پاورپوینت کامل هَبّ (مفردات‌نهج‌البلاغه)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل هَبّ (مفردات‌نهج‌البلاغه) دارای ۱۸ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل هَبّ (مفردات‌نهج‌البلاغه)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل هَبّ (مفردات‌نهج‌البلاغه) :

منبع: هَبّ (مفردات نهج البلاغه (جلد ۲))

هَبّ (به فتح‌ هاء و تشدید باء) از واژگان نهج البلاغه به معنای بیدار شدن و در نهج البلاغه به معنای وزیدن باد و برانگیخته شدن آمده است.
حضرت علی (علیه‌السلام) درباره سقیفه و خلافت خطاب به سعد بن ابی وقاص، اهل کوفه و … از این واژه استفاده نموده است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای هَبّ
۲ – کاربردها
۲.۱ – هَبَّ – خطبه ۱۷۰ (درباره سقیفه و خلافت)
۲.۲ – تَهُبّ – خطبه ۲۵ (خطاب به برخی از یاران)
۲.۳ – مَهَبّها – خطبه ۱ (درباره آفرینش)
۲.۴ – مَهَبِّ – خطبه ۹۰ (خطاب به خداوند)
۳ – پانویس
۴ – منبع

۱ – معنای هَبّ

هَبّ

[۱] قرشی بنابی، علی‌اکبر، مفردات نهج البلاغه، ج۲، ص۱۰۸۴.

[۲] طریحی، فخر‌الدین، مجمع البحرین ت-الحسینی، ج۲، ص۱۸۳.

به معنای بیدار شدن است. «هبّ الرجل من النوم: انتبه و استیقظ».

۲ – کاربردها

مواردی که در «نهج‌البلاغه» آمده است به شرح ذیل می‌باشد.

۲.۱ – هَبَّ – خطبه ۱۷۰ (درباره سقیفه و خلافت)

هبّ و هبوب وزیدن باد و برانگیخته شدن آن به هر دو معنی در «نهج البلاغه» آمده است. سعد بن ابی وقاص روز شوری به آن حضرت گفت: تو بر امر خلافت حریصی: فرمود:
«بَلْ أَنْتُمْ وَ اللَّهِ لَأَحْرَصُ وَ أَبْعَدُ … وَ إِنَّمَا طَلَبْتُ حَقّاً لِی وَ أَنْتُمْ تَحُولُونَ بَیْنِی وَ بَیْنَهُ وَ تَضْرِبُونَ وَجْهِی دُونَهُ فَلَمَّا قَرَّعْتُهُ بِالْحُجَّهِ فِی الْمَلَإِ الْحَاضِرِینَ هَبَّ کَأَنَّهُ بُهِتَ لاَ یَدْرِی مَا یُجِیبُنِی بِهِ»؛

[۳] سید رضی، محمد، نهج البلاغه ت الحسون، ص۳۸۱، خطبه ۱۷۰.

[۴] عبده، محمد، نهج البلاغه – ط مطبعه الاستقامه، ج۲، ص۱۰۳، خطبه ۱۶۷.

[۵] صبحی صالح، نهج البلاغه، ج۱، ص۲۴۶، خطبه ۱۷۲.

«گفتم: نه بلکه شما حریص‌ترید من حق خودم را خواستم … چون او را با دلیل زدم و منکوب کردم، به خود آمد و متنبّه شد، گوئی مات شده نمی‌دانست چه جوابی می‌داد».

[۶] مکارم شیرازی، ناصر، نهج البلاغه با ترجمه فارسی روان، ص۳۷۹، خطبه ۱۷۱.

[۷] ابن میثم بحرانی، ترجمه و شرح نهج البلاغه، ج۳، ص۶۰۴.

(شرح‌های خطبه:

[۸] ابن میثم بحرانی، ترجمه و شرح نهج البلاغه، ج۳، ص۶۰۵.

[۹] مکارم شیرازی، ناصر، پیام امام امیرالمؤمنین، ج۶، ص۴۸۴.

[۱۰] هاشمی خویی، حبیب الله، منهاج البراعه فی شرح نهج البلاغه، ج۱۰، ص۱۳۲.

[۱۱] ابن ابی الحدید، شرح نهج البلاغه، ج۹، ص۳۰۵.

)

۲.۲ – تَهُبّ – خطبه ۲۵ (خطاب به برخی از یاران)

آنگاه که جریان شبیخون زدن بسر بن ارطاه را به یمن شنید و عبیدالله بن عباس و سعید بن نمران از یمن بازگشتند، در حال ناراحتی از بی تفاوتی یارانش چنین فرمود:
«مَا هیِ َ إِلّا الکُوفَهُ أَقبِضُهَا وَ أَبسُطُهَا إِن لَم تکَوُنیِ إِلّا أَنتِ تَهُبّ أَعَاصِیرُکِ فَقَبّحَکِ اللّهُ»؛

[۱۲] سید رضی، محمد، نه