توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل ابوالعزّ محمد بن محمد بغدادی (مقاله‌دوم) دارای ۲۶ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل ابوالعزّ محمد بن محمد بغدادی (مقاله‌دوم)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل ابوالعزّ محمد بن محمد بغدادی (مقاله‌دوم) :

پاورپوینت کامل ابوالعزّ محمد بن محمد بغدادی (مقاله‌دوم)

منبع: پاورپوینت کامل ابوالعزّ محمد بن محمد بغدادی (مقاله‌دوم)

مقالات مرتبط: ابوالعزّ محمد بن محمد بغدادی.

ابوالعزّ محمد بن محمد بغدادی (۴۹۴ ـ ۵۷۶ هـ.ق) ادیب، نحوی، عروضی و شاعری چیره‌دست بود.
ایشان اصالتاً از خراسان بود اما به خاطر اقامت در بغداد، بغدادی نیز نامیده شد.
او ادبیات عرب را نزد ابن منصور جوالیقی و حدیث را از بزرگان آن زمان آموخت.
در اشعار خود، خلفا و وزرا را مدح کرد و شاگردانی تربیت نمود که از جمله آن‌ها ابن دبیثی است.
وی فردی شوخ طبع و باهوش بود و اشعارش مورد ستایش یاقوت حموی قرار گرفت.
از آثار ایشان می‌توان به العروضی، النوادر المنسوبه الی حدّه الخاطر و دیوان شعر در ۱۵ جلد اشاره کرد.
وی در اواخر عمر دچار فراموشی شد و در سال ۵۷۶ (هجری قمری) درگذشت.

فهرست مندرجات

۱ – معرفی ابوالعزّ محمد بن محمد بغدادی
۲ – جایگاه علمی
۳ – اساتید
۴ – شاگردان
۵ – آثار
۶ – وفات
۷ – پانویس
۸ – منبع

۱ – معرفی ابوالعزّ محمد بن محمد بغدادی

ابوالعزّ محمد بن محمد بن مواهب بن محمد بغدادی معروف به ابن خراسانی

[۱] سیوطی، عبدالرحمن بن ابی‌بکر، بغیه الوعاه، ج۱، ص۲۳۵.

[۲] ذهبی، محمد بن احمد، میزان الاعتدال، ج۴، ص۳۱.

[۳] ابن حجر عسقلانی، احمد بن علی، لسان المیزان، ج۵، ص۳۷۰.

[۴] ذهبی، محمد بن احمد، مختصر تاریخ ابن دبیثی، ص۶۴.

[۵] ذهبی، محمد بن احمد، سیر اعلام النبلاء، ج۲۱، ص۸۲.

[۶] حموی، یاقوت بن عبدالله، معجم الادباء، ج۶، ص۲۶۴۱.

[۷] یافعی، عبدالله بن اسعد، مرآه الجنان، ج۳، ص۳۰۷.

[۸] ابن عماد حنبلی، عبدالحی، شذرات الذهب، ج۶، ص۴۲۴.

[۹] ابن شاکر کتبی، محمد بن شاکر، فوات الوفیات، ج۳، ص۲۳۸.

[۱۰] صفدی، خلیل بن ایبک، الوافی بالوفیات، ص۱۳۰.

[۱۱] ذهبی، محمد بن احمد، العبر، ج۳، ص۷۳.

[۱۲] زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۷، ص۲۵.

[۱۳] بغدادی، اسماعیل بن محمد، ایضاح المکنون، ج۲، ص۱۰۰.

[۱۴] حاجی خلیفه، مصطفی بن عبدالله، کشف الظنون، ج۱، ص۷۶۵.

[۱۵] بغدادی، اسماعیل بن محمد، هدیه العارفین، ج۲، ص۹۸.

[۱۶] کحاله، عمررضا، معجم المولفین، ج۱۱، ص۳۰۴.

در سال ۴۹۴ (هجری قمری) به دنیا آمد.

[۱۷] کحاله، عمررضا، معجم المولفین، ج۱۱، ص۳۰۴.

[۱۸] زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۷، ص۲۵.

[۱۹] سیوطی، عبدالرحمن بن ابی‌بکر، بغیه الوعاه، ج۱، ص۲۳۵.

او را خراسانی یا ابن خراسانی گفته‌اند؛ از آن‌رو که گویا از مردم آن دیار بوده است.

[۲۰] کحاله، عمررضا، معجم المولفین، ج۱۱، ص۳۰۴.

[۲۱] بغدادی، اسماعیل بن محمد، هدیه العارفین، ج۲، ص۹۸.

[۲۲] حاجی خلیفه، مصطفی بن عبدالله، کشف الظنون، ج۱، ص۷۶۵.

[۲۳] بغدادی، اسماعیل بن محمد، ایضاح المکنون، ج۲، ص۱۰۰.

[۲۴] زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۷، ص۲۵.

[۲۵] ذهبی، محمد بن احمد، العبر، ج۳، ص۷۳.

[۲۶] صفدی، خلیل بن ایبک، الوافی بالوفیات، ص۱۳۰.

[۲۷] ابن حجر عسقلانی، احمد بن علی، لسان المیزان، ج۵، ص۳۷۰.

[۲۸] ذهبی، محمد بن احمد، میزان الاعتدال، ج۴، ص۳۱.

و ی چون به بغداد سفر کرده به بغدادی نیز شهرت یافته است.

[۲۹] ذهبی، محمد بن احمد، مختصر تاریخ ابن دبیثی، ص۶۴.

[۳۰] زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۷، ص۲۵.

۲ – جایگاه علمی

محمد نحوی، ادیب،

[۳۱] حاجی خلیفه، مصطفی بن عبدالله، کشف الظنون، ج۱، ص۷۶۵.

عروضی

[۳۲] کحاله، عمررضا، معجم المولفین، ج۱۱، ص۳۰۴.

[۳۳] ذهبی، محمد بن احمد، العبر، ج۳، ص۷۳.

[۳۴] حموی، یاقوت بن عبدالله، معجم الادباء، ج۶، ص۲۶۴۱.

و شاعری بدیهه‌سرا و چیره‌دست بود.

[۳۵] بغدادی، اسماعیل بن محمد، هدیه العارفین، ج۲، ص۹۸.

[۳۶] بغدادی، اسماعیل بن محمد، ایضاح المکنون، ج۲، ص۱۰۰.

[۳۷] زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۷، ص۲۵.

در فنون گوناگون شعری دستی تمام داشت.

[۳۸] صفدی، خلیل بن ایبک، الوافی بالوفیات، ص۱۳۰.

در اشعار خود وزرا و خلفا ازجمله المسترشد و خلفای پس از او را مدح کرده است.

[۳۹] ذهبی، محمد بن احمد، مختصر تاریخ ابن دبیثی، ص۶۴.

[۴۰] صفدی، خلیل بن ایبک، الوافی بالوفیات، ص۱۳۰.

[۴۱] زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۷، ص۲۵.

ابن دبیثی خود نقل کرده که از ایشان اجازه روایت هم اخذ کرده