که لسان‌ الغیب با اشاره به آن گفته است:
ما در پیاله عکس رُخ یار دیده‌ایم •••• ‌ای بی‌خبر ز لذّتِ شربِ مدامِ ما
هرگز نمیرد آن که دلش زنده شد به عشق •••• ثبت است بر جریده عالَم دوام ما

[۳۰] حافظ، دیوان حافظ، غزل ۱۱.

این، حیاتی برتر از سایر حیات‌هاست که اختصاص به اولیای خدا دارد و نمونه آن را قرآن کریم برای شهدا اثبات کرده و فرمود:
هرگز مگویید کشته شدگان در راه [ احیای دین ] خدا مرده‌اند، بلکه آنان زندگانی هستند که شما نحوه زندگیشان را درک نمی‌کنید؛

((وَ لا تَقولوا لِمَن یُقتَلُ فى سَبیلِ اللَّهِ أَموتٌ بَل أَحیاءٌ وَلکِن لا تَشعُرونَ)

.

[۳۱] بقره/سوره۲، آیه۱۵۴.

گاهی نیز چنین پنداری را باطل دانست و فرمود:هرگز مپندارید که کشته شدگان در راه خدا مرده‌اند، بلکه آنان زندگانی روزی‌خور در نزد خدا هستند؛

(وَ لا تَحْسَبَنَّ الَّذِینَ قُتِلُوا فِی سَبِیلِ اللّهِ أَمْواتاً بَلْ أَحْیاءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ یُرْزَقُونَ)

.

[۳۲] آل عمران/سوره۳، آیه۱۶۹.

بر اساس این آیه حیات شهید، حیاتی ویژه در پیش خداست که به طور طبیعی اختصاص به مؤمن خواهد داشت، در حالی که «زنده یاد» بودن و «نیک نام» شدن، اختصاص به مؤمن معتقد به خدا و قیامت ندارد، بلکه کفّار نیز می‌توانند نام نیک از خود به یادگار بگذارند. از سوی دیگر در آیه قبل تصریح کرده که شما نمی‌توانید نحوه زندگی شهید را ادراک کنید:

(وَلکِن لا تَشعُرونَ)

، در حالی که زنده یاد بودن را هر کسی می‌تواند بفهمد و اساساً انسان‌های غیر موحّد بیشر از دیگران دنبال آن هستند وگرنه انسان‌های موحّد بیشتر به اخلاص و عمل کردن برای رضای خدا می‌اندیشند.
اگر شهید جبهه ایمان از چنین حیاتی برخوردار است، امامان نور به طریق اولی از این حیات و بلکه برتر از آن برخوردارند؛ زیرا نه تنها جملگی به شهادت رسیده و از این مقام برخوردارند، بلکه شهدا از برکت هدایت آنها به چنین فوز و فیضی می‌رسند.

۶.۲ – شواهد حیات ائمّه

شواهد دیگری نیز زنده بودن ائمّه اطهار (علیهم‌السلام) را تایید می‌کند.
الف) پیغمبر اکرم (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) فرمود: هر کس مرا بعد از وفاتم زیارت کند، مثل آن است که در زمان حیاتم به زیارت من آمده باشد و در روز قیامت شاهد و شفیع او خواهم بود؛ «من زارنی بعد وفاتی کان کمن زارنی فی حیاتی و کنتُ له شهیداً و شافعاً یوم القیامه».

[۳۳] مجلسی، محمدباقر، بحار الانوار، ج۹۷، ص۱۴۳.

ب) اولیای الهی نه تنها زنده‌اند و کسی نزدیک مزارشان به آنان سلام دهد، می‌شنوند، بلکه از راه دور هم می‌توان به آنان سلام داد: «من صلّی علیَّ عند قبری سمعته و من صلّی علیَّ من بعیدٍ بُلّغتُه».

[۳۴] مجلسی، محمدباقر، بحار الانوار، ج۶، ص۲۵۴.

کسی که نزد قبرم به من سلام کند، می‌شنوم و کسی که از دور به من سلام کند، به من می‌رسد.
امام صادق (علیه‌السلام) فرمود:
اگر کسی از شما در نقطه دوردستی قرار گرفت به گونه‌ای که رفتن برای زیارت امام بر