پاورپوینت کامل وَعْد (مفردات‌قرآن)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل وَعْد (مفردات‌قرآن) دارای ۳۸ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل وَعْد (مفردات‌قرآن)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل وَعْد (مفردات‌قرآن) :

منبع: وَعْد (قاموس قرآن (جلد ۷))

مقالات مرتبط: وَعَدَ (لغات‌قرآن)، وَعْد (مفردات‌نهج‌البلاغه)، عهد.

وَعْد (به فتح واو و سکون عین) از واژگان قرآن کریم در وعده خیر و شرّ هر دو به کار رود است‌.
مشتقات وَعْد که در آیات قرآن آمده عبارتند از:

وَعَدَنا (به فتح واو، عین و دال) به معنای به ما وعده داده بود؛
وَعیدِ (به فتح واو) به معنای وعده عذاب؛
واعَدْنا (به فتح عین و سکون دال) به معنای وعده کردیم؛
تَواعَدْتُمْ‌ (به فتح تاء، عین و سکون دال) به معنای با همدیگر وعده کرده بودید؛
توعِدونَ‌ (به کسر عین) به معنای می‌ترسانید و تهدید می‌کنید؛
مَوْعِدی (به فتح میم، سکون واو و کسر عین) به معنای وعده و عهد من؛
مَوْعِدَکَ‌ (به فتح میم، سکون واو، کسر عین و فتح دال) به معنای وعده تو؛
مَوْعِدُهُ‌ (به فتح میم، سکون واو، کسر عین و ضم دال) به معنای وعده‌گاه و مکان؛
مَوْعِدَهُمُ‌ (به فتح میم، سکون واو، کسر عین و فتح دال) به معنای زمان؛
الْمیعادَ به معنای وعده است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای وَعْد
۲ – کاربردها
۲.۱ – وَعْدُ (آیه ۱۰۸ سوره اسراء)
۲.۲ – وَعْدٌ (آیه ۶۵ سوره هود)
۲.۳ – وَعَدَنا (آیه ۴۴ سوره اعراف)
۲.۴ – وَعیدِ (آیه ۱۴ سوره ق)
۲.۵ – بِالْوَعیدِ (آیه ۲۸ سوره ق)
۲.۶ – مواعَدَه‌
۲.۶.۱ – واعَدْنا (آیه ۵۱ سوره بقره)
۲.۷ – تَواعُد
۲.۷.۱ – تَواعَدْتُمْ‌ (آیه ۴۲ سوره انفال)
۲.۸ – ایعاد
۲.۸.۱ – توعِدونَ‌ (آیه ۸۶ سوره اعراف)
۲.۹ – مَوْعِد
۲.۹.۱ – مَوْعِدی (آیه ۸۶ سوره طه)
۲.۹.۲ – مَوْعِدَکَ‌ (آیه ۸۷ سوره طه)
۲.۹.۳ – مَوْعِدُهُ‌ (آیه ۱۷ سوره هود)
۲.۹.۴ – مَوْعِدَهُمُ‌ (آیه ۸۱ سوره هود)
۲.۱۰ – میعاد
۲.۱۰.۱ – الْمیعادَ (آیه ۳۱ سوره رعد)
۳ – پانویس
۴ – منبع

۱ – معنای وَعْد

وَعْد

[۱] قرشی بنابی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، ج۷، ص۲۲۶.

[۲] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ج۱، ص۸۷۵.

[۳] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۳، ص۱۶۲.

در وعده خیر و شرّ هر دو به کار رود است‌.
گویند: «وَعَدْتُهُ‌ بنفع و ضرّ» ولی وَعید فقط در وعده شرّ گفته می‌شود و فعل آن «اوعد ایعادا» است.

[۴] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ج۱، ص۸۷۵.

قرشی گوید: دلیل قول راغب استعمال قرآن مجید است.

۲ – کاربردها

به مواردی از وَعْد که در قرآن به‌ کار رفته است، اشاره می‌شود:

۲.۱ – وَعْدُ (آیه ۱۰۸ سوره اسراء)

(وَ یَقولونَ سُبْحانَ رَبِّنا اِنْ کانَ‌ وَعْدُ رَبِّنا لَمَفْعولًا)

[۵] اسراء/سوره۱۷، آیه۱۰۸.

(و مى‌گویند: «منزّه است پروردگار ما، که وعده‌هایش به یقین انجام شدنى است.»)

[۶] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۲۹۳.

[۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۳، ص۳۰۷.

[۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۳، ص۲۲۲.

[۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۴، ص۲۲۸.

[۱۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۶، ص۳۰۳.

این وَعْد در خیر است‌.

۲.۲ – وَعْدٌ (آیه ۶۵ سوره هود)

(فَقالَ تَمَتَّعوا فی دارِکُمْ ثَلاثَهَ اَیّامٍ ذلِکَ‌ وَعْدٌ غَیْرُ مَکْذوبٍ‌)

[۱۱] هود/سوره۱۱، آیه۶۵.

((اما) آن‌ها آن (ناقه) را از پاى در آوردند و (صالح به آن‌ها) گفت: «(مهلت شما تمام شد) سه روز در خانه‌هایتان بهره‌مند گردید (و بعد از آن عذاب الهی فرا خواهد رسید) این وعده‌اى است که دروغ نخواهد بود.»)

[۱۲] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۲۲۹.

[۱۳] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۰، ص۴۶۶.

[۱۴] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۰، ص۳۱۳.

[۱۵] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۲، ص۸۶.

[۱۶] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۵، ص۲۹۹.

این وَعْد در شرّ و اشاره به وعده عذاب نسبت به قوم صالح (علیه‌السّلام) است.

۲.۳ – وَعَدَنا (آیه ۴۴ سوره اعراف)

(وَ نادی‌ اَصْحابُ الْجَنَّهِ اَصْحابَ النّارِ اَنْ قَدْ وَجَدْنا ما وَعَدَنا رَبُّنا حَقًّا فَهَلْ وَجَدْتُمْ ما وَعَدَ رَبُّکُمْ حَقًّا)

[۱۷] اعراف/سوره۷، آیه۴۴.

(و بهشتیان دوزخیان را صدا مى‌زنند که: «آن‌چه را پروردگارمان به ما وعده داده بود، همه را حق یافتیم؛ آیا شما هم آن‌چه را پروردگارتان به شما وعده داده بود حق یافتید؟»)

[۱۸] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۱۵۶.

[۱۹] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۸، ص۱۴۸.

[۲۰] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۸، ص۱۱۸.

[۲۱] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۹، ص۱۱۱.

[۲۲] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۴، ص۲۵۹.

فعل اوّل در وعده خیر و دوم در وعده شرّ و عذاب است.

۲.۴ – وَعیدِ (آیه ۱۴ سوره ق)

آیه‌

(کُلٌّ کَذَّبَ الرُّسُلَ فَحَقَ‌ وَعیدِ)

[۲۳] ق/سوره۵۰، آیه۱۴.

(هر یک از آن‌ها فرستادگان الهی را تکذیب کردند و وعده عذاب درباره آنان تحقّق یافت.)

[۲۴] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۵۱۸.

[۲۵] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۸، ص۵۱۰.

[۲۶] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۸، ص۳۴۲.

[۲۷] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۳، ص۲۵۴.

[۲۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۹، ص۲۳۹.

۲.۵ – بِالْوَعیدِ (آیه ۲۸ سوره ق)

(و قالَ لا تَخْتَصِموا لَدَیَّ وَ قَدْ قَدَّمْتُ اِلَیْکُمْ‌ بِالْوَعیدِ)

[۲۹] ق/سوره۵۰، آیه۲۸.

((خداوند) مى‌گوید: «نزد من جدال و مخاصمه نکنید؛ من پیش‌تر به شما هشدار داده‌ام (و اتمام حجّت کرده‌ام).)

[۳۰] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۵۱۹.

[۳۱] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۸، ص۵۲۷.

[۳۲] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۸، ص۳۵۲.

[۳۳] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۳، ص۲۶۸.

[۳۴] طبرسی، ف