پاورپوینت کامل جَزر (مفردات‌نهج‌البلاغه)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل جَزر (مفردات‌نهج‌البلاغه) دارای ۱۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل جَزر (مفردات‌نهج‌البلاغه)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل جَزر (مفردات‌نهج‌البلاغه) :

منبع: جَزْر (مفردات نهج البلاغه (جلد ۱))

جَزْر (بر وزن عقل) یکی از مفردات نهج البلاغه، به معنای ذبح، برگشتن دریا به عقب یعنی جزر مقابل مدّ است.
حضرت علی (علیه‌السلام) در خصوص حسرت نسبت آینده از این واژه استفاده نموده است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای جَزْر
۲ – کاربردها
۲.۱ – جَزْرِ – خطبه ۹۲ (درباره آینده)
۲.۲ – مَجْزُور – خطبه ۱۹۱ (احوال مردم در دنیا)
۳ – تعداد کاربرد
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – معنای جَزْر

جَزْر (بر وزن عقل)

[۱] قرشی بنابی، علی‌اکبر، مفردات نهج البلاغه، ج۱، ص۲۱۵.

[۲] طریحی، فخر‌الدین، مجمع البحرین ت-الحسینی، ج۳، ص۲۴۶.

به معنای ذبح، برگشتن دریا به عقب یعنی جزر مقابل مدّ، آمده است. چنان‌که گفته می‌شود: «جزر الجزور جزرا: ذبحها».

[۳] شرتونی، سعید، أقرب الموارد، ج۱، ص۴۲۸.

[۴] مدنی، ابن معصوم، الطّراز الأوّل، ج۷، ص۱۹۲.

۲ – کاربردها

برخی از مواردی که در نهج البلاغه استفاده شده به شرح ذیل می‌باشد:

۲.۱ – جَزْرِ – خطبه ۹۲ (درباره آینده)

امام (صلوات‌الله‌علیه) نسبت به آینده و این‌که بعدا حسرت او را خواهند کشید فرموده است:
«فَعِنْدَ ذلِکَ تَوَدُّ قُرَیْشٌ بِالدُّنْیَا وَمَا فِیهَا لَوْ یَرَوْنَنی مَقَاماً وَاحِداً، وَ لَوْ قَدْرَ جَزْرِ جَزْور، لاَِقْبَلَ مِنْهُمْ مَا أَطْلُبُ الْیَوْمَ بَعْضَهُ فَلاَ یُعْطُونِیهِ»؛

[۵] سید رضی، محمد، نهج البلاغه ت الحسون، ص۲۱۲، خطبه ۹۲.

[۶] عبده، محمد، نهج البلاغه – ط مطبعه الإستقامه، ج۱، ص۱۸۴، خطبه ۹۱.

[۷] صبحی صالح، نهج البلاغه، ص۱۳۸، خطبه۹۳.

«آن موقع قریش دوست می‌دارد دنیا و ما فیها را بدهد و فقط یکبار مرا به بینند و لو به قدر وقت سر بریدن ناقه‌ای، تا قبول کنم