پاورپوینت کامل دیوان مهیار الدیلمی

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل دیوان مهیار الدیلمی دارای ۱۳ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل دیوان مهیار الدیلمی،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل دیوان مهیار الدیلمی :

۱
ساختار۲
گزارش محتوا۳
پانویس۴
منابع مقاله۵
وابسته‌ها

دیوان مهیار الدیلمی، مشتمل بر اشعار و سروده‌های مهیار بن مرزویه (۳۶۷ – ۴۲۸ق) است که با شرح و توضیح احمد نسیم به زبان عربی در چهار مجلد منتشر شده است.

ساختار

احمد نسیم در آغاز هر قصیده، ضمن اعراب‌گذاری برخی کلمات، توضیحات کوتاهی درباره مناسبت‌ و موضوع‌ قصیده آورده است؛ قصاید به ترتیب حروف الفبا مرتب شده است.

گزارش محتوا

مهیار دیلمی که به دست، فقیه و ادیب بزرگ شیعه سیدرضی مسلمان شده بود. [۱]‏ اشعار بسیاری در مدح اهل‌بیت(ع) و مرثیه امام حسین(ع) سروده است. هر چند برخی بر این باورند که وی قبل‌ از مسلمان شدنش در ستایش اهل‌بیت(ع) شعر سروده است. او از بزرگان شعرای شیعه بود که شعرش در نهایت خوبی بود.

نویسندگان و تاریخ‌نویسان معاصر‌ چون جرجی زیدان نیز به شرح‌حالی از‌ زندگی، بررسی شعر و جایگاه ادبی مهیار دیلمی در آثار خود اشاره کرده‌اند. مهیار، متعلق به ملوک بویه و وزیران آنها بود و قسمت اعظم این مدایح را‌ در‌ تهنیت نوروز و مهرگان سرود؛ کمی هم در اعیاد دینی چون عید فطر سروده است. اشعار وی، علاوه بر مدیحه‌ها و تغزلات، متضمن مسائل کلامی شیعه است. مهیار اگرچه از مصیبت‌‌هایی که بر شیعه بعد از حادثه کربلا رخ داد، سخن نگفت؛ اما صریحاً می‌گوید که سقیفه‌ و غصب حق حضرت علی(ع)، تندباد کربلا را برپا کرد. [۲]‏

ابوالحسن باخرزی (متوفی ۴۶۷ق) در کتاب «دمیه القصر (و عصره اهل العصر)» چنین گفته است: «او شاعری است که مناسک فضیلت در اشعارش محسوس است و نویسنده‌ای است که در زیر هر کلمه از کلماتش، یک برجستگی و شکوهی قرار دارد. و در قصاید او، بیتی یافت نمی‌شود که با کلماتی چون «لو» (اگر) یا «لیت» (ای کاش) مورد ایراد یا نقد قرار گیرد؛ و قصاید او در قالب‌های دل‌ها فروریخته شده است، و با مانند آن قصاید است که گناهکار از گناهان خود عذرخواهی می‌کند.» [۳]‏

از دیگر مختصه‌ها