شیعه فایل |
پاورپوینت کامل ابوالحسن بن باذش
در حال بارگذاری
توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد
پاورپوینت کامل ابوالحسن بن باذش دارای ۳۵ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است
شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.
لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.
توجه : در صورت مشاهده بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل ابوالحسن بن باذش،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد
بخشی از متن پاورپوینت کامل ابوالحسن بن باذش :
ابنباذش ابوالحسن علی بن احمد انصاری غرناطی
اِبْنِ باذِش، ابوالحسن علی بن احمد بن خلف محمد انصاری غرناطی (شوال ۴۴۴-۱۳ محرم ۵۳۸ق/۱۰۵۳-۱۳ نوامبر ۱۱۳۳م)، ادیب، لغتشناس، قاری، راوی ، محدث و نحوی جیانیالاصل است.
فهرست مندرجات
۱ – ریشه کلمه
۲ – شهرت پدر و پسر
۳ – اساتید
۴ – جایگاه علمی
۵ – شاگردان
۶ – درگذشت
۷ – آثار
۷.۱ – آثار محو شده
۷.۲ – اشعار
۸ – فهرست منابع
۹ – پانویس
۱۰ – منبع
۱ – ریشه کلمه
ریشه کلمه باذش مبهم است. ابن ابار
[۱] ابن ابار محمد، المعجم فی اصحاب القاضی الامام علی الصدفی، ج۱، ص ۲۸۶، قاهره، ۱۳۷۸ق/۱۹۵۸م.
که این لفظ را «بیذش» نیز شنیده است، و معادل آن را در عربی «رجلان» (= پیاده یا سرباز پیاده) دانسته است. با توجه به اینکه در زبان لاتین لفظ Pedes به همان معنی است، و احتمالاً لفظی شبیه به این کلمه لاتینی در اندلس آن زمان به کار میرفته، معنایی که ابن ابار به دست داده است، دور از صواب نمینماید.
۲ – شهرت پدر و پسر
ابوالحسن و پسرش هر دو به «ابن باذش» شهرت یافتهاند، از این رو در منابع متأخر برای تمییز آنان از یکدیگر پدر را «ابن باذش اول» و پسر را «ابن باذش ثانی» خواندهاند.
[۲] خوانساری محمدباقر، روضات الجنات، ج۱، ص۲۶۰، تهران، ۱۳۸۲ق.
[۳] قمی عباس، الکنی و الالقاب، ج۱، ص۳۲۷، به کوشش محمد هادی امینی، تهران، ۱۳۹۷ق.
[۴] مدرس محمدعلی، ریحانه الادب، ج۷، ص۴۰۳، تبریز، ۱۳۴۶ش.
۳ – اساتید
ابوالحسن به خصوص نزد ابوعلی غسانی و همچنین نزد استادان دیگری از جمله ابوعلی صدفی، عبدالحق بن عَطیّه در زمینه ادب و لغت و نحو درس خوانده و از آنان روایت کرده است. علاوه بر این از محضر استادان بسیاری چون ابوبکر محمد بن هشام مصحفی، ابوخالد عبدالله ابی زمنین، ابوعبدالله بن عبدالرحیم، یحیی بن ابراهیم اللواتی، محمد بن سابق صقلی، ابوبکر مرادی، ابوالاصبغ بن سهل و ابوالقاسم نعم خلف ابن محمد بن یحیی انصاری سود برده
[۵] ابن بشکوال خلف، کتاب الصله، ج۲، ص۴۲۵، قاهره، ۱۹۶۶م.
[۶] ابن فرحون ابراهیم، الدیباج المذهب، ج۲، ص۱۰۷-۱۰۸، به کوشش محمد الاحمدی ابوالنور، قاهره، ۱۳۹۴ق/ ۱۹۷۴م.
[۷] ابن جزری محمد، غایه النهایه، ج۱، ص۵۱۸، به کوشش گ برگشترسر، قاهره، ۱۳۵۱ق/۱۹۳۲م.
و اسامی آنان را در برنامج خویش برشمرده بوده است. برنامج او اینک در دست نیست، اما ابن ابّار (ه م) آن را در اختیار داشته و به نقل از آن نوشته است
[۸] ابن ابار محمد، المعجم فی اصحاب القاضی الامام علی الصدفی، ج۱، ص ۲۸۶، قاهره، ۱۳۷۸ق/۱۹۵۸م.
که ابن باذش، استاد خود ابوعلی غسانی را ارج نهاده و گفته است که در ۴۷۳ق/۱۰۸۰م در غرناطه وی را ملاقات کرده و نزد او درس میخوانده است. ابن ابار سپس میافزاید که نزدیکترین استاد وی صدفی بوده، اما در نسخهای از برنامج که وی دیده، ذکری از ابوعلی صدفی نیافته و از این باب در شگفت شده است، تا آنکه بعدها بخشی از کتاب را به دست آورده که در آن مختصراً از وی یادی رفته بوده است.
۴ – جایگاه علمی
ابن باذش را یگانه روزگار خویش دانسته
[۹] ابن فرحون ابراهیم، الدیباج المذهب، ج۲، ص۱۰۷-۱۰۸، به کوشش محمد الاحمدی ابوالنور، قاهره، ۱۳۹۴ق/ ۱۹۷۴م.
و او را به استادی و مهارت و کمال و نیز دانش بسیار در وجوه قرائات، علم رجال ، ادب و لغت، همچنین به زهد و پارسایی ستودهاند.
[۱۰] ابن بشکوال خلف، کتاب الصله، ج۲، ص۴۲۵، قاهره، ۱۹۶۶م.
[۱۱] ابن فرحون ابراهیم، الدیباج المذهب، ج۲، ص۱۰۷-۱۰۸، به کوشش محمد الاحمدی ابوالنور، قاهره، ۱۳۹۴ق/ ۱۹۷۴م.
[۱۲] ضبی احمد، بغیه الملتمس، ج۱، ص۴۱۹، قاهره، ۱۹۶۷م.
[۱۳] ابن جزری محمد، غایه النهایه، ج۱، ص۵۱۸ – ۵۱۹، به کوشش گ برگشترسر، قاهره، ۱۳۵۱ق/۱۹۳۲م.
گفتهاند در علوم دیگری نیز متبحر بوده و خطی خوش داشته است.
[۱۴] ابن فرحون ابراهیم، الدیباج المذهب، ج۲، ص۱۰۷-۱۰۸، به کوشش محمد الاحمدی ابوالنور، قاهره، ۱۳۹۴ق/ ۱۹۷۴م.
[۱۵] قفطی علی، انباه الرواه، ج۱، ص۲۲۷، به کوشش محمد ابوالفضل ابراهیم، قاهره، ۱۳۶۹ق/ ۱۹۵۰م.
اما تبحر ابن باذش، بیشتر در نحو بود و به گفته ضبی
[۱۶] ضبی احمد، بغیه الملتمس، ج۱، ص۴۱۹، قاهره، ۱۹۶۷م.
وی از بهترین حافظان الکتاب سیبویه بود.
ابن ابار
[۱۷] ابن ابار محمد، المعجم فی اصحاب القاضی الامام علی الصدفی، ج۱، ص ۲۸۷، قاهره، ۱۳۷۸ق/۱۹۵۸م.
میگوید: «از ابوالحسن بن باذش شنیدم که میگفت نحویان اندلس ۳ نفرند، یکی ابوعبدالله بن ابی العافیه، دیگری ابومروان بن سراج یا پسرش ابوالحسین بن ابی مروان، اما در مورد نفر سوم سکوت اختیار کرد؛ گویا میخواست نام خویش را ذکر کند»، نکته جالب آنکه پسرش نیز بر همین عقیده بود و خود را یکی از ۳ نحوی بزرگ اندلس میشمرد.
۵ – شاگردان
بسیاری از مشاهیر ادب و نحو نزد ابن باذش درس خوانده یا از وی روایت کردهاند. از آن میان اینان را میتوان نام برد: فرزندش ابوجعفر ابن باذش، دامادش ابوعبدالله نمیری، ابوالقاسم بن بشکوال، ابوالفضل ابن عیاض، قاض
- همچنین لینک دانلود به ایمیل شما ارسال خواهد شد به همین دلیل ایمیل خود را به دقت وارد نمایید.
- ممکن است ایمیل ارسالی به پوشه اسپم یا Bulk ایمیل شما ارسال شده باشد.
- در صورتی که به هر دلیلی موفق به دانلود فایل مورد نظر نشدید با ما تماس بگیرید.
