پاورپوینت کامل وَلید (مفردات‌قرآن)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل وَلید (مفردات‌قرآن) دارای ۱۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل وَلید (مفردات‌قرآن)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل وَلید (مفردات‌قرآن) :

منبع: وَلید (قاموس قرآن (جلد ۷))

مقالات مرتبط: وَلَدَ (لغات‌قرآن)، وَلَد (مفردات‌نهج‌البلاغه)، بردگی.

وَلید (به فتح واو و کسر لام) از واژگان قرآن کریم به معنای خادم و کودک به اعتبار نزدیک بودن ولادتش است.
وِلْدان (به کسر واو و سکون لام) جمع وَلید است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای وَلید
۲ – کاربردها
۲.۱ – وَلیداً (آیه ۱۸ سوره شعراء)
۲.۲ – الْوِلْدانِ‌ (آیه ۷۵ سوره نساء)
۲.۳ – وِلْدانٌ‌ (آیه ۱۷ سوره واقعه)
۳ – پانویس
۴ – منبع

۱ – معنای وَلید

وَلید

[۱] قرشی بنابی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، ج۷، ص۲۴۴.

[۲] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ج۱، ص۸۸۳.

[۳] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۳، ص۱۶۴.

به معنای خادم و کودک به اعتبار نزدیک بودن ولادتش است.
جمع وَلید، وِلْدان می‌باشد.
در صحاح گوید: «الْوَلیدُ: الصّبیّ»

[۴] جوهری، ابونصر، الصحاح تاج اللغه و صحاح العربیه، ج۲، ص۵۵۴.

در قاموس گفته: «الْوَلیدُ: المولود و الصّبیّ و العبد»

[۵] فیروزآبادی، مجدالدین، القاموس المحیط، ج۱، ص۳۴۷.

راغب می‌گوید: ولید به کسی گفته می‌شود که از ولادتش چندان نگذشته و چون بزرگ شد دیگر وَلید گفته نمی‌شود جمع آن وِلْدان می‌باشد.

[۶] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ج۱، ص۸۸۳.

علی هذا در ولید قریب الولاده بودن معتبر است.

۲ – کاربردها

به مواردی از وَلید که در قرآن به‌ کار رفته است، اشاره می‌شود:

۲.۱ – وَلیداً (آیه ۱۸ سوره شعراء)

(قالَ اَ لَمْ نُرَبِّکَ فینا وَلیداً وَ لَبِثْتَ فینا مِنْ عُمُرِکَ سِنینَ‌)

[۷] شعراء/سوره۲۶، آیه۱۸.

«گفت