پاورپوینت کامل حکمای اسماعیلیه: ابویعقوب سجستانی و ناصرخسرو

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل حکمای اسماعیلیه: ابویعقوب سجستانی و ناصرخسرو دارای ۳۴ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل حکمای اسماعیلیه: ابویعقوب سجستانی و ناصرخسرو،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل حکمای اسماعیلیه: ابویعقوب سجستانی و ناصرخسرو :

۱
انگیزه۲
ساختار۳
محتوا۴
بخش اول: ابویعقوب سجستانی۴.۱
گفت‌وگوی ۱: ظاهر و باطن۵
گفت‌وگوی ۲: تنزیه و تشبیه۶
گفت‌وگوی ۳: عقل و عشق۷
گفت‌وگوی ۴: خلق و امر۸
بخش دوم: ناصرخسرو۸.۱
گفت‌وگوی ۵: حکمت دینی و حکمت فلسفی۹
گفت‌وگوی ۶: عقل و حکمت۱۰
پانویس۱۱
منابع مقاله۱۲
وابسته‌ها

حکمای اسماعیلیه، عنوان کامل کتاب «حکمای اسماعیلیه، ابویعقوب سجستانی و ناصرخسرو، دیدگاه‌های فلسفی استاد غلام‌حسین ابراهیمی دینانی» است. این اثر دفتر چهارم از گفتگوهایی است که غلام‌حسین ابراهیمی دینانی(متولد ۱۳۱۳ش) در برنامه تلویزیونی معرفت با اجرای اسماعیل منصوری لاریجانی(زادروز ۱۳۳۷ش) دیدگاه‌های خود را بیان کرده است. تحقیق و تدوین این اثر به دست مجری انجام یافته است.

انگیزه

این مجموعه با هدف تبیین مباحث عمیق حکمی و عرفانی به زبانی ساده و قابل فهم برای عموم مردم تهیه شده است، تا ارتباط مردم با معارف عرفانی و فلسفی تقویت شود.

ساختار

در نگارش مطالب ضمن امانت‌داری، حالت صمیمی گفتار و دوری از تکلف نوشتاری رعایت شده است. [۱]

کتاب دارای دو بخش و شش گفتگو است و دینانی آرا و اندیشه‌های حکمای اسماعیلیه در حوزه حکمت و عرفان را بررسی و تحلیل می‌کند.

محتوا

اسماعیلیه در سال ۳۶۱ هجری قمری حکومت خود را تأسیس کرد. شخصیت‌هایی چون ناصرخسرو، حمیدالدین کرمانی و ابویعقوب سجستانی از حکمای برجسته این فرقه به شمار می‌روند. اصول اندیشه اسماعیلیه بر مبنای توجه به ظاهر و باطن، پیروی از عقل و هماهنگی بین این دو جنبه برای درک دین است. آنان معتقدند که خداوند از آغاز خلقت قصد ظهور و تجلی داشته است و این تجلی در همه چیز مشهود است. همچنین بر این باورند که علم الهی (علم غیب) تنها برای افراد خاصی که از قابلیت‌های ویژه‌ای برخوردارند، مانند ابویعقوب سجستانی، قابل درک است.[۲]

بخش اول: ابویعقوب سجستانی

گفت‌وگوی ۱: ظاهر و باطن

اندیشه‌های اسماعیلیه ریشه‌ای دیرینه دارد و از زمان حضرت آدم(ع) وجود داشته است. ابویعقوب سجستانی، حمیدالدین کرمانی و ابوحالت از مهم‌ترین متفکران این فرقه به شمار می‌آیند.[۳] آنان به اصول ظاهر و باطن در دین معتقدند و امام را معلم و مفسر امور باطنی می‌دانند.[۴]در دیدگاه اسماعیلی، هیچ ظاهری بدون باطن و هیچ باطنی بدون ظاهر وجود ندارد. حق تعالی یک مفهوم کلی نیست، بلکه وجود و شخص است که هم ظاهر و هم باطن دارد. کلام خداوند او نیز دارای بطونی است.

حفظ تعادل و هماهنگی بین ظاهر و باطن، راه و معیار طریقت الهی است متون دینی، از جمله قرآن کریم، لایه‌های متعددی از معنا (ظاهر و باطن) دارند که برای فهم عمیق دین، توجه به هر دو جنبه ضروری است.[۵] تأویل، به معنای بازگرداندن هر چیز به اصل و ریشه آن است و ابویعقوب آن را نوعی بازگشت به آغازینه‌ها می‌داند. آیات قرآن دارای معانی عمیق و ابعاد مختلفی هستند که هرچه انسان به تعادل درونی بیشتری برسد، می‌تواند آن‌ها را درک کند.[۶] امامت، ستون و نگهدارنده دین است. ظاهر امام نماد و رمز باطن کامل اسرار امامت است. اسماعیلیان معتقدند که وجود امام در هر عصر و زمانه‌ای برای هدایت مردم ضروری است. ابو یعقوب نیز امامت را جوهر دین می‌داند و بدون امام، حقیقت دین آشکار نخواهد شد. امامت، ظهور کامل حکمت الهی است و درک آن مستلزم قابلیت و آمادگی درونی است.[۷]

گفت‌وگوی ۲: تنزیه و تشبیه

اسماعیلیه در وادی تنزیه مطلق خداوند قرار دارد و از هرگونه تشبیه خداوند به مخلوقات اجتناب می‌کند. «تنزیه» به معنای منزه‌دانستن خداوند از هر نقص و مشابهت است، در حالی که «تشبیه» به معنای مشابه‌دانستن او با مخلوقات است. عموماً علمای مذاهب، بیشتر بر جنبه تنزیهی خداوند تأکید دارند و متشرعان و متکلمان، بیشتر به جنبه تشبیهی او توجه می‌کنند.[۸] ابویعقوب سجستانی و ناصرخسرو بر این باورند که خداوند مطلق و بدون قید است و نه محدود به زمان و مکان است و نه صفات زائد بر ذات خود دارد.[۹] البته، از عبارات ابویعقوب چنین برمی‌آید که وی تنزیهی محض نیست و در عین تنزیه، تشبیه را هم می‌بیند. منتها این علم را نصیب ازلی میداند و میگوید که باید خداوند یاری کند تا انسان دچار کژی نگردد.[۱۰] این رویکرد، یک دیالکتیک توحیدی است که خداوند را در عین برتری و پاکی از نقایص، در صفات جمال و جلالش مشاهده می‌کند. هر کس که تنها یک جنبه (تنزیه یا تشبیه) را ببیند، مانند دجال است.[۱۱]انحراف در فرقه اسماعیلیه بعدها آغاز شد، زیرا برخی از اندیشمندان در فهم این مسئله دچار افراط شدند. ابویعقوب معتقد بود که عقل، میزان و معیار حق است و بدون تعقل نمی‌توان به معارف قرآنی دست یافت. او بر این باور بود که معرفت بدون معرفت‌شناسی امکان‌پذیر نیست. انسانی که خود را از ناپاکی‌ها پاک کند، شایستگی دریافت علم غیب را دارد.[۱۲]

گفت‌وگوی ۳: عقل و عشق

ابویعقوب سجستانی عقل را معیار تشخیص زیبایی‌ها و زشتی‌ها در امور می‌داند. او برای عقل در انسان نقشی بنیادی قائل است و نقص عقل را مایه کاستی انسان می‌شمرد.[۱۳] عقل و عشق هر دو برای رسیدن به معرفت