پاورپوینت کامل مارودی

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل مارودی دارای ۲۰ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل مارودی،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل مارودی :

۱
ولادت۲
تحصیلات۲.۱
اساتید۳
فعالیتها۴
وفات۵
آثار۶
وابسته‌ها

ماوردی، علی بن محمد

نام
ماوردی، علی بن محمد

نام‌های دیگر

ابوالحسن الماوردی

ماوردی، ابوالحسن علی بن محمد

نام پدر

محمد

متولد

۳۶۴ق برابر با ۹۷۴م

محل تولد

بصره

رحلت

۴۵۰ ق برابر با ۲۷ مه سال ۱۰۵۸م

اساتید

حسن بن علی بن محمد جبلی

محمد بن عدی بن زُحَر

محمد بن معلى أزدی

جعفر بن محمد بن فضل بغدادی

برخی آثار

أعلام النبوه

أدب الدنیا و الدین

‏الأحکام السلطانیه (ماوردی)

کد مؤلف

AUTHORCODE01546AUTHORCODE

ابوالحسن على بن محمد بن حبیب ماوردى (۳۶۴ -۴۵۰ق)، از بزرگترین قضات آخرین دولت عباسی، از بزرگان صاحب‌نظر در مباحث سیاسى اسلام، شافعى مذهب، داراى تمایلات معتزلى و دانش‌آموخته حوزه‌هاى بصره و بغداد بود.

ولادت

وى به سال ۳۶۴ق، متولد شد. پدرش عطار و گلاب فروش بود، به همین جهت او را به پدرش نسبت می‌دهند و مارودی می‌گویند.

تحصیلات

او یکى از نمایندگان و در واقع صاحب‌نظران فقه شافعى است. با اینکه تخصص عمده‌اش فقه بود، ولى در علوم دیگر و دانش‌هاى عقلى نیز بهره وافر داشت. پدرش با او به بغداد سفر کرد، و در آنجا اقامت نمود و از علما و دانشمندان آن دیار حدیث شنید، و به سخنان ابوحامد اسفراینی گوش فرا داد. وی در بغداد و سپس بصره تدریس نمود و سپس به بغداد بازگشت.

اساتید

 حسن بن علی بن محمد جبلی، محمد بن عدی بن زُحَر، و محمد بن معلى أزدی، و جعفر بن محمد بن فضل بغدادی و أبوالقاسم عبدالواحد بن محمد صیمری قاضی بصره، أبوحامد أحمد بن أبی طاهر إسفراینی در بغداد.

فعالیتها

وى بیشتر عمر را در بغداد و در خدمت دستگاه خلافت عباسى گذراند. در دوره خلافت القادر (۳۸-۴۲۲ق) و القائم (۴۲۲-۴۶۷ق) از اعضاى دستگاه، به‌ویژه در زمان وزارت ابوالقاسم على بن مسلمه (مقتول به سال ۴۵۰ق)، از کارگزاران عمده خلافت محسوب مى‌شد. از منصب‌هاى وى قاضى‌القضاتى تا ارتقا به اقضى القضات در اُستُوار در نزدیکى نیشابور را مى‌توان نام برد.

وى در همه علوم اسلامى دست داشت؛ در حدیث، فقه، تفسیر، قرآن و سیره. او همچنین در مسائل سیاست، اخلاق، ادبیات و شعر نیز تسلط داشته است.

وى از سلسله‌جنبانان اندیشه سیاسى اسلام است و نظریه‌پردازان سیاست اسلامى بعد از او تا حال، به نحوى به اندیشه‌ها و دیدگاه‌هاى او معطوف بوده‌اند. در عصرى مى‌زیست که امپراتورى بزرگ اسلامى دچار تشتت بود و ملیت‌هاى مختلف که آل بویه و سلجوقیان در مناطق شرقى از مهم‌ترین آن‌ها بودند، داعیه استقلال داشتند و افکار و آراى جدید در زمینه‌هاى کلامى، فقهى و سیاسى رونق داشت.

مقام شایسته ماوردى به‌عنوان حکیمى الهى و قاضى موجب شد که از احترام بسیار افکار عمومى و خلفاى بغداد و همچنین سلجوقیان و امیران آل بویه برخوردار باشد. او چندین بار به مأموریت‌هاى سیاسى فرستاده شد و به‌عنوان نماینده تام‌الاختیار خلیفه القائم بامر الله (۳۹۱-۴۶۰ق) فعالیت داشت.

خلافت مرکزى با ضعف‌هاى تئوریک و عملى فراوان مواجه و مشروعیت آن به شدت تنزل ی