پاورپوینت کامل صُلْح (مفردا‌ت‌نهج‌البلاغه)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل صُلْح (مفردا‌ت‌نهج‌البلاغه) دارای ۲۹ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل صُلْح (مفردا‌ت‌نهج‌البلاغه)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل صُلْح (مفردا‌ت‌نهج‌البلاغه) :

منبع: صُلْح (مفردات نهج البلاغه (جلد ۲))

مقالات مرتبط: صُلْح (مفردات‌قرآن)، صُلْح (لغات‌قرآن)، صلح.

صُلْح (به ضم صاد و سکون لام) از واژگان نهج البلاغه به معنای مسالمت و سازش است.
این واژه دارای مشتقاتی است که در نهج البلاغه به‌کار رفته است، مانند:

• صَلاح (به فتح صاد) به معنای شایسته شدن و خوب شدن و آن ضدّ فساد است؛
• صالِح (به فتح صاد و کسر لام) یعنی شایسته و خوب؛
• اِصْلاح (به کسر الف و سکون لام) به معنای ایجاد صلح و سازش؛
• اِسْتِصلاح (به کسر همزه و تاء و سکون سین) براى طلب صلح و صلاح است؛
• اِصْطِلاح (به کسر همزه و تاء و سکون صاد) ضد تخاصم است یعنى با یکدیگر به صلح و همکارى رسیدن؛
• مَصْلَحَه (به فتح میم و لام و حاء و سکون صاد) یعنی آنچه مترتب بر فعل و باعث صلاح است و جمع آن مَصالِح (به فتح میم و صاد و کسر لام) می‌آید.

از این ماده موارد زیادى در «نهج البلاغه» آمده است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای صُلْح
۲ – کاربردها
۲.۱ – أَصْلَحَ – حکمت ۸۴ (اصلاح نفس)
۲.۲ – الصَّلاحُ – حکمت ۱۰۸ (فرق زمان)
۲.۳ – مُصْطَلِحونَ – خطبه ۲۳۲ (وضع زمان)
۲.۴ – مَصالِحِکُمْ – خطبه ۱۴۳ (طلب باران)
۲.۵ – الصّالِحاتِ – خطبه ۱۵۶ (ایمان)
۳ – تعداد کاربردها
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – معنای صُلْح

صُلْح

[۱] قرشی بنابی، علی‌اکبر، مفردات نهج البلاغه، ج۲، ص۶۴۴.

[۲] طریحی، فخر‌الدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۲، ص۶۴۴.

به معنای مسالمت و سازش آمده است.
راغب آن را از بین بردن نفرت میان مردم معنی کرده است.

[۳] راغب اصفهانی، حسین، المفردات فی غریب القرآن، ج۱، ص۴۸۹.

صَلاح به معنای شایسته شدن و خوب شدن و آن ضدّ فساد است.

[۴] طریحی، فخر‌الدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۲، ص۳۸۷.

صالِح به معنی شایسته و خوب است.

[۵] طریحی، فخر‌الدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۲، ص۳۸۶.

اِصْلاح به معنای ایجاد صلح و سازش است.

[۶] طریحی، فخر‌الدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۲، ص۳۸۷.

اِسْتِصلاح براى طلب صلح و صلاح است.
اِصْطِلاح ضد تخاصم است یعنى با یکدیگر به صلح و همکارى رسیدن.
مَصْلَحَه یعنی آنچه مترتب بر فعل و باعث صلاح است و جمع آن مَصالِح می‌آید.

۲ – کاربردها

برخی از مواردی که در «نهج‌البلاغه» به کار رفته است، به شرح ذیل می‌باشد:

۲.۱ – أَصْلَحَ – حکمت ۸۴ (اصلاح نفس)

امام (صلوات‌الله‌علیه) در حکمت ۸۴ فرموده:
«مَنْ أَصْلَحَ ما بَیْنَهُ وَ بَیْنَ اللهِ أَصْلَحَ اللهُ ما بَیْنَهُ وَ بَیْنَ النّاسِ وَ مَنْ أَصْلَحَ أَمْرَ آخِرَتِهِ أَصْلَحَ اللهُ لَهُ أَمْرَ دُنْیاهُ.»

[۷] سید رضی، محمد، نهج البلاغه، ت الحسون، ص۷۸۹، حکمت ۸۴.

[۸] عبده، محمد، نهج البلاغه، ط مطبعه الاستقامه، ج۳، ص۱۷۰، حکمت ۸۹.

[۹] صالح، صبحی، نهج البلاغه، ص۴۸۳، حکمت ۸۹.

(کسى که میان خود و خدا را اصلاح کند، خداوند میان او و مردم را اصلاح خواهد نمود و کسى که امر آخرتش را اصلاح کند خدا امر دنیایش را اصلاح خواهد کرد.)

[۱۰] مکارم شیرازی، ناصر، نهج البلاغه با ترجمه فارسی روان، ص۷۵۳، حکمت ۸۹.

[۱۱] بحرانی، ابن میثم، ترجمه و شرح نهج البلاغه، ج۵، ص۴۸۲-۴۸۳.

(شرح های حکمت:

[۱۲] بحرانی، ابن میثم، ترجمه و شرح نهج البلاغه، ج۵، ص۴۸۳.

[۱۳] مکارم شیرازی، ناصر، پیام امام امیرالمومنین، ج۱۲، ص۵۲۵-۵۲۷.

[۱۴] هاشمی خویی، حبیب‌الله، منهاج البراعه فی شرح نهج البلاغه، ج۲۱، ص۱۳۵.

[۱۵] ابن ابی‌الحدید، عبدالحمید، شرح نهج البلاغه، ج۱۸، ص۲۴۲.

)

۲.۲ – الصَّلاحُ – حکمت ۱۰۸ (فرق زمان)

امام (صلوات‌الله‌علیه) درباره فرق زمان براى سوء ظنّ و حسن ظنّ فرموده است:
«إِذا اسْتَوْلَى الصَّلاحُ عَلَى الزَّمانِ وَ أَهْلِهِ ثُمَّ أَساءَ رَجُلٌ الظَّنَّ بِرَجُل لَمْ تَظْهَرْ مِنْهُ خزْیَهٌ فَقَدْ ظَلَمَ وَ إِذا اسْتَوْلَى الْفَسادُ عَلَى الزَّمانِ و أَهْلِهِ فأَحْسَنَ رَجُلٌ الظَّنَّ بِرَجُل فَقَدْ غَرَّرَ.»

[۱۶] سید رضی، محمد، نهج البلاغه، ت الحسون، ص، حکمت ۱۰۸.

[۱۷] عبده، محمد، نهج البلاغه، ط مطبعه الاستقامه، ج، ص، حکمت ۱۱۴.

[۱۸] صالح، صبحی، نهج البلاغه، ص، حکمت ۱۱۴.

(هنگامى که صلاح و نیکى بر زمان و مردم زمان گسترش یابد؛ در‌این‌حال اگر کسى گمان بد به دیگرى ببرد که از او گناهى ظاهر نشده به او ستم کرده است و هنگامى که فساد بر زمان و اهل زمان مستولى شود، هر کسى گمان خوب به دیگرى ببرد خود را فریب داده است.)

[۱۹] مکارم شیرازی، ناصر، نهج البلاغه با ترجمه فارسی روان، ص۷۶۱، حکمت ۱۱۴.

[۲۰] بحرانی، ابن