توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل احمد تهرانی-کلانتر- (تهران) دارای ۲۷ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل احمد تهرانی-کلانتر- (تهران)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل احمد تهرانی-کلانتر- (تهران) :

پاورپوینت کامل احمد تهرانی-کلانتر- (تهران)

منبع: احمد تهرانی (کلانتر)

احمد تهرانی ahmad-e tehrn، کلانتر (= حاکم) ری در دور شـاه ‌تهماسب اول صفوی (سل‌ ۹۳۰-۹۸۴ ق/ ۱۵۲۴-۱۵۷۶ م) و سلطان محمد خدابنده (سل‌ ۹۸۵-۹۹۶ ق/ ۱۵۷۷- ۱۵۸۸ م)، شاعر پارسی‌گوی، و پدر امین‌ رازی، صاحب تذکر هفت‌اقلیم (تألیف: ۹۹۶-۱۰۰۲ ق)، که گویا همان احمدکور است.

فهرست مندرجات

۱ – نسب
۲ – تحصیلات
۳ – مورد توجه شاه تهماسب
۴ – بازارچه و کاروانسرای احمد کور
۵ – مسئولیت‌های وی
۶ – ویژگی وی
۷ – سروده‌های او
۸ – پانویس
۹ – منبع

۱ – نسب

سام‌میرزا صفوی، تذکره‌نویس معاصر احمد، نخستین کسی است که از او خبر داده، و تنها به نقل بیتی از وی بسنده کرده است. گزارش سام‌میرزا چنان می‌نماید که احمد هنوز در این زمان (۹۵۷ ق، آغاز تألیف تحف سامی) نامی برنیاورده بوده، و او را به‌واسط برادرش هجری و عمویش امیدی تهرانی (ه‌ م‌م) می‌شناخته‌اند.

[۱] سام‌میرزا صفوی، تحف سامی، به کوشش رکن‌الدین همایون‌فرخ، ص۳۲۸، تهران، ۱۳۸۴ ش.

حدود ۴۰ سال بعد، امین، پسر احمد، شرح مفصل‌تری از کلیت زندگانی پدر ارائه نموده.

[۲] رازی، امین‌احمد، هفت‌اقلیم، به کوشش جواد فاضل، ج۳، ص۷۱-۷۲، تهران، ۱۳۴۰ ش.

که کاملاً با گزارش مختصر سام‌میرزا متفاوت است؛ در این شرح، احمد را مردی دیوانی و متنفذ و مورد احترام شاه می‌یابیم

[۳] سام‌میرزا صفوی، تحف سامی، به کوشش رکن‌الدین همایون‌فرخ، ص۳۲۸، تهران، ۱۳۸۴ ش.

هرچند امین آگاهی زیادی از پدر خویش به دست نداده، و به دلایلی نامعلوم، در این راه امساک کرده است، می‌توان دریافت که احمد در فاصل میان این دو گزارش، به‌خوبی مدارج پیشرفت را پیموده و سری برآورده است. دیگر منابع چیزی به این مطالب نیفزوده‌اند.

[۴] اوحدی بلیانی، محمد، عرفات العاشقین، به کوشش محسن ناجی نصرآبادی، ج۱، ص۵۶۵-۵۶۶، تهران، ۱۳۸۸ ش.

[۵] واله داغستانی، علیقلی، ریاض الشعراء، به کوشش ابوالقاسم رادفر و گیتا اشیدری، ج۱، ص۱۱۴، تهران، ۱۳۹۱ ش.

[۶] آفتاب‌رای لکهنوی، ریاض العارفین، به کوشش حسام‌الدین راشدی، ج۱، ص۴۴، اسلام‌آباد، ۱۳۶۱ ش.

[۷] خیام‌پور، عبدالرسول، فرهنگ سخنوران، ج۱، ص۴۳، تهران، ۱۳۶۸ ش.

[۸] Iranica.I/ 939

نام صاحب‌مدخل را همین «احمد» نوشته‌اند که پسرش، امین، «محمد» را هم به این نام می‌افزاید: خواجه ‌محمد‌ میرزا احمد.

[۹] رازی، امین‌احمد، هفت‌اقلیم، به کوشش جواد فاضل، ج۳، ص۷۱، تهران، ۱۳۴۰ ش.

تاریخ تولد و مرگ احمد دانسته نیست، اما از فحوای منابع نام‌برده، نیز از شیو سخن امین (کاربرد افعال زمان گذشته دربار پدر)، می‌توان دور حیات او را از حدود میانه‌های نیم نخست تا اواخر سد ۱۰ ق ــ زمان آغاز نگارش هفت‌اقلیم ــ تصور کرد.

۲ – تحصیلات

با‌ این‌که آغاز کار، میزان تحصیلات، و چگونگی پرورش احمد بر ما تاریک است، ولی این‌قدر می‌دانیم که از خاندانی بنام و بس بلندپایه برخاسته که هریک از کسان آن، در عرصه‌های سیاست و ادبِ سده‌های ۱۰ و ۱۱ ق/ ۱۶ و ۱۷ م، شأنی والا و رتبه‌ای درخور داشته‌اند: امیدی (عموی احمد)، کدخدای تهران و شاعری بلند‌آوازه؛ خواجه لهراسب (پدر احمد)، از رؤسای قصب تهران و سخن‌پردازی خوش‌طبع؛ هجری (برادر احمد)، دولتمرد و حاکم اصفهان در عصر شاه‌ تهماسب؛ وصلی و غیاث‌الدین محمد (پسران هجری)، هر دو شاعر و از دیوانیان دربار جهانگیر پادشاه، امپراتـور مغول هنـد (سل‌ ۱۰۱۴-۱۰۳۷ ق/ ۱۶۰۵-۱۶۲۷ م)؛ خواجگی (برادر احمد) و شاپور (پسر خواجگی)، هر دو شاعر و سخنور؛ و جز ایشان.

[۱۰] رازی، امین‌احمد، هفت‌اقلیم، به کوشش جواد فاضل، ج۳، ص۶۳-۶۴و ۶۷و ۶۹-۷۰و ۷۲-۷۳و ۷۸و ۷۹، تهران، ۱۳۴۰ ش.

[۱۱] تکمیل‌همایون، ناصر، تاریخ اجتماعی ـ فرهنگی تهران، ج۱، ص۱۷۹، تهران، ۱۳۷۷ ش.

با این توضیح، می‌توان فضای نشو‌ و‌ نما، و چگونگی تأثیرپذیری احمد را از چنین محیطی، به‌خوبی ترسیم کرد.

۳ – مورد توجه شاه تهماسب

پس از آن‌که توجه تهماسب صفوی به تهران جلب شد و بر ‌گرد آن حصاری برآورد، بنای ارتباط با اکابر، بزرگان و محتشمان این دیار را نهاد که از آن میان، یکی احمد تهرانی است.

[۱۲] معتمدی، محسن، جغرافیای تاریخی تهران، ص۳۰-۳۱، تهران، ۱۳۸۱ ش.

گفتنی است امین نیز معرفی احمد را با و