شیعه فایل |
پاورپوینت کامل صَوْب (مفرداتقرآن)
در حال بارگذاری
توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد
پاورپوینت کامل صَوْب (مفرداتقرآن) دارای ۵۷ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است
شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.
لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.
توجه : در صورت مشاهده بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل صَوْب (مفرداتقرآن)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد
بخشی از متن پاورپوینت کامل صَوْب (مفرداتقرآن) :
منبع: صَوْب (قاموس قرآن (جلد ۴))
مقالات مرتبط: اَصاب (لغاتقرآن)، صَوْب (مفرداتنهجالبلاغه)، صوب (مقالات مرتبط).
صَوْب (به فتح صاد و سکون واو) از واژگان قرآن کریم به معنای نزول و قصد است.
مشتقات صَوْب که در آیات قرآن آمده عبارتند از:
اِصابه (به کسر الف) به معنای درک، یافتن، طلب و اراده؛
مُصیبت (به ضم میم) به معنای بلیّه و گرفتاری است که به انسان میرسد؛
صَواب (به فتح صاد) به معنای حق و درست؛
صَیّب (به فتح صاد) به معنای باران و ابر است.
فهرست مندرجات
۱ – معنای صَوْب
۲ – کاربردها
۲.۱ – اصابه
۲.۱.۱ – یُصِیبَکُمْ (آیه ۸۹ سوره هود)
۲.۱.۲ – اَصابَ (آیه ۳۶ سوره ص)
۲.۲ – مصیبت
۲.۲.۱ – مُصِیبَهٌ (آیه ۱۵۶ سوره بقره)
۲.۳ – صواب
۲.۳.۱ – صَواباً (آیه ۳۸ سوره نبأ)
۲.۴ – صیّب
۲.۴.۱ – کَصَیِّبٍ (آیه ۱۹ سوره بقره)
۲.۴.۲ – اَصابَکَ (آیه ۷۹ سوره نساء)
۲.۴.۳ – أَصابَکُمْ (آیه ۳۰ سوره شوری)
۲.۴.۴ – یُصِیبُهُمْ (آیه ۱۲۰ سوره توبه)
۲.۴.۵ – اَصابَ (آیه ۲۲ سوره حدید)
۳ – مقایسه دو آیه
۳.۱ – أَصابَکُمْ (آیه ۳۰ سوره شوری)
۳.۲ – اَصابَ (آیه ۲۲ سوره حدید)
۳.۳ – یُصِیبُهُمْ (آیه ۱۲۰ سوره توبه)
۴ – پانویس
۵ – منبع
۱ – معنای صَوْب
صَوْب
[۱] قرشی بنابی، علیاکبر، قاموس قرآن، ج۴، ص۱۵۸-۱۶۱.
[۲] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۴۹۵.
[۳] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۲، ص۱۰۱.
به معنای نزول و قصد است.
«صَابَ الْمَطَرُ انْصَبَّ وَ نَزَلَ. صَابَ السَّهْمُ نَحْوَ الرَّمِیَّهِ: قَصَدَهَا»
[۴] شرتونی، سعید، أقرب الموارد فی فصح العربیه و الشوارد، ج۳، ص۲۴۴.
۲ – کاربردها
به مواردی از صَوْب که در قرآن به کار رفته است، اشاره میشود:
۲.۱ – اصابه
اِصابه به معنی درک، یافتن، طلب و اراده است.
۲.۱.۱ – یُصِیبَکُمْ (آیه ۸۹ سوره هود)
(اَنْ یُصِیبَکُمْ مِثْلُ ما اَصابَ قَوْمَ نُوحٍ)
[۵] هود/سوره۱۱، آیه۸۹.
یعنی «بگیرد شما را مانند عذابی که قوم نوح را گرفت.»
[۶] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۰، ص۵۵۸.
[۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۰، ص۳۷۳.
[۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۲، ص۱۱۲.
[۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۵، ص۲۸۷.
طلب و اراده معنی کردن نیز صحیح است.
۲.۱.۲ – اَصابَ (آیه ۳۶ سوره ص)
(فَسَخَّرْنا لَهُ الرِّیحَ تَجْرِی بِاَمْرِهِ رُخاءً حَیْثُ اَصابَ)
[۱۰] ص/سوره۳۸، آیه۳۶.
«باد را به سلیمان مسخر کردیم با دستور او هر کجا که اراده میکرد به آسانی میوزید.»
[۱۱] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۷، ص۳۱۱.
[۱۲] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۷، ص۲۰۵.
[۱۳] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۱، ص۱۰۷.
[۱۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۸، ص۷۴۳.
)
اصابه در آیه به معنی اراده است.
۲.۲ – مصیبت
مُصیبت به معنای بلیّه و گرفتاری است که به انسان میرسد، گویی که انسان را قصد میکند.
[۱۵] قرشی بنابی، علیاکبر، قاموس قرآن، ج۴، ص۱۵۸.
[۱۶] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۴۹۵.
[۱۷] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۲، ص۱۰۱.
راغب اصفهانی گوید: اصل آن در تیرانداختن است، سپس به نائبه اختصاص یافته است.
[۱۸] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۴۹۵.
۲.۲.۱ – مُصِیبَهٌ (آیه ۱۵۶ سوره بقره)
(الَّذِینَ اِذا اَصابَتْهُمْ مُصِیبَهٌ قالُوا اِنَّا لِلَّهِ وَ اِنَّا اِلَیْهِ راجِعُونَ.)
[۱۹] بقره/سوره۲، آیه۱۵۶.
(همان کسانى که هر گاه مصیبتى به ایشان مىرسد، مىگویند: «ما از آنِ خداییم؛ و به سوى او باز مىگردیم.»)
[۲۰] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۲۴.
[۲۱] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ص۵۳۱.
[۲۲] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ص۳۵۳.
[۲۳] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲، ص۱۲۸.
[۲۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ص۴۳۷.
۲.۳ – صواب
صَواب به معنای حق و درست، یعنی آنچه حقیقت را درک کرده است.
[۲۵] قرشی بنابی، علیاکبر، قاموس قرآن، ج۴، ص۱۵۹.
[۲۶] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۴۹۴.
[۲۷] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۲، ص۱۰۲.
۲.۳.۱ – صَواباً (آیه ۳۸ سوره نبأ)
(لا یَتَکَلَّمُونَ اِلَّا مَنْ اَذِنَ لَهُ الرَّحْمنُ وَ قالَ صَواباً)
[۲۸] نبا/سوره۷۸، آیه۳۸.
(و هیچ یک، جز به اذن خداوند رحمان، سخن نمىگویند، و آنگاه که مىگویند درست مىگویند.)
[۲۹] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۵۸۳.
[۳۰] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۲۰، ص۲۷۹.
[۳۱] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۲۰، ص۱۷۲.
[۳۲] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۶، ص۲۵۲.
[۳۳] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱۰، ص۶۴۷.
یعنی قول حق و مطابق حکمت و عقل بگوید.
۲.۴ – صیّب
صَیّب
[۳۴] قرشی بنابی، علیاکبر، قاموس قرآن، ج۴، ص۱۵۹.
[۳۵] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۴۹۵.
[۳۶] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۲، ص۱۰۲.
به معنای باران و ابر است.
اصل آن صیوب است (به سکون یا و کسر واو) واو به یا قلب و در آن ادغام شده است، مثل سیّد، جیّد
[۳۷] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱، ص۱۱۶.
و تند بودن آن از لفظ استفاده میشود.
در مجمع البیان آنرا باران،
[۳۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱، ص۱۱۶.
در مفردات و اقرب الموارد ابر مخصوص به بارش گفته است،
[۳۹] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۴۹۵.
[۴۰] شرتونی، سعید، أقرب الموارد فی فصح العربیه و الشوارد، ج۳، ص۲۸۱.
مناسب آیه فوق ابر است.
۲.۴.۱ – کَصَیِّبٍ (آیه ۱۹ سوره بقره)
(اَوْ کَصَیِّبٍ مِنَ السَّماءِ فِیهِ ظُلُماتٌ)
[۴۱] بقره/سوره۲، آیه۱۹.
«یا مثل باران سختی از آسمان که در آن ظلمات هست.»
[۴۲] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ص۸۸.
[۴۳] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ص۵۶.
[۴۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ص۸۴.
[۴۵] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ص۱۴۹.
۲.۴.۲ – اَصابَکَ (آیه ۷۹ سوره نساء)
(ما اَصابَکَ مِنْ حَسَنَهٍ فَمِنَ اللَّهِ وَ ما اَصابَکَ مِنْ سَیِّئَهٍ فَمِنْ نَفْسِکَ.)
[۴۶] نساء/سوره۴، آیه۷۹.
(آنچه از نیکى به تو مىرسد، از طرف خداست؛ و آنچه از بدى به تو مىرسد، از سوى خود توست.)
[۴۷] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۹۰.
[۴۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۵، ص۸.
[۴۹] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۵، ص۸.
[۵۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۵، ص۲۵۱.
[۵۱] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۳، ص۱۲۲.
۲.۴.۳ – أَصابَکُمْ (آیه ۳۰ سوره شوری)
(وَ ما أَصابَکُمْ مِنْ مُصِیبَهٍ فَبِما کَسَبَتْ أَیْدِیکُمْ وَ یَعْفُوا عَنْ کَثِیرٍ)
[۵۲] شوری/سوره۴۲، آیه۳۰.
(هر مصیبتى به شما رسد به خاطر اعمالى است که انجام دادهاید، و بسیارى را نیز عفو مىکند.)
[۵۳] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۴۸۶.
[۵۴] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۸، ص۸۵.
[۵۵] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۸، ص۵۹.
[۵۶] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۲، ص۱۴۳.
[۵۷] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۹، ص۴۷.
۲.۴.۴ – یُصِیبُهُمْ (آیه ۱۲۰ سوره توبه)
(ما کانَ لِأَهْلِ الْمَدِینَهِ وَ مَنْ حَوْلَهُمْ مِنَ الْأَعْرابِ أَنْ یَتَخَلَّفُوا عَنْ رَسُولِ اللَّهِ وَ لا یَرْغَبُوا بِأَنْفُسِهِمْ عَنْ نَفْسِهِ ذلِکَ بِأَنَّهُمْ لا یُصِیبُهُمْ ظَمَأٌ وَ لا نَصَبٌ وَ لا مَخْمَصَهٌ فِی سَبِیلِ اللَّهِ وَ لا یَطَؤُنَ مَوْطِئاً یَغِیظُ الْکُفَّارَ وَ لا یَنالُونَ مِنْ عَدُوٍّ نَیْلًا إِلَّا کُتِبَ لَهُمْ بِهِ عَمَلٌ صالِحٌ إِنَّ اللَّهَ لا یُضِیعُ أَجْرَ الْمُحْسِنِینَ.)
[۵۸] توبه/سوره۹، آیه۱۲۰.
(سزاوار نیست که اهل مدینه، و کسانى از اعراب بادیه نشین که اطراف آنها هستند، از پیامبر خدا جدا شوند؛
- همچنین لینک دانلود به ایمیل شما ارسال خواهد شد به همین دلیل ایمیل خود را به دقت وارد نمایید.
- ممکن است ایمیل ارسالی به پوشه اسپم یا Bulk ایمیل شما ارسال شده باشد.
- در صورتی که به هر دلیلی موفق به دانلود فایل مورد نظر نشدید با ما تماس بگیرید.
