توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل آش سرخه‌حصار دارای ۳۸ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل آش سرخه‌حصار،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل آش سرخه‌حصار :

مراسم آش پزان (تهران)

منبع: مراسم آش پزان (تهران)

آش‌پزان، مراسم marsem-e -pazn، یا پاورپوینت کامل آش سرخه‌حصار یکی از آیین‌های قدیمی تهران است که از زمان ناصرالدین‌شاه قاجار آغاز شد.
در ابتدا به‌صورت ابتکاری، تفریحی و نذری در ییلاقاتی چون شهرستانک و سپس در سرخه‌حصار برگزار می‌شد.
پخت این آش با مشارکت شاهزادگان، وزیران و اهل حرم انجام می‌گرفت و همراه با موسیقی، نمایش و آیین‌های ویژه بود.
آش پزان به‌مرور به مراسمی پرهزینه و تجملی تبدیل شد که گاه مورد انتقاد درباریان نیز قرار می‌گرفت.
این مراسم، نماد تفنن شاهانه بود و به‌تدریج در فرهنگ عامه به ضرب‌المثل تبدیل شد.

فهرست مندرجات

۱ – ویژگی و قدمت مراسم
۲ – دلایل پختن آش
۳ – اولین سال مراسم
۴ – تاریخچه آش
۵ – نحوه برگزاری مراسم
۶ – برگزاری مراسم از نظرات مختلف
۷ – برگزاری مراسم در دوره فتحعلی شاه
۸ – پانویس
۹ – منبع

۱ – ویژگی و قدمت مراسم

مراسمی که همه‌ساله در روزگار پادشاهی ناصرالدین شاه قاجار (سل‌ ۱۲۶۴-۱۳۱۳ ق/ ۱۸۴۸-۱۸۹۵ م) معمولاً در اواخر فصل ییلاق و شکار که از گرمی هوا کمی کاسته می‌شد (مهرماه)، نخست در شهرستانک، و بعدها در سرخه‌حصار برگزار می‌گردید.

۲ – دلایل پختن آش

دربار سبب پختن این آش و برگزاری مراسم آش‌پزان روایت‌های گوناگونی نقل شده است: بـه نوشت عبدالله مستوفی، اساس پختن این آش همان آش شله‌قلمکاری بوده است که شاید مهدعلیا، مادر ناصرالدین‌شاه، نذر پسر تاج‌دارش کرده بود و بعدها پختن این آش نذری از صورت اصلی خود منحرف و به وسیله‌ای برای تفریح و تجمل بدل شد.

[۱] مستوفی، عبدالله، شرح زندگی من، ج۱، ص۲۸۷، تهران، ۱۳۴۱ ش.

فوریه، پزشک مخصوص ناصرالدین‌شاه، که خود از نزدیک شاهد برگزاری این مراسم بوده، دربار سبب پختن این آش چنین نوشته است: «سالی که وبا در ایران همه‌گیر شده بود، ناصرالدین‌شاه این آش را نذر کرده بود تا از وبا جان سالم به در برد و چون از ابتلای به آن بیماری مصون ماند، همه‌ساله طی مراسمی این نذر را ادا می‌کرده و به آن اعتقاد بسیار داشته است.»

[۲] فوریه، جیمز، سه سال در دربار ایران، ترجم عباس اقبال آشتیانی، ص۱۸۰، تهران، ۱۳۳۶ ش.

۳ – اولین سال مراسم

اما دست‌نوشته‌های ناصرالدین‌شاه که مربوط به نخستین سال آش‌پزان در ۱۲۸۵ ق است، این دو نظر را رد می‌کند. ناصرالدین‌شاه در یادداشت‌های روزان خود به تاریخ چهارشنبه ۲ جماد‌ی‌الاول ۱۲۸۵ می‌نویسد: «رفتیم امامه، از راه ورجین … ، برای شب آش آبگوشت غریبی به اختراع من پخته شد. دیگ را آقا ابراهیم (امین‌السلطان بعدی) بار کرد. علی‌رضاخان (عضدالملک بعدی) و محمدعلی‌خان خدمت می‌کردند. ۴۰ قسم ادویه و سبزی، گوشت و غیره، مخلوط به هم کرده، چیز غریبی شده است.»

[۳] قاضیها، فاطمه، مقدمه بر مراسم دربار ناصری (هم‌ )، ص۱۶.

[۴] مراسم دربار ناصری (جشن آش‌پزان)، به‌کوشش فاطمه قاضیها، ص۷، تهران، ۱۳۸۲ ش.

اعتمادالسلطنه در روزنام خاطرات خود شرح مفصل‌تری از نخستین سال آش‌پزان به دست داده است و در این باره نوشته است: « … فصل پاییز عمامه (امامه) بودیم. بندگان همایون میل کردند طبخ حضوری جلو چادر شود و این عمل تکرار یافت که ۳ شب پی‌درپی مشغول این کار بودند. بعد بنا شد آب‌گوشتی که از هر قبیل بقولات و حبوبات، بلکه اقسام میوه‌ها هم در او ریخته می‌شد و آش‌مانند چیزی بشود، به ما هم که از خواص بودیم، سهمی و قسمتی داده شود.»

[۵] اعتمادالسلطنه، محمدحسن، روزنام خاطرات، به‌کوشش ایرج افشـار، ص۱۰۳، تهران، ۱۳۴۵ ش.

خاطر خوش آن روز سبب شد تا پختن آش در سال بعد (۱۲۸۶ ق) نیز تکرار شود. اعتمادالسلطنه در این باره می‌نویسد: «سال دیگر این عمل قدری ترقی کرد. در اواخر ییلاق نمی‌دانم کجا بودیم، آش پخته شد. قدری مفصل‌تر از سال گذشته و بنا شد این عمل محض سلامت وجـود پادشاه همه‌ساله در ییلاق معمول شود.»

[۶] اعتمادالسلطنه، محمدحسن، روزنام خاطرات، به‌کوشش ایرج افشـار، ص۱۰۳، تهران، ۱۳۴۵ ش.

۴ – تاریخچه آش

از نوشت اعتمادالسلطنه پیدا ست که پختن این آش افزون بر جنب تفریحی و تفننی، جنب نذری نیز داشته، و برای رفع کردن بلا از ناصرالدین‌ شاه پخته می‌شده است و از این‌رو ست که بیشتر کسانی که مطالبی دربار برگزاری این مراسم نگاشته‌اند، از آن به‌عنوان آش نذری یاد کرده و خواسته‌اند برای به جای آوردن آن نذر سببی بیابند.

[۷] مستوفی، عبدالله، شرح زندگی من، ج۱، ص۲۸۷، تهران، ۱۳۴۱ ش.

[۸] فوریه، جیمز، سه سال در دربار ایران، ترجم عباس اقبال آشتیانی، ص۱۸۰، تهران، ۱۳۳۶ ش.

[۹] بـزرگ امیـد، ابـوالحسن، از ماست که بر ماست، ص۵۱-۵۲، تهران، ۱۳۶۳ ش.

در ۱۲۸۷ ق که ناصرالدین‌شاه رهسپار زیارت عتبات بود، این مراسم با تشریفات بیشتری در حوالی رباط‌کریم، توسط آقا ابراهیم که در آن هنگام سمت آبدارباشی شاه را برعهده داشت، برگزار شد. آن سال هزین پخت آش به ۷۰ تومان رسید و به هم اهل اردو حتى به سربازان نیز سهمی داده شد.

[۱۰] اعتمادالسلطنه، محمدحسن، روزنام خاطرات، به‌کوشش ایرج افشـار، ص۱۰۳، تهران، ۱۳۴۵ ش.

[۱۱] مراسم دربار ناصری (جشن آش‌پزان)، به‌کوشش فاطمه قاضیها، ص۱۱، تهران، ۱۳۸۲ ش.

اما ناصرالدین‌شاه در خاطرات روزان خود دربار برگزاری این مراسم در آن سال فقط به ذکر این جمله که «امروز آبگوشت در حضور بار می‌کنیم» بسنده، و از شرح مفصل این مراسم خودداری کرده است. شاید این سکوت او به‌سبب قحطی و وبایی بوده باشد که در آن سال سراسر ایران را فراگرفته بود و ناصرالدین‌شاه صلاح ندانسته است که از ریخت و پاش‌های دربار چیزی بنویسد.

[۱۲] مراسم دربار ناصری (جشن آش‌پزان)، به‌کوشش فاطمه قاضیها، ص۱۱، تهران، ۱۳۸۲ ش.

[۱۳] قاضیها، فاطمه، مقدمه بر مراسم دربار ناصری (هم‌ )، ص۱۴.

به نوشت اعتمادالسلطنه پس از بازگشت ناصرالدین شاه از عتبات، این مراسم سال به سال با تشری