پاورپوینت کامل مَخْض (مفردات‌نهج‌البلاغه)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل مَخْض (مفردات‌نهج‌البلاغه) دارای ۱۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل مَخْض (مفردات‌نهج‌البلاغه)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل مَخْض (مفردات‌نهج‌البلاغه) :

منبع: پاورپوینت کامل مَخْض (مفردات‌نهج‌البلاغه)

مقالات مرتبط: مَخاض (مفردات‌قرآن)، مخاض (لغات‌قرآن).

مَخْض (به فتح میم و سکون خاء) از واژگان نهج البلاغه به معنای تحریک شدید است.
این کلمه چهار بار در «نهج‌ البلاغه» آمده است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای مَخْض
۲ – کاربردها
۲.۱ – تَمْخُصُهُ – خطبه ۲۱۱ (زمین)
۲.۲ – فَمَخَضَتْهُ – خطبه ۱ (اول خلقت)
۳ – تعدادکاربردها
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – معنای مَخْض

مَخْض

[۱] قرشی بنایی، علی‌اکبر، مفردات نهج البلاغه، ج۲، ص۹۶۶.

به معنای تحریک شدید است.

[۲] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت-الحسینی، ج۴، ص۲۲۹.

«مَخَضَ‌ الشیءَ مَخْضاً: حرَّکهُ‌ تحریکاً شدیداً.»

[۳] شرتونی، سعید، اقرب الموارد فی فصح العربیه و الشوارد، ج۵، ص۱۷۱.

[۴] زبیدی، مرتضی، تاج العروس، ج۱۹، ص۴۶.

و نیز به معنى خارج کردن کره از شیر است.

۲ – کاربردها

مواردی که در «نهج البلاغه» به کار رفته است، به شرح ذیل می‌باشد:

۲.۱ – تَمْخُصُهُ – خطبه ۲۱۱ (زمین)

حضرت علی (علیه‌السلام) درباره زمین فرموده:
«فَجَعَلَها لِخَلْقِهِ مِهاداً، وَ بَسَطَها لَهُمْ فِراشاً! فَوْقَ بَحْر لُجّیّ راکِد لا یَجْری، وَ قائِم لا یَسْری، تُکَرْکِرُهُ الرِّیاحُ الْعَواصِفُ، وَ تَمْخُصُهُ الْغَمامُ الذَّوارِفُ.»

[۵] سید رضی، محمد، نهج البلاغه، ت الحسون، ص۵۲۱، خطبه ۲۱۱.

[۶] عبده، محمد، نهج البلاغه، ط مطبعه الإستقامه، ص۲۱۸، خطبه ۲۰۶.

[۷] صالح، صبحی، نهج البلاغه، ص۳۲۹، خطبه ۲۱۱.

یعنى «زمین را براى مخلوق خود آماده کرد، و براى آن‌ها بگسترانید در بالاى‌ دریاى بزرگى که ایستاده است و به جایى نمى‌رود و ایستاده است که به جایى سرایت نمى‌کند، بادهاى تند او را در رفت و آمد قرار مى‌دهد و ابرهاى باران‌زا آن‌را حرکت مى‌دهند.»

[۸] مکارم شیرازی، ناصر، نهج البلاغه با ترجمه فارسی روان، ص۵۱۳، خطبه ۲۱۱.