توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل ابوالقاسم تهرانی — فقیه (تهران) دارای ۳۷ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل ابوالقاسم تهرانی — فقیه (تهران)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل ابوالقاسم تهرانی — فقیه (تهران) :

پاورپوینت کامل ابوالقاسم تهرانی — فقیه (تهران)

منبع: پاورپوینت کامل ابوالقاسم تهرانی — فقیه (تهران)

پاورپوینت کامل ابوالقاسم تهرانی — فقیه (تهران)

نسب‌شناسی

نام

ابوالقاسم تهرانی

لقب

کلانتری

سلطنت

قاجار

ولادت/وفات

زادروز

۳ ربیع‌الآخر ۱۲۳۶ ق/ ۸ ژانویه ۱۸۲۱ م

شهر تولد

تهران

کشور تولد

ایران

محل زندگی

ایران

تاریخ وفات

۳ ربیع‌الآخر ۱۲۹۲ ق/ ۹ مه ۱۸۷۵ م

شهر وفات

تهران

کشور وفات

ایران

مدفن

در مقبر شیخ ابوالفتوح رازی، واقع در پشت بقعه امامزاده حمزه در جوار مزار حضرت عبدالعظیم حسنی (ع)

خویشاوندان

فرزندان

۲ پسر؛ محمدعلی و ابوالفضل

خویشاوندان سرشناس

محمدعلی فرزند هادی (پدر)

اطلاعات مذهبی

دین

اسلام

مذهب

شیعه

فعالیت‌ها

مهمترین منصب

تدریس فقـه و اصـول در مدرسه فخریه

استادان

ملا عبدالله زنوزی، شیخ جعفر کرمانشاهی و سید ابراهیم قزوینی

نقش‌های دینی

عهده‌دار زعامت و مرجعیت شرعی

شاگردان

سید حسین بن صدر، ابوالفضل تهرانی، شیخ فضل‌الله نوری، شیخ محمدصادق تهرانی، شیخ حسنعلی تهرانی

ابوالقاسم تهرانی ab-ol-qsem-e tehrn، فقیه و اصولی شیعی دوره قاجار (۱۲۳۶-۱۲۹۲هـ.ق/ ۱۸۲۱-۱۸۷۵ م) بود.
وی در ۳ ربیع‌الآخر (۱۲۳۶هـ.ق) در تهران زاده شد.
خاندانش به «نوری» شهرت داشتند، زیرا جد او هادی از تجار نور مازندران بود که به تهران مهاجرت کرد.
ابوالقاسم مقدمات علوم دینی را در تهران و اصفهان فراگرفت و سپس برای تکمیل تحصیل به عتبات رفت، اما اقامتش کوتاه بود.
پس از بازگشت، نزد ملا عبدالله زنوزی و شیخ جعفر کرمانشاهی دانش آموخت و دوباره به کربلا و نجف رفت.
او نزدیک به ۲۰ سال از شاگردان برجسته‌ی شیخ مرتضی انصاری بود و از مقرران درس او به شمار می‌رفت.
در (۱۲۷۷هـ.ق) به تهران بازگشت و در مدرسه فخریه‌ی مروی به تدریس فقه و اصول پرداخت.
وی شاگردانی چون شیخ فضل‌الله نوری و پسرش ابوالفضل تهرانی پرورش داد.
وی سرانجام در ۳ ربیع‌الآخر (۱۲۹۲هـ.ق) درگذشت و در جوار بقعه امامزاده حمزه به خاک سپرده شد.
از او دو پسر باقی ماند که ابوالفضل پس از وی مرجع تقلید تهران شد.

فهرست مندرجات

۱ – معرفی ابوالقاسم تهرانی
۲ – تحصیلات
۳ – فعالیت‌ها
۴ – بیماری نابینایی
۵ – وفاتش
۶ – ازدواج
۷ – آثار
۸ – پانویس
۹ – منبع

۱ – معرفی ابوالقاسم تهرانی

ابوالقاسم تهرانی فقیه و اصولی شیعی‌مذهب دوره قاجار (۳ ربیع‌الآخر ۱۲۳۶-۳ ربیع‌الآخر ۱۲۹۲هـ.ق/ ۸ ژانویه ۱۸۲۱- ۹ مه ۱۸۷۵ م) بود.
ابوالقاسم فرزند محمدعلی فرزند هادی در ۳ ربیع‌الآخر (۱۲۳۶هـ.ق)

[۱] شریف رازی، محمد، اختران فروزان ری و طهران، به نقل از کجوری مازندرانی، قم، مکتبه الزهراء، ص۲۱۹.

در تهران زاده شد.
او و خاندان پدری‌اش به «نوری» اشتهار داشتند؛ نسبت «نوری» به‌سبب سکونت جدشان، هادی، در بلده نور بوده است.
هادی که از تجار خوش‌نام این منطقه بود، در اواسط سلطنت فتحعلی شاه به تهران مهاجرت کرد.
منابع به نیکی از او یاد کرده‌اند.

[۲] عبرت نائینی، محمدعلی، مدینه الادب، چ تصویری، ج۱، تهـران، ۱۳۷۶ ش، ص۱۰۳.

[۳] نامه دانشوران، ج۲، قم، ۱۳۷۹ ق/ ۱۳۳۶ ش، ص۳۶۴.

[۴] آقابزرگ، طبقات اعلام الشیعه (قرن ۱۴ ق)،ج۲(۱)، مشهد، ۱۴۰۴ ق، ص۵۹.

[۵] شریف رازی، محمد، اختران فروزان ری و طهران به نقل از کجوری مازندرانی، قم، مکتبه الزهراء، ص۲۱۹.

ابوالقاسم لقب «کلانتری» هم داشتـه که سبب آن، انتساب بـه محمود خان کلانتر، دایـی خویش، بوده است.
محمود خان که کلانتر تهران و مأمور رسیدگی به امور اجتماعی و اقتصادی این شهر بود، در سال قحط، به جرم تبانی با الواط، سارقان و شاید همدلی با بابیّه، با فرمان ناصرالدین شاه به دار آویخته شد.

[۶] مدرس، محمدعلی، ریحانه الادب، ج۵، تبریز، چاپخان شفق، ص۷۰.

[۷] آقابزرگ، الذریعه، ج۹(۱)، ص۴۷.

[۸] «آیت‌الله میرزا ابوالقاسم کلانتر تهرانی»، حوزه (بش)، ص۱.

[۹] بروگش، هاینریش، سفری به دربار سلطان صاحبقران، ترجمه محمدحسین کردبچه، تهران، ۱۳۸۹ ش، ص۱۸۷.

[۱۰] بامداد، مهدی، شرح‌حال رجال ایران، ج۱، تهران، ۱۳۷۱ ش، ص۲۰۸.

[۱۱] بامداد، مهدی، شرح‌حال رجال ایران، ج۳، تهران، ۱۳۷۱ ش، ص۴۲۸- ۴۲۹.

همچنین برخی ابوالقاسم را «حاجی» خوانده‌اند.

[۱۲] آقابزرگ تهرانی، محمد محسن، الذریعه، ج۱۵، ص۲۷، ج۲۱، ص۱۳۶.

حال‌آن‌که سرگذشت‌نامه‌ها اشاره‌ای به حج‌گزاری او نکرده‌اند.
از محمدعلی، پدر ابوالقاسم، همین‌قدر می‌دانیم که همچون پدر خویش تجارت می‌کرده، بعدها به حلقه اهل علم وارد شده، و به کسب دانش پرداخته است.

[۱۳] نامه دانشوران، ج۲، قم، ۱۳۷۹ ق/ ۱۳۳۶ ش، ص۳۶۴.

[۱۴] آقابزرگ تهرانی، محمد محسن، الذریعه، ج۱۵، ج۲۱، ص۱۳۶، ص۲۷.

[۱۵] آقابزرگ، طبقات اعلام الشیعه (قرن ۱۴ ق)،ج ۲(۱)، مشهد، ۱۴۰۴ ق، ص۵۹.

[۱۶] عبرت نائینی، محمدعلی، مدینه الادب، چ تصویری، ج۱، تهـران، ۱۳۷۶ ش، ص۱۰۳.

[۱۷] شریف رازی، محمد، اختران فروزان ری و طهران، به نقل از کجوری مازندرانی، قم، مکتبه الزهراء، ص۲۱۹.

۲ – تحصیلات

ابوالقاسم در آغاز، مقدمات علوم دینی را از فضلای وقت آموخت.
آن‌گاه برای تکمیل آن، به همراه عموی خود رهسپار حوزه علمیه‌ی اصفهان شد که در آن زمان از رونق خوبی برخوردار بود (۱۲۴۶هـ.ق/ ۱۸۳۰ م).
وی نزدیک به ۳ سال، دوره سطح را نزد استادان این حوزه پی گرفت.
او بعد از گذراندن این دوره، به تهران بازگشت و در (۱۲۵۱هـ.ق/ ۱۸۳۵ م) برای کامل‌کردن دروس عالیه به عتبات عالیات رفت، اما به‌سبب فراهم‌نشدن اسباب توقف، بیش از دو سال در آن‌جا نماند.
ایشان پس از بازگشت به زادگاه خویش، به علوم ادبی هم روی آورد و از آن فارغ گشت.
وی در همین ایام، ساکن مدرسه خان مروی شد و دوره‌ی خارج را در محضر استادان آن‌جا گذراند.
علوم معقول را از ملا عبدالله زنوزی آموخت، فقه و اصول را از بزرگانی چون شیخ جعف