پاورپوینت کامل وَلِیُّ‌ (لغات‌قرآن)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل وَلِیُّ‌ (لغات‌قرآن) دارای ۳۱ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل وَلِیُّ‌ (لغات‌قرآن)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل وَلِیُّ‌ (لغات‌قرآن) :

منبع: پاورپوینت کامل وَلِیُّ‌ (لغات‌قرآن)

مقالات مرتبط: وَلْی‌ (مفردات‌قرآن)، وَلْی‌ (مفردات‌نهج‌البلاغه)، ولایت.

وَلِیُّ‌:

(اللّهُ وَلِیُّ الَّذِینَ)

[۱] بقره/سوره۲، آیه۲۵۷.

[۲] فصلت/سوره۴۱، آیه۳۴.

[۳] مائده/سوره۵، آیه۵۵.

وَلِیُّ‌: در اصل به معنى «نزدیکى و عدم جدایى» است.

[۴] راغب اصفهانی، حسین، المفردات فی غریب القرآن، دار القلم، ص۸۸۵.

[۵] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت-الحسینی، ص۴۵۵.

به همین مناسبت به سرپرست و مربّى انسانی که نیازمند به تربیت و سرپرستى است «ولى» گفته مى‌شود.
به دوست و رفیق صمیم نیز «ولى» اطلاق مى‌شود.

فهرست مندرجات

۱ – ترجمه و تفسیر وَلِیُّ‌
۱.۱ – وَلِیُّ‌ (آیه ۲۵۷ سوره بقره)
۱.۱.۱ – وَلِیُّ‌ در المیزان و مجمع‌ البیان
۱.۲ – وَلِیُّ‌ (آیه ۳۴ سوره فصلت)
۱.۲.۱ – وَلِیُّ‌ در المیزان و مجمع‌ البیان
۱.۳ – وَلِیُّ‌ (آیه ۵۵ سوره مائده)
۱.۳.۱ – وَلِیُّ‌ در المیزان و مجمع‌ البیان
۱.۳.۲ – وَلِیُّ‌ در تفسیر نمونه
۲ – پانویس
۳ – منبع

۱ – ترجمه و تفسیر وَلِیُّ‌

به موردی از کاربرد وَلِیُّ‌ در قرآن، اشاره می‌شود:

۱.۱ – وَلِیُّ‌ (آیه ۲۵۷ سوره بقره)

(اللّهُ وَلِیُّ الَّذِینَ آمَنُواْ یُخْرِجُهُم مِّنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّوُرِ وَ الَّذِینَ کَفَرُواْ أَوْلِیَآؤُهُمُ الطَّاغُوتُ یُخْرِجُونَهُم مِّنَ النُّورِ إِلَى الظُّلُمَاتِ أُوْلَئِکَ أَصْحَابُ النَّارِ هُمْ فِیهَا خَالِدُونَ)

[۶] بقره/سوره۲، آیه۲۵۷.

(خداوند، ولىّ و سرپرست کسانى است که ایمان آورده‌اند؛ آن‌ها را از ظلمت‌ها خارج ساخته، به سوى نور مى‌برد. ولى کسانى که کافر شدند، اولیاى آن‌ها طاغوت‌ها هستند؛ که آن‌ها را از نور خارج ساخته، به سوى ظلمت‌ها مى‌برند؛ آن‌ها اهل دوزخند و جاودانه در آن خواهند بود.)

[۷] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن‌، ص۴۳.

۱.۱.۱ – وَلِیُّ‌ در المیزان و مجمع‌ البیان

علامه طباطبایی در تفسیر المیزان می‌فرماید: در سابق پاره‌اى مطالب در معناى اخراج از نور به ظلمت گذشت، در آن‌جا گفتیم که این اخراج و معانى دیگرى نظیر آن، امورى است حقیقى و واقعى، و بر خلاف توهم بسیارى از مفسرین و دانشمندان از باب مجازگویى نیست، و قرآن نمى‌خواهد اعمال ظاهرى را که عبارت است از عده‌اى حرکات و سکنات بدنى، و نیز نتایج خوب و بد آن را تشبیه به نور و ظلمت بکند.
این عده گفته‌اند: اعتقاد درست و حق، از این نظر نور خوانده شده که باعث از بین رفتن ظلمت جهل و حیرت شک و اضطراب قلب مى‌شود، عمل صالح هم از این جهت نور است که رشد آن روشن، و اثرش در سعادت آدمى واضح است، هم چنان که نور حقیقى هم همین طور است و ظلمت هم عبارت است از جهل، شک، تردید و عمل زشت و همه اینها از باب مجاز است.
این اخراج از ظلمات به نور، که در آیه شریفه به خدای تعالی نسبت داده، مثل اخراج از نور به ظلمت است که به طاغوت نسبت داده، خود این عقاید و اعمال است، نه اینکه خداى تعالى ما وراى این عقائد و اعمال، کارى دیگر داشته باشد، مثلا دست کسى را بگیرد و از ظلمت بیرون آورد، براى این‌که ما به غیر از این اعمال، نه فعلى و نه غیر فعلى از خدا به نام اخراج، و اثر فعلى از خدا به نام نور و ظلمت و غیر آن دو سراغ نداریم، این بود نظریه دسته‌اى از مفسرین و دانشمندان. جمعى دیگر گفته‌اند: خدا کارهایى از قبیل اخراج از ظلمات به نور و دادن حیات و وسعت و رحمت و امثال آن دارد که آثارى از قبیل نور، ظلمت، روح، رحمت و نزول ملائکه، بر فعل او مترتب مى‌شود، لیکن فهم و مشاعر ما نمى‌تواند فعل خدا را درک کند، ولى چون خدا از چنین افعالى خبر داده، به آن ایمان داریم، و چون خدا هر چه مى‌گوید حق است بدین جهت به وجود این امور معتقدیم، و آن‌ها را فعل خدا مى‌دانیم، هر چند که احاطه و آگاهى به آن نداشته باشیم.
لازمه این گفتار هم مانند گفتار سابق، این است که الفاظ نامبرده، یعنى امثال نور و ظلمت و اخراج، به طور استعاره و مجاز استعمال شده باشد، فرقى که بین این دو قول هست این است که بنا بر قول اول، مصداق نور و ظلمت و امثال آن، خود اعمال و عقائد هستند، ولى بنابر قول دوم، امورى خارج از اعمال و عقائدند، که فهم ما قادر بر درک آنها نیست، و نمى‌تواند بفهمد چیست.
این دو قول (هر دو) از راه راست منحرف هستند، یکى به سوى افراط منحرف شده و دیگرى به سوى تفریط.

[۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۲، ص۵۲۷.

[۹] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۲، ص۳۴۵.

(دیدگاه شیخ طبرسی در مجمع البیان:

[۱۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۳، ص۱۱۶.

[۱۱] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۲، ص۶۳۲.

)

۱.۲ – وَلِیُّ‌ (آیه ۳۴ سوره فصلت)

(وَ لَا تَسْتَوِی الْحَسَنَهُ وَ لَا السَّیِّئَهُ ادْفَعْ بِالَّتِی هِیَ أَحْسَن