پاورپوینت کامل وَ مُخْتَلَفَ الْمَلائِکَهِ‌ – مقاله دوم (زیارت جامعه)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل وَ مُخْتَلَفَ الْمَلائِکَهِ‌ – مقاله دوم (زیارت جامعه) دارای ۷۶ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل وَ مُخْتَلَفَ الْمَلائِکَهِ‌ – مقاله دوم (زیارت جامعه)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل وَ مُخْتَلَفَ الْمَلائِکَهِ‌ – مقاله دوم (زیارت جامعه) :

منبع: وَ مُخْتَلَفَ الْمَلائِکَهِ‌ – مقاله دوم (زیارت جامعه)

مقالات مرتبط: مختلف الملائکه (مقالات مرتبط).

و مختلف الملائکه:

ترجمه:و محل رفت و آمد فرشتگان.

این عبارت به این معناست که ائمه (علیهم‌السلام) محل نزول، رفت‌ و آمد و تردد فرشتگان الهی هستند. فرشتگان برای دریافت دستورات، ابلاغ وحی، تسدید و آموزش، همواره به محضر آنان وارد شده و از نزدشان خارج می‌شوند و ایشان دروازه‌های فیض و ارتباط بین عالم غیب و شهود می‌باشند.

فهرست مندرجات

۱ – معنای مختلف
۲ – میزبانان ملائک
۳ – طریقه نزول
۴ – محل نزول فرشتگان
۵ – نزول فرشتگان در شب قدر
۶ – نزول جبرئیل بعد از پیامبر
۷ – افترای تفاوت قرآن شیعیان با سایر مسلمانان
۸ – اَشکال نزول فرشتگان
۹ – اصناف فرشتگان
۱۰ – دیدن و ادراک فرشته
۱۰.۱ – اهداف نزول فرشتگان
۱۰.۲ – مقام امامان برتر از فرشتگان
۱۱ – پانویس
۱۲ – منبع

۱ – معنای مختلف

«مُختَلَف» اسم مکان «اختلاف» (باب افتعال) از ریشه «خَلف» به معنای جانشین و خلیفه شدن است و چون «رفت و آمد» لازمه تداوم اختلاف و جانشینی است، لذا «مختلَف» به معنای محل رفت و آمد می‌آید. بنابراین، ترکیب «مختلف الملائکه» به معنای «محل رفت و آمد ملائکه» است.
نکته قابل توجه این است که مُختلَف (محل رفت و آمد) در جایی صدق می‌کند که رفت و آمد در آن زیاد باشد و به مکانی که گاهی یک نفر به آنجا سری می‌زند و برمی‌گردد مُختلَف گفته نمی‌شود.

۲ – میزبانان ملائک

این که ائمّه (علیهم‌السلام) چگونه محل تردد و رفت و آمد ملائکه هستند بدین‌صورت قابل تبیین است:
هر آنچه که در عالم طبیعت وجود دارد خزانه‌هایی نزد خدا دارد که با تقدیر و اندازه‌گیری الهی از آن مخزن نازل می‌شود:

(وَ إِن مِن شَیءٍ إِلّا عِندَنا خَزائِنُهُ وَ ما نُنَزِّلُهُ إِلّا بِقَدَرٍ مَعلومٍ)

،

[۱] حجر/سوره۱۵، آیه۲۱.

؛

(وَ فِی السَّماءِ رِزْقُکُمْ وَ ما تُوعَدُونَ)

[۲] ذاریات/سوره۵۱، آیه۲۲. .

«روزی شما و آنچه که بدان وعده داده می‌شوید، در آسمان است».
از سوی دیگر عقاید، اخلاق و اعمال صالح، بلکه ارواح معتقد و نفوس صالح به سوی خدا بالا می‌رود:

(إِلَیهِ یَصعَدُ الکَلِمُ الطَّیِّبُ وَ العَمَلُ الصّالِحُ یَرفَعُهُ)

،

[۳] فاطر/سوره۳۵، آیه۱۰.

«هر چیزی، جز وجه خدا هلاک شدنی است»، هیچ عمل یا عامل صالحی تا به خدا نرسد، رنگ خدایی به خود نگیرد و خصوصیت «وجه الله»ی پیدا نکند، دوام نخواهد یافت:

(کُلُّ شَیءٍ هالِکٌ إِلّا وَجهَهُ)

،

[۴] قصص/سوره۲۸، آیه۸۸.

،

(ما عِندَکُم یَنفَدُ وَ ما عِندَ اللَّهِ باقٍ)

،

[۵] نحل/سوره۱۶، آیه۹۶.

«آنچه نزد شماست فنا می‌پذیرد و آنچه که پیش خداست باقی می‌ماند»،

(کُلُّ مَن عَلَیهَا فَان • وَ یَبقَى وَجهُ رَبِّکَ ذُو لجَلَلِ وَلإِکرَامِ)

،

[۶] رحمن/سوره۵۵، آیه۲۶ و ۲۷.

«هر چه بر روی زمین است فانی می‌شود ولی وجه با شکوه و جلال خدا باقی می‌ماند ».
پس آنچه که در قیامت از عقاید صحیح، اخلاق حَسَن و اعمال صالح تجسم پیدا می‌کند و به عنوان بهشت و نعمت‌های بهشتی به نیکان داده می‌شود، چیزهایی است که از روی اخلاص و مطابق با موازین شرع صادر شده، به محضر باری تعالی بار یافته و خصوصیت «وجه الله»ی پیدا کرده باشد.

۳ – طریقه نزول

نزول از جانب خدا به معنای تجافی و افکندن از آسمان نیست، چنان‌که صعود به سوی او نیز به معنای پرتاب شدن به سوی آسمان نیست، بلکه نزول از جانب خدا به صورت تجلی است که فرشتگان مأمور، آن چیز را به مقصد می‌رسانند. همان‌گونه که صعود به سوی خدا نیز به صورت تکامل وجودی است و با وساطت فرشته در راهیابی به مقصد انجام می‌پذیرد. آنها در حقیقت در قوس نزول و صعود کارگزاران نظام الهی هستند:

(فَالمُدَبِّراتِ أَمرًا)

،

[۷] نازعات/سوره۷۹، آیه۵.

(سوگند به فرشتگانی که تدبیر امور می‌کنند)،

(فَالمُقَسِّماتِ أَمرًا)

[۸] ذاریات/سوره۵۱، آیه۴.

(سوگند به تقسیم کنندگان کارها).
(تنزّل و نازل شدن به دو صورت امکان دارد: اول، تنزل مادی است که موجودی مادی از مکان خود حرکت کرده، به مکان دیگر منتقل شود. مانند قطرات باران که هر قطره آن وقتی بالاست، در پایین نیست و آن‌گاه که پایین آمد در بالا حضور ندارد. این نوع تنزّل را تجافی می‌گویند. دوم، تنزل معنوی که امری معنوی، با حفظ مکانت اول در جای دیگر با شکل جدیدی بروز و ظهور پیدا کند. مثلاً انسان مطلب دقیق علمی را می‌فهمد و آن را در ذهن خود جای می‌دهد، سپس آن را به کمک برخی کلمات، بیان می‌کند یا بر صفحه کاغذ می‌نگارد. آنچه در ذهن انسان است، نه لفظ است و نه کتابت، نه عربی است و نه فارسی، بلکه حقیقت مجردی است که به صورت الفاظ و نقوش در می‌آید و در عین‌حال که در ذهن انسان است روی کاغذ نقش می‌بندد یا به شکل الفاظ در می‌آید. ما نیز در محاورات می‌گوییم: آنچه را می‌گویم یا می‌نویسم، عین آن چیزی است که در ذهن دارم، با این که آنچه در ذهن ماست مجرد است و آنچه بر روی کاغذ می‌آید مادی است. مطلبی که در ذهن انسان است، برای نوشته یا لفظ شدن، از ذهن او خارج نمی‌شود، بلکه با حفظ مکانت ذهنی به شکل دیگری در بیان یا بنان ظهور می‌کند. این نوع تنزل را تجلّی می‌نامند.)

۴ – محل نزول فرشتگان

فرشتگان هنگام نزول برای این مأموریت‌ها در صحرا فرود نمی‌آیند چنان‌که بر دریا نمی‌نشینند، بلکه قلب مبارک انسان کامل هر عصری، محل نزول آنهاست یا این‌که خود انسان کامل، فرشته را از باطن جهان طبیعت، ظاهر و نازل می‌کند.
بنابراین، همه فرشتگان برای نازل کردن هر امری یا بالا بردن هر عمل، اعتقاد یا اخلاق در هر زمان، از درِ ولایت امام معصوم همان زمان وارد و خارج می‌شوند و بین عالم غیب و شهود رابطه برقرار می‌کنند:
««ما من مَلَکٍ یُهْبِطُه الله فى أمْر ما یُهْبِطُه إلاّ بدأ بالإمام فعرض ذلک علیه وإنّ مختَلَف الملائکه من عنْد الله تبارک وتعالی إلی صاحب هذا الأمر»

[۹] کلینی، محمد بن یعقوب، کافی، ج۱، ص۳۹۴.

؛ هیچ فرشته‌ای را خدا برای کاری نازل نمی‌کند جز آن‌که ابتدا بر امام وارد می‌شود و مأموریت خویش را بر او عرضه می‌دارد. به یقین «محل آمد و شد فرشتگان»، بین خدای تبارک و تعالی و بین صاحب این امر است.
از این‌رو ائمه، دروازه فیض الهی هستند:«أین باب الله الذى منه یؤتی»

[۱۰] قمی، شیخ عباس، مفاتیح الجنان، ص۶۴۱ دعای ندبه.

کجاست دروازه الهی که از آنجا وارد می‌شوند؟؟ و در زیارت آل‌یاسین خطاب به‌ امام‌ عصر (عج‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف) چنین آمده‌است: «السلام‌ علیک‌ یا باب الله»

[۱۱] قمی، شیخ عباس، مفاتیح الجنان، ص۶۳۰، زیارت آل یاسین .

سلام بر تو ای دروازه (رحمت) خدا. افزون بر این، فرشتگانْ تحت فرمان انسان کامل هستند و برای گرفتن دستور و شرح وظایف خود بر او نازل می‌شوند.
بدین‌ترتیب روشن می‌شود که فرشتگان دائماً در حال رفت و آمد به حضور انسان کامل هستند و او «مختَلَف الملائکه» است. همچنین دروازه فیض الهی است که همیشه پر تردّد است.

۵ – نزول فرشتگان در شب قدر

از مشخصات بارز شب قدر همانا نزول فرشتگان در آن شب است:

(تَنَزَّلُ الْمَلائِکَهُ وَ الرُّوحُ فِیها بِإِذْنِ رَبِّهِمْ مِنْ کُلِّ أَمْرٍ • سَلَمٌ…)

[۱۲] قدر/سوره۹۷، آیه۴.

[۱۳] قدر/سوره۹۷، آیه۵.

با توجه به آنچه که گذشت نزول فرشته، اختصاص به شب قدر ندارد، بلکه آنان جهت انجام مأموریت‌های محوّله مدام در حال رفت و آمد به زمین هستند. آنچه که شب قدر را از این‌جهت ممتاز می‌کند، نزول استثنایی و ویژه فرشتگان در آن شب است؛ زیرا ظاهر قرآن این است که تمام فرشتگان مربوط به کارهای زمین و اهل زمین در آن شب نازل می‌شوند. (چون«الملائکه» جمع محلّا به «ال» است و دلالت بر عموم می‌کند، لیکن عمومیت آن در حدّ خودش است. مثلاً اگر گفته شود تمام متخصصان، در فلان همایش پزشکی شرکت کردند معنایش این نیست که متخصصان رشته‌های علوم مختلف شرکت کردند، حتّی به معنای شرکت متخصصان رشته‌های مختلف پزشکی نیست، بلکه بدین معناست که متخصصان همان رشته خاص پزشکی شرکت کردند. در اینجا نیز وقتی گفته می‌شود همه فرشتگان به زمین نازل می‌شوند، فرشتگان مربوط به زمین و اهل زمین، مراد است، امّا نسبت به سایر فرشتگان نفیاً و اثباتاً دلالتی ندارد و درباره آنان باید به سراغ ادلّه دیگر رفت).
روح که همان جبرئیل یا فرشته‌ای بزرگتر از اوست نیز در آن شب نازل می ‌شود. مأموریت همه این فرشتگان آن است که تمام امور مربوط به یک سال را در آن شب بر انسان کامل که امام معصوم عصر است عرضه کنند.

۶ – نزول جبرئیل بعد از پیامبر

امام صادق (علیه‌السلام) می‌فرماید:
پس از رحلت رسول اکرم (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌و‌سلم) جبرئیل (علیه‌السلام) مستمراً به حضور فاطمه زهرا (علیهاالسلام) می‌آمد، به او تسلیت و تعزیت می‌داد، از حال پدرش می‌گفت و اخبار آینده را به او ابلاغ می‌کرد و امیرالمؤمنین (علیه‌السلام) آنها را می‌نوشت. این، همان چیزی است که بعداً مصحف فاطمه (علیهاالسلام) نام گرفت؛ «کان جبرئیل یأتیها فیُحْسِن عزاءَها علی أبیها ویطیّب نفْسها ویُخْبرها عن أبیها ومکانه ویُخبرها بما یکون بعدها فى ذریّتها وکان علىٌ علیه‌السلام یکتب ذلک، فهذا مصحف فاطمه (سلام‌الله‌علیها)».

[۱۴] کلینی، محمد بن یعقوب، کافی، ج۱، ص۲۴۱.

.
همین محادثه و سخن گفتن جبرئیل (علیه‌السلام) و سایر فرشتگان سبب شد که آن حضرت «مُحَدَّثه» لقب بگیرد.
تعبیر «کان جبرئیل یأتیها»؛ جبرئیل این هفتاد و پنج یا نود و پنج روز مرتب پیش او می‌آمد، به همان معنای تردّد و رفت و آمد (اختلاف) است که در این فقره از زیارت آمده است.

۷ – افترای تفاوت قرآن شیعیان با سایر مسلمانان

یکی از تهمت‌هایی که به شیعه می‌زنند این است که می‌گویند: قرآن شیعیان با قرآن سایر مسلمانان تفاوت دارد و بر این ادعا به مصحف فاطمه (علیهاالسلام) استدلال می‌کنند.

اوّلاً، تکرار چنین افترایی از کسانی که می‌بینند شیعیان در مسجدالحرام و مسجد النبی (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌و‌سلم) و … قرآنی را که در دست همه مسلمانان است تلاوت می‌کنند و حتی همان قرآن در کشور شیعه چاپ و منتشر می‌شود، دور از انصاف است.
ثانیاً، مصحف فاطمه (علیهاالسلام) غیر از قرآن است و اساساً کسی غیر از امامان معصوم (علیهم‌السلام) بدان دسترسی ندارد.
ثالثاً، نزول فرشته برای غیر پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌و‌سلم) و هم‌سخن شدن با فرشتگان چیزی نیست که فقط شیعه بدان معتقد باشد. ابوهریره از رسول اکرم (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌و‌سلم) نقل کرده است: در میان امت‌های گذشته افرادی محدَّث بوده‌اند در حالی که پیغمبر نبوده‌اند و اگر در این امت کسی محدَّث باشد، خلیفه دوم است؛ «لقد کان فیما قبلکم من الأُمم ناسٌ محدَّثون فإن یَکُ فى أُمّتى أحدٌ فإنّه عمر» و با عبارتی دیگر آمده است: «لقد کان فیمن کان قبلکم من بنى إسرائیل رجالٌ یُکَلَّمون من غیر أن یکونوا أنبیاء، فإن یکن فى أُمتى منهم أحدٌ فعمر»

[۱۵] بخاری، محمد بن اسماعیل، صحیح بخاری، ج۵، ص۱۲، ح۳۶۸۹.

(صحیح مسلم نیز در باب فضایل عمر مشابه همین حدیث را آورده است.

[۱۶] قشیری نیشابوری، مسلم بن حجاج، صحیح مسلم، ج۷، ص ۱۱۵.

)

گرچه درباره عمر با «إن» شرطیه تعبیر شده، لیکن در صدر هر دو حدیث با کلمه «لقد» تأکید شده که در میان امت‌های گذشته افرادی این چنین، وجود داشته‌اند. بنابراین، شنیدن کلام فرشته و هم سخن شدن با آنها برای غیر پیامبر مورد قبول شیعه و سنّی است. چنان که مریم عذرا (علیهاالسلام) نه تنها با فرشته وحی هم سخن شد، بلکه با چشمان خویش او را مشاهده کرد:

(فَتَمَثَّلَ لَها بَشَرًا سَوِیًّا)

،

[۱۷] مریم/سوره۱۹، آیه۱۷.

«[۱۸] همانند بشری درست اندام برای او نمای