توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل ابومحمد حسن بن احمد بن قاسم محمدی علوی شریف دارای ۳۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل ابومحمد حسن بن احمد بن قاسم محمدی علوی شریف،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل ابومحمد حسن بن احمد بن قاسم محمدی علوی شریف :

حسن بن احمد محمدی

منبع: حسن بن احمد محمدی

حسن بن احمد محمدی (۳۴۹ ـ ۴۳۰ هـ.ق) از سادات علوی و محدثان برجسته بغداد بود که نسبش با هشت واسطه به محمد حنفیه می‌رسید.
با وجود انتقاد برخی از اهل سنت و اشکال شماری از امامیه به برخی روایاتش، بیشتر علمای رجال شیعه او را ثقه و ممدوح دانسته‌اند.
وی از استادانی چون پدرش، شیخ صدوق و بزرگان دیگر روایت کرده است.
او شاگردانی چون شیخ طوسی و نجاشی داشته است.
آثارش شامل خصائص امیرالمؤمنین (علیه‌السلام) من القرآن، طرق الحدیث المروی فی الصحابی و فضل‌ العتق است.
وی در نهایت در سال ۴۳۰ (هجری قمری) از دنیا رفت.

فهرست مندرجات

۱ – معرفی حسن بن احمد محمدی
۲ – اساتید
۳ – شاگردان
۴ – آثار
۵ – وفات
۶ – پانویس
۷ – منبع

۱ – معرفی حسن بن احمد محمدی

پاورپوینت کامل ابومحمد حسن بن احمد بن قاسم محمدی علوی شریف از سادات علوی است که در سال ۳۴۹ (هجری قمری) به دنیا آمد.

[۱] ابن حجر عسقلانی، احمد بن علی، لسان المیزان، ج۲، ص۱۹۴.

نسب او با هشت واسطه به محمد حنفیه می‌رسد.

[۲] آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، الذریعه، ج۷، ص۱۶۵.

[۳] افندی، عبدالله بن عیسی‌بیگ، ریاض العلماء، ج۱، ص۱۵۳.

[۴] امین، سید محسن، اعیان الشیعه، ج۵، ص۱۱.

وی ساکن بغداد بود

[۵] ابن عنبه، احمد بن علی، عمده الطالب، ج۱، ص۳۵۴.

و در زمان خود عالم و محدثی برجسته و بزرگ طایفه خویش به شمار می‌رفت.

[۶] نجاشی، احمد بن علی، رجال نجاشی، ج۱، ص۶۵.

[۷] مازندرانی حائری، محمد بن اسماعیل، منتهی المقال، ج۲، ص۳۶۰.

[۸] ابطحی، سیدمحمدعلی، تهذیب المقال، ج۱، ص۵۴.

[۹] بروجردی، سید علی، طرائف المقال، ج۱، ص۱۹۰.

[۱۰] تستری، محمدتقی، قاموس الرجال، ج۳، ص۱۹۰.

[۱۱] خویی، سیدابوالقاسم، معجم رجال الحدیث، ج۵، ص۲۷۱.

[۱۲] عرفانیان، غلامرضا، مشایخ الثّقات، ج۱، ص۲۱.

[۱۳] مامقانی، عبدالله، تنقیح المقال، ج۱۸، ص۳۷۴.

[۱۴] امین، سید محسن، اعیان الشیعه، ج۵، ص۱۱.

اگرچه برخی اهل سنت، نسبت کذب و وضع حدیث به او داده

[۱۵] ابن حجر عسقلانی، احمد بن علی، لسان المیزان، ج۲، ص۱۹۴.

و نجاشی نیز از ایراد و اشکال برخی از امامیه بر بعضی از احادیث و روایات منقول از او خبر داده

[۱۶] نجاشی، احمد بن علی، رجال نجاشی، ج۱، ص۶۵.

[۱۷] تستری، محمدتقی، قاموس الرجال، ج۳، ص۱۹۱.

[۱۸] افندی، عبدالله بن عیسی‌بیگ، ریاض العلماء، ج۱، ص۱۵۳.

و بدین علت ابن داود نام او را در قسم دوم از کتاب خویش آورده است؛

[۱۹] ابن داوود حلی، حسن بن علی، رجال ابن داود، ج۱، ص۲۳۷.

[۲۰] تستری، محمدتقی، قاموس الرجال، ج۳، ص۱۹۱.

ولی علامه نام او را در قسم ثقات و ممدوحان آورده

[۲۱] حلی، حسن بن یوسف، خلاصه الاقوال، ج۱، ص۴۶۱.

و بسیاری از علمای رجال شیعه نیز او را محدثی ثقه و ممدوح دانسته و قدح در برخی روایات او را باعث ضعف خود او نمی‌دانند.

[۲۲] مامقانی، عبدالله، تنقیح المقال، ج۱۸، ص۳۷۷.

وی گاهی به نیابت از سید مرتضی مسئولیت نقابت علویان بغداد را بر عهده داشت

[۲۳] ابن عنبه، احمد بن علی، عمده الطالب، ج۱، ص۳۵۴.

[۲۴] تستری، محمدتقی، قاموس الرجال، ج۳، ص۱۹۰.

[۲۵] نمازی شاهرودی، علی، مستدرکات علم رجال الحدیث، ج۲، ص۳۴۶.

[۲۶] امین، سید محسن، اعیان الشیعه، ج۵، ص۱۱.

و پسرش ابوعبداللّه محمد، نقیب علویان موصل بود.

[۲۷] علوی، علی بن محمد، المجدی فی انساب الطالبیین، ج۱، ص۲۲۹.

پدرش نیز که از استادان شیخ مفید بود،

[۲۸] مفید، محمد بن محمد، الفصول المختاره، ج۱، ص۱۶۵.

نقابت علویان بصره را بر عهده داشته است.

[۲۹] علوی، علی بن محمد، المجدی فی انساب الطالبیین، ج۱، ص۲۲۹.

۲ – اساتید

ابومحمد از پدرش

[۳۰] بروجردی، سیدحسین، جامع أحادیث الشیعه، ج۲۰، ص۱۱۹.

و هم‌چنین شیخ صدوق (م ۳۸۱ هـ.ق)،

[۳۱] طبری، محمد بن جریر، دلائل الامامه، ج۱، ص۷۹.

[۳۲] طبری، محمد بن جریر، دلائل الامامه، ج۱، ص۱۴۹.

[۳۳] طبری، محمد بن جریر، دلائل الامامه، ج۱، ص۱۵۱.

محمد بن احمد بن عبداللّه صفوانی،

[۳۴] طوسی، محمد بن حسن، الاستبصار، ج۴، ص۳۴۱-۳۴۲.

[۳۵] آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، الذریعه، ج۷، ص۱۶۵.

[۳۶] افندی، عبدالله بن عیسی‌بیگ، ریاض العلماء، ج۱، ص۱۵۲.

[۳۷] امین، سید محسن، اعیان الشیعه، ج۵، ص۱۲.

محمد بن علی بن تمام کوفی،

[۳۸] طوسی، محمد بن حسن، الغیبه، ج۱، ص۱۷۵.

[۳۹] طوسی، محمد بن حسن، الغیبه، ج۱، ص۳۸۹.

[۴۰] طوسی، محمد بن حسن، الغیبه، ج۱، ص۴۶۸.

ابوغالب زراری، احمد بن محمد بن عیاش جوهری (م ۴۰۱ هـ.ق)،

[۴۱] افندی، عبدالله بن عیسی‌بیگ، ریاض العلماء، ج۱، ص۱۵۲.

[۴۲] امین، سید محسن، اعیان الشیعه، ج۵، ص۱۲.

ابوالمفضل محمد بن عبداللّه شیبانی،

[۴۳] افندی، عبدالله بن عیسی‌بیگ، ریاض العلماء، ج۱، ص۱۵۲.

[۴۴] امین، سید محسن، اعیان الشیعه، ج۵، ص۱۲.

احمد بن عبدالعزیز عکبری،

[۴۵] افندی، عبدالله بن عیسی‌بیگ، ریاض العلماء، ج۱، ص۱۵۲.

[۴۶] امین، سید محسن، اعیان الشیعه، ج۵، ص۱۲.

عبدالغفار بن عبداللّه حسینی واسطی،

[۴۷] افندی، عبدالله بن عیسی‌بیگ، ریاض العلماء، ج۱، ص۱۵۲.

[۴۸] امین، سید محسن، اعیان الشیعه، ج۵، ص۱۲.

حسن بن عبدالرحمان بن خلاد رامهرمزی

[۴۹] افندی، عبدالله بن عیسی‌بیگ، ریاض العلماء، ج۱،