پاورپوینت کامل یونُس (مفردات‌قرآن)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل یونُس (مفردات‌قرآن) دارای ۵۱ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل یونُس (مفردات‌قرآن)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل یونُس (مفردات‌قرآن) :

منبع: یونُس (قاموس قرآن (جلد ۷))

مقالات مرتبط: یونُس (لغات‌قرآن)، حضرت یونس.

یونُس (به ضم نون) از واژگان قرآن کریم و نام یکی از پیامبران الهی است.
حضرت یونس در اثر نافرمانی و اذیت قوم خود، از آنها جدا شد و با گروهی سوار بر کشتی شدند. حضرت داخل دریا افتاده و طعمه ماهی شد. به همیت جهت، در قرآن کریم از ایشان به نام ذوالنون و صاحب حوت نیز یاد شده است. پس از آنکه آن حضرت در شکم ماهی جای گرفت، به درگاه خداوند متعال، تسبیح و استغاثه کرد و خدا به این سبب او را نجات داد. آنگاه ایشان به رسالت و ماموریت خود ادامه داد.
این واژه چهار بار در قرآن کریم ذکر شده است.

فهرست مندرجات

۱ – معرفی یونُس
۲ – کاربردها
۲.۱ – یُونُسَ (آیه ۸۶ سوره انعام)
۲.۲ – یُونُسَ آیه ۱۳۹ سوره صافات)
۲.۳ – خروج یونس از قوم خود
۲.۴ – فرو رفتن در شکم ماهی
۲.۵ – تسبیح و استغاثه
۲.۶ – ماموریت رسالت
۲.۷ – رجوع به قوم خود
۲.۸ – نام دریا
۲.۹ – نام ماهی
۳ – تعداد کاربردها
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – معرفی یونُس

یونُس (علیه‌السّلام)

[۱] قرشی بنابی، علی‌اکبر، مفردات نهج البلاغه، ج۷، ص۲۷۵.

[۲] طریحی، فخر‌الدین، مجمع البحرین، ت-الحسینی، ج۴، ص۴۹.

نام مبارکش چهار بار در قرآن مجید ذکر شده است و نیز به لفظ ذا النون و صاحب الحوت از او یاد شده است.

۲ – کاربردها

به مواردی از یونُس که در قرآن به‌ کار رفته است، اشاره می‌شود:

۲.۱ – یُونُسَ (آیه ۸۶ سوره انعام)

(وَ إِسْماعیلَ وَ الْیَسَعَ وَ یُونُسَ وَ لُوطًا وَ کُلاًّ فضَّلْنا عَلَى الْعالَمینَ)

[۳] انعام/سوره۶، آیه۸۶.

(و اسماعیل و الیسع و یونس و لوط را هدایت کردیم و هر یک را بر جهانیان برترى دادیم.)

[۴] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۱۳۸.

[۵] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۷، ص۳۳۸-۳۴۱.

[۶] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۷، ص۲۴۳-۲۴۵.

[۷] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۸، ص۱۷۱.

[۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۴، ص۵۱۰.

این پیامبر بزرگوار همان است که از قوم خویش قهر کرد و از میان آنها بیرون رفت و بالاخره به شکم ماهی افتاد و خدایش از آن نجات داد. حال لازم است احوال این پیامبر از چند جهت‌ بررسی شود ابتدا آیات قرآن را در این زمینه نقل می‌کنیم سپس به موضوعات دیگر می‌پردازیم:

۲.۲ – یُونُسَ آیه ۱۳۹ سوره صافات)

(وَ إِنَّ یُونُسَ لَمِنَ الْمُرْسَلینَ • إِذْ أَبَقَ إِلَى الْفُلْکِ الْمَشْحُونِ • فَساهَمَ فَکانَ مِنْ الْمُدْحَضینَ • فَالْتَقَمَهُ الْحُوتُ وَ هُوَ مُلِیمٌ • فَلَوْلا أَنَّهُ کَانَ مِنْ الْمُسَبِّحینَ • لَلَبِثَ فی بَطْنِهِ إِلَى یَوْمِ یُبْعَثُونَ • فَنَبَذْناهُ بِالْعَراء وَ هُوَ سَقیمٌ • وَ أَنبَتْنا عَلَیْهِ شَجَرَهً مِّن یَقْطینٍ • وَ أَرْسَلْناهُ إِلَى مِئَهِ أَلْفٍ أَوْ یَزیدُونَ • فَآمَنُوا فَمَتَّعْناهُمْ إِلَى حینٍ)

[۹] صافات/سوره۳۷، آیه۱۳۹-۱۴۸.

یعنی: «حقّا که یونس از پیامبران است. آنگاه که به حال نارضائی به سوی کشتی پر رفت. با اهل کشتی قرعه‌ انداخت و از مغلوبان شد. ماهی او را بلعید حال آنکه خودش را ملامت می‌کرد چرا از قومش جدا شد یا قوم خویش را ملامت می‌کرد که اسباب بیرون رفتن او را فراهم آوردند اگر خدا را تسبیح نمی‌گفت تا قیامت در شکم ماهی می‌ماند، او را از شکم ماهی به ساحل‌ انداختیم حال آنکه مریض و ناتوان بود. درخت کدوئی بر او رویاندیم، به صد هزار نفر بلکه بیشتر پیامبرش کردیم. آنها ایمان آوردند تا مدتی متاعشان دادیم.»

[۱۰] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۷، ص۲۴۷-۲۵۱.

[۱۱] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۷، ص۱۶۲-۱۶۶.

[۱۲] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۱، ص۴۷-۵۰.

[۱۳] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۸، ص۷۱۵-۱۷۸.

(وَ ذَاالنُّونِ إِذ ذَّهَبَ مُغَاضِبًا فَظَنَّ أَن لَّن نَّقْدِرَ عَلَیْهِ فَنادَى فی الظُّلُماتِ أَن لّا إِلَهَ إِلّا أَنتَ سُبْحانَکَ إِنّی کُنتُ مِنَ الظّالِمِینَ • فَاسْتَجَبْنا لَهُ وَ نَجَّیْناهُ مِنَ الْغَمِّ وَ کَذَلِکَ نُنجی الْمُؤْمِنینَ)

[۱۴] انبیاء/سوره۲۱، آیه۸۷-۸۸.

(و ذالنون (یونس‌) را به یاد آور در آن هنگام که خشمگین از میان قوم خود رفت و چنین مى‌پنداشت که ما بر او تنگ نخواهیم گرفت؛ اما موقعى که در کام نهنگ فرو رفت. در آن ظلمت‌هاى متراکم صدا زد: « (خداوندا!) جز تو معبودى نیست؛ منزهى تو! من از ستمکاران بودم.» ما دعاى او را به اجابت رساندیم و از آن اندوه نجاتش بخشیدیم و این گونه مؤمنان را نجات مى‌دهیم.)

[۱۵] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۳۲۹.

[۱۶] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۴، ص۴۴۴-۴۴۵.

[۱۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۴، ص۳۱۴-۳۱۵.

[۱۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۶، ص۱۵۷-۱۵۸.

[۱۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۷، ص۹۶-۹۷.

(فَاصْبِرْ لِحُکْمِ رَبِّکَ وَ لا تَکُن کَصاحِبِ الْحُوتِ إِذْ نادَى وَ هُوَ مَکْظُومٌ • لَوْلا أَن تَدارَکَهُ نِعْمَهٌ مِّن رَّبِّهِ لَنُبِذَ بِالْعَراء وَ هُوَ مَذْمُومٌ • فَاجْتَباهُ رَبُّهُ فَجَعَلَهُ مِنَ الصّالِحینَ)

[۲۰] قلم/سوره۶۸، آیه۴۸-۵۰.

(پس در ابلاغ حکم پروردگارت شکیبا باش و مانند صاحب ماهى (یونس‌) مباش که در ابلاغ حکم خدا شتاب کرد و گرفتار کیفر ترک اولى شد در آن زمان که با نهایت اندوه خدا را خواند و اگر رحمت پروردگارش به یاریش نیامده بود، از شکم ماهى بیرون افکنده مى‌شد در حالى که نکوهیده بود. ولى پروردگارش او را برگزید و از صالحان قرار داد.)

[۲۱] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۵۶۶.

[۲۲] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۹، ص۶۴۶-۶۴۸.

[۲۳] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۹، ص۳۸۷-۳۸۸.

[۲۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۵، ص۲۴۷-۲۴۸.

[۲۵] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱۰، ص۵۱۲.

۲.۳ – خروج یونس از قوم خود

نمی‌شود گفت: یونس (علیه‌السّلام) در خارج شدن از قوم خویش، دانسته گناه کرد، که انبیاء (علیهم‌السّلام) معصومند و خدا درباره آنها فرموده:

(وَ سَلامٌ عَلَى الْمُرْسَلینَ)

[۲۶] صافات/سوره۳۷، آیه۱۸۱.

(و سلام بر پیامبران!)

[۲۷] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۴۵۲.

[۲۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۷، ص۲۷۳.

[۲۹] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۷، ص۱۷۹.

[۳۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۱، ص۶۳-۶۴.

[۳۱] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۸، ص۷۲۲.

حاشا که پیامبر مخصوصا پس از مبعوث شدن مرتکب گناه شود از جمله‌ «فَظَنَّ اَنْ لَنْ نَقْدِرَ عَلَیْهِ»

[۳۲] انبیاء/سوره۲۱، آیه۸۷.

روشن می‌شود که آن حضرت مانعی از خارج شدن نمی‌دید که قومش او را اذیّت کرده و دعوتش را نپذیرفتند و اگر بیرون رفتنش را حرام می‌دانست دیگر «ظنّ» مورد نداشت و به یقین می‌دانست که خدا بر وی تنگ خواهد گرفت. بلی از مجموع آیات مخصوصا از جمله: «فَاصْبِرْ لِحُکْمِ رَبِّکَ وَ لا تَکُنْ کَصاحِبِ الْحُوتِ»

[۳۳] قلم/سوره۶۸، آیه۴۸.

معلوم می‌شود که بهتر بود بیشتر صبر به خرج داده و از میان قوم خارج نشود و از «فَظَنَّ اَنْ لَنْ نَقْدِرَ عَلَیْهِ»

[۳۴] انبیاء/سوره۲۱، آیه۸۷.

فهمیده می‌شود علّت گرفتاری و افتادن به شکم ماهی در اثر همان خارج شدن و قهر از امّتش بوده است.

۲.۴ – فرو رفتن در شکم ماهی

(فَساهَمَ فَکانَ مِنْ الْمُدْحَضینَ)

[۳۵] صافات/سوره۳۷، آیه۱۴۱.

(با آنها قرعه افکند و قرعه به نام او افتاد و مغلوب شد.)

[۳۶] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۴۵۱.

[۳۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۷، ص۲۴۷.

[۳۸] طباطبایی، سید محمدحسین،