پاورپوینت کامل وَحْی (مفردات‌قرآن)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل وَحْی (مفردات‌قرآن) دارای ۴۳ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل وَحْی (مفردات‌قرآن)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل وَحْی (مفردات‌قرآن) :

منبع: وَحْی (قاموس قرآن (جلد ۷))

مقالات مرتبط: وحی (لغات‌قرآن)، وَحْی (مفردات‌نهج‌البلاغه)، وحی.

وَحْی (به فتح واو و سکون حاء) از واژگان قرآن کریم به معنای اشاره سریع و تفهیم خفی است.
مشتقات وَحْی که در آیات قرآن آمده عبارتند از:

اَوْحی‌ (به فتح الف و سکون واو) به معنای وحی؛

فَاَوْحی‌ (به فتح فاء، الف و سکون واو) به معنای با اشاره؛

اَوْحَیْنا (به فتح الف، سکون واو و فتح حاء) به معنای الهام کردیم؛

لَیُوحُونَ (به ضم یاء و حاء) به معنای القا می‌کنند؛

یُوحِی‌ (به ضم یاء و کسر حاء) به معنای به‌طور سری (و در گوشی)؛

وَحْیاً (به فتح واو و سکون حاء) به معنای وحی است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای وَحْی
۲ – کاربردها
۲.۱ – أَوْحَى (آیه ۶۸ سوره نحل)
۲.۲ – أَوْحَى (آیه ۱۲ سوره فصلت)
۲.۳ – اَوْحی‌ (آیه ۵ سوره زلزله)
۲.۴ – اَوْحی‌ (آیه ۱۲ سوره فصلت)
۲.۵ – فَاَوْحی‌ (آیه ۱۱ سوره مریم)
۲.۶ – اَوْحَیْنا (آیه ۷ سوره قصص)
۲.۷ – لَیُوحُونَ (آیه ۱۲۱ سوره انعام)
۲.۸ – یُوحِی‌ (آیه ۱۱۲ سوره انعام)
۲.۹ – وَحْیاً (آیه ۵۱ سوره شوری)
۲.۱۰ – أَوْحَیْنَا (آیه ۵۲ سوره شوری)
۳ – پانویس
۴ – منبع

۱ – معنای وَحْی

وَحْی

[۱] قرشی بنابی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، ج۷، ص۱۸۹.

[۲] راغب اصفهانی، حسین، المفردات فی غریب القرآن، ص۸۵۸.

[۳] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت-الحسینی، ج۱، ص۴۳۰.

به معنای اشاره سریع است.
در اصل به معنی اشاره سریع است و به اعتبار سرعت گفته‌اند: «امر وحی» یعنی کار سریع.

[۴] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۸۵۸.

فیومی در مصباح گفته وحی به معنی اشاره و رسالت و کتابت است و هر آن‌چه به دیگری القا کنی تا بفهمد وحی است.

[۵] فیومی، احمد، المصباح المنیر، ج۱، ص۳۳۶.

راغب کتابت، رمز و غیره را از اسباب اشاره شمرده و معنای اصلی را اشاره می‌داند.

[۶] راغب اصفهانی، حسین، المفردات فی غریب القرآن، ص۸۵۸.

ناگفته نماند «وحی یحی» و «اوحی یوحی» هر دو به یک معنی است چنان که در مصباح گفته است.

[۷] فیومی، احمد، المصباح المنیر، ج۱، ص۳۳۶.

طبرسی فرموده: ایحاء القاء معنی است به‌طور مخفی و نیز به معنی الهام و اشاره است.

[۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۴، ص۴۳۹.

ناگفته نماند: جامع تمام معانی تفهیم خفی است و اگر وحی و ایحاء را تفهیم خفی و کلام خفی معنی کنیم جامع تمام معانی خواهد بود.
آن‌چه از معانی این لفظ نقل شد بسیاری از آن‌ها در قرآن کریم یافته می‌شود.

۲ – کاربردها

به مواردی از وَحْی که در قرآن به‌ کار رفته است، اشاره می‌شود:

۲.۱ – أَوْحَى (آیه ۶۸ سوره نحل)

(وَ أَوْحَى رَبُّکَ إِلَى النَّحْلِ أَنِ اتَّخِذِی مِنَ الْجِبَالِ بُیُوتًا وَ مِنَ الشَّجَرِ وَ مِمَّا یَعْرِشُونَ)

[۹] نحل/سوره۱۶، آیه۶۸.

(و پروردگار تو به زنبور عسل «وحی» (و الهام غریزی) نمود که: «از کوه‌ها و درختان و داربست‌هایی که مردم می‌سازند، خانه‌هایی برگزین!)

[۱۰] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۲۷۴.

[۱۱] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۲، ص۴۲۳.

[۱۲] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۲، ص۲۹۲.

[۱۳] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۴، ص۸.

[۱۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۶، ص۵۷۳.

مراد از وحی تفهیم ذاتی است که خداوند در ذات زنبور عسل گذاشته و طریق عسل سازی را به وی آموخته است و لفظ «اوحی» دلالت دارد که کار عسل گیری این حشره تصادفی نیست بلکه با تفهیم و تعلیم خدایی است.

۲.۲ – أَوْحَى (آیه ۱۲ سوره فصلت)

(فَقَضَاهُنَّ سَبْعَ سَمَاوَاتٍ فِی یَوْمَیْنِ وَ أَوْحَى فِی کُلِّ سَمَاء أَمْرَهَا وَ زَیَّنَّا السَّمَاء الدُّنْیَا بِمَصَابِیحَ وَ حِفْظًا ذَلِکَ تَقْدِیرُ الْعَزِیزِ الْعَلِیمِ)

[۱۵] فصلت/سوره۴۱، آیه۱۲.

(در این هنگام آن‌ها را به صورت هفت آسمان در دو روز آفرید و در هر آسمانی کار آن (آسمان) را وحی (و مقرّر) فرمود و آسمان پایین را با چراغ‌هایی (ستارگان) زینت بخشیدیم و (با شهاب‌ها از رخنه شیاطین) حفظ کردیم، این است تقدیر خداوند توانا و دانا!)

[۱۶] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۴۷۸.

[۱۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۷، ص۵۵۷.

[۱۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۷، ص۳۶۷.

[۱۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۲، ص۲۴.

[۲۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۹، ص۹.

گفته‌اند مراد از وحی خلقت و ایجاد است و گفته‌اند: کار هر آسمان را به اهل آسمان که ملائکه باشند وحی کرد؛ در این صورت وحی به معنی متعارف آن است. ناگفته نماند: در «سماء» گفته شد که مراد از سبع سماوات آسمان‌های هفتگانه محیط بر زمین‌اند و در هر یک از آن‌ها آثاری است غیر از آثار آن دیگری و همه در زندگی و تدبیر حیات ارضی دخیل‌اند. به نظر نگارنده مراد از «اَوْحی‌» القاء و قرار دادن آن آثار و خصوصیات در هر یک از طبقات جوّ است.

(یَوْمَئِذٍ تُحَدِّثُ اَخْبارَها)

[۲۱] زلزله/سوره۹۹، آیه۴.

(در آن روز زمین تمام خبرهایش را بازگو می‌کند.)

[۲۲] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۵۹۹.

۲.۳ – اَوْحی‌ (آیه ۵ سوره زلزله)

(بِاَنَّ رَبَّکَ‌ اَوْحی‌ لَها)

[۲۳] زلزله/سوره۹۹، آیه۵.

(چرا که پروردگارت به او وحی کرده است!)

[۲۴] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۵۹۹.

[۲۵] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۲۰، ص۵۸۲.

[۲۶] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۲۰، ص۳۴۲.

[۲۷] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۷، ص۲۲۶.

[۲۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱۰، ص۷۹۹.

۲.۴ – اَوْحی‌ (آیه ۱۲ سوره فصلت)

در قیامت زمین در اثر تکامل سخن خواهد گفت در این صورت وحی به معنی تفهیم و اشاره خواهد بود و یا آن مثل‌:

(وَ اَوْحی‌ فِی کُلِّ سَماءٍ اَمْرَها)

[۲۹] فصلت/سوره۴۱، آیه۱۲.

(و در هر آسمانی کار آن (آسمان) را وحی (و مقرّر) فرمود.)

[۳۰] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۴۷۸.

[۳۱] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۷، ص۵۵۷.

[۳۲] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۷، ص۳۶۷.

[۳۳] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۲، ص۲۴.

[۳۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۹، ص۹.

است.

در آیات گذشته چنان که دیدیم وحی در جماد و حشره به‌کار رفته است ولی در آیات زیر مواردی در بشر و احتما