پاورپوینت کامل وَبْق (مفردات‌قرآن)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل وَبْق (مفردات‌قرآن) دارای ۱۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل وَبْق (مفردات‌قرآن)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل وَبْق (مفردات‌قرآن) :

منبع: وَبْق (قاموس قرآن (جلد ۷))

مقالات مرتبط: مَوْبِق (لغات‌قرآن)، وَبْق (مفردات‌نهج‌البلاغه)، وبق (مقالات مرتبط).

وَبْق‌ (به فتح واو و سکون باء) از واژگان قرآن کریم به معنای هلاکت است.
از این ماده دو لفظ بیشتر در قرآن مجید نداریم.
مشتقات وَبْق‌ که در آیات قرآن آمده عبارتند از:

یُوبِقْهُنَ‌ (به ضم یاء ،کسر باء و سکون قاف) به معنای حبس می‌کند آن‌ها را؛

مَوبِق (به فتح میم و کسر باء) به معنی هلاک است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای وَبْق‌
۲ – کاربردها
۲.۱ – یُوبِقْهُنَ‌ (آیه ۳۴ سوره شوری)
۲.۲ – مَوْبِقاً (آیه ۵۲ سوره کهف)
۳ – تعداد کاربردها
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – معنای وَبْق‌

وَبْق‌

[۱] قرشی بنابی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، ج۷، ص۱۷۷.

[۲] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۸۵۲.

[۳] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت-الحسینی، ج۵، ص۲۴۳.

(بر وزن فلس) به معنای هلاکت است.
مَوبِق مصدر است به معنی هلاک و نیز اسم مکان است.

۲ – کاربردها

به مواردی از وَبْق‌ که در قرآن به‌ کار رفته است، اشاره می‌شود:

۲.۱ – یُوبِقْهُنَ‌ (آیه ۳۴ سوره شوری)

(اَوْ یُوبِقْهُنَ‌ بِما کَسَبُوا وَ یَعْفُ عَنْ کَثِیرٍ)

[۴] شوری/سوره۴۲، آیه۳۴.

«یا آن نهرها را حبس و متوقّف می‌کند در اثر اعمال مردم و عفو می‌کند از معاصی بسیاری.»

[۵] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۸، ص۸۹.

[۶] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۸، ص۶۱.

[۷] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۲، ص۱۴۹.

[۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۹، ص۴۹.