پاورپوینت کامل محمود بن عمر زمخشری (مقاله‌دوم)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل محمود بن عمر زمخشری (مقاله‌دوم) دارای ۳۰ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل محمود بن عمر زمخشری (مقاله‌دوم)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل محمود بن عمر زمخشری (مقاله‌دوم) :

منبع: پاورپوینت کامل محمود بن عمر زمخشری (مقاله‌دوم)

مقالات مرتبط: محمود بن عمر زمخشری.

محمود بن عمر زمخشری (۴۶۷ ـ ۵۳۸ هـ.ق) مفسر، متکلم، ادیب و لغت‌شناس برجسته سده پنجم (هجری قمری) و ششم (هجری قمری) است.
در کودکی حادثه‌ای برایش رخ داد که نهایتاً به‌قطع یک پا انجامید.
تحصیلات مقدماتی را در خوارزم گذراند و سپس برای فراگیری علوم به خراسان، بغداد و مکه سفر کرد.
مدتی در مکه سکونت داشت و به جارالله معروف شد.
از استادانش در ادبیات و علوم اللغویه محمود بن جریرضبّی اصفهانی و علی بن مظفر نیشابوری بودند.
او حدیث را از ابومنصور نصر حارثی و ابوسعد شقانی آموخت.
وی در تفسیر، فقه، حدیث، نحو، لغت، علم بیان، بلاغت و ادب استادی کامل و کم‌نظیر بود.
او مرجع علمی بسیاری از معاصران به شمار می‌رفت.
در مذهب کلامی به‌گونه‌ای معتزلی و معتقد به خلق قرآن توصیف شده و در فروع فقه پیرو مذهب حنفی بود.
شهرت علمی او چنان بود که هنگام ورود به شهرها طلاب و طالبان علم گرد او جمع می‌شدند.
او شاگردان فراوانی تربیت کرد که از میانشان می‌توان به ابوالمحاسن اسماعیل بن عبدالله طویلی، عبدالرحیم بن عبدالله بزاز، عامر بن حسن سمسار و احمد بن محمود شاشی اشاره کرد.
وی علاوه بر علوم یادشده در نسب‌شناسی و شعر نیز دستی داشت و بخشی از اشعارش توسط یافعی نقل شده است.
از او تألیفات بسیار برجای مانده که مشهورترین آن الکشاف عن حقائق غوامض التنزیل است.
اساس البلاغه، اساس التقدیس، اعجب العجب، الامالی، جواهر اللغه، شافی العی من کلام الامام الشافعی، شرح سیبویه، شقائق النعمان، القسطاس فی العروض و معجم الحدود از دیگر آثار او هستند.
سرانجام در شب عرفه سال ۵۳۸ (هـجری قمری) در جرجانیه از توابع خوارزم درگذشت.

فهرست مندرجات

۱ – معرفی محمود بن عمر زمخشری
۲ – اساتید
۳ – شاگردان
۴ – جایگاه علمی
۵ – آثار
۶ – وفات
۷ – پانویس
۸ – منبع

۱ – معرفی محمود بن عمر زمخشری

ابوالقاسم محمود بن عمر بن محمد بن احمد مشهور به جاراللّه زمخشری خوارزمی مفسر، متکلم، ادیب و لغت شناس مشهور سده پنجم (هـجری قمری) و ششم (هـجری قمری) در چهارشنبه ۲۷ رجب سال ۴۶۷ (هـجری قمری) در روستای «زَمَخْشَر» از توابع خوارزم چشم به‌جهان گشود.

[۱] ابوالبرکات انباری، عبدالرحمن بن محمد، نزهه الالباء، ص۲۹۰.

[۲] ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ الاسلام، ج۳۶، ص۴۸۸.

وی در حادثه ای یک پایش را از دست داده بود. بنا بر نقل مشهور وی پایش را بر اثر سرما و برف از دست داد؛ ولی یاقوت حموی به‌نقل از وی نوشته است قطع پای او بر اثر نفرین مادرش بوده است؛ چه این‌که در کودکی پای گنجشکی را قطع کرده، مادرش چون از حادثه باخبر شد، ناراحت شده و او را نفرین کرد که خدا پایت را
قطع کند.

[۳] حموی، یاقوت بن عبدالله، معجم الادباء، ج۶، ص۲۶۸۷.

او بعد از وقوع این قضیه برای تحصیل راهی بخارا شد تا این‌که روزی از مرکب سقوط کرد و پایش شکست و درنهایت سبب قطع آن گردید.

[۴] حموی، یاقوت بن عبدالله، معجم الادباء، ج۶، ص۲۶۸۷.

گویا تحصیلات مقدماتی را در خوارزم فرا گرفت و به‌زودی راهی سفر به شهرهای گوناگون خراسان، بغداد و مکه گردید و ازآن رو که مدتی در مکه سکونت داشت به جاراللّه ملقب گردید.

[۵] حموی، یاقوت بن عبدالله، معجم الادباء، ج۶، ص۲۶۸۷.

[۶] ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ الاسلام، ج۳۶، ص۴۸۸.

او در این بلاد با استادان و شیوخ بسیاری ملاقات کرد و با بهره‌گیری از ایشان کوله باری از علوم و فنون گوناگون اندوخته و به‌شهرتی بی‌نظیر در روزگار خود
دست یافت.

[۷] حموی، یاقوت بن عبدالله، معجم الادباء، ج۶، ص۲۶۸۷.

۲ – اساتید

محمود ادبیات را از محمود بن جریر ضبّی اصفهانی و علی بن مظفر نیشابوری فراگرفت و حدیث را نزد ابومنصور نصر حارثی و ابوسعد شقانی شنید.

[۸] حموی، یاقوت بن عبدالله، معجم الادباء، ج۶، ص۲۶۸۷.

۳ – شاگردان

زمخشری شاگردان بسیاری را تربیت کرده که از آن میان می‌توان به افرادی همچون ابوالمحاسن اسماعیل بن عبداللّه طویلی، عبدالرحیم بن عبداللّه بزّار، عامر بن حسن سمسار و احمد بن محمود شاشی اشاره کرد که از وی روایت کرده‌اند.

[۹] سمعانی، عبدالکریم بن محمد، الانساب، ج۷، ص۱۷۸.

۴ – جایگاه علمی

ابوالقاسم در تفسیر، فقه، حدیث، نحو، لغت، علم بیان، بلاغت و ادبیات استادی کامل و فردی بی‌نظیر بود؛ چنان‌که مرجع علمی بسیاری از بزرگان این فنون و علوم به شمار می‌رفت.

[۱۰] ابن خلکان، احمد بن محمد، وفیات الاعیان، ج۵، ص۱۶۸.

او از چنان آوازه‌ای برخوردار بود که هنگام ورود به‌ شهرها، طالبان علم به‌محض اطلاع از ورود او به گردش جمع شده و از وی بهره می‌بردند.

[۱۱] ذهبی، محمد بن احمد، سیر اعلام النبلاء، ج۱۵، ص۱۸.

در یکی از سفرها که وی وارد ب