پاورپوینت کامل و أَقَمتُمُ الصَّلاهَ‌ (زیارت جامعه کبیره)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل و أَقَمتُمُ الصَّلاهَ‌ (زیارت جامعه کبیره) دارای ۳۰ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل و أَقَمتُمُ الصَّلاهَ‌ (زیارت جامعه کبیره)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل و أَقَمتُمُ الصَّلاهَ‌ (زیارت جامعه کبیره) :

منبع: و أَقَمتُمُ الصَّلاهَ‌ (زیارت جامعه کبیره)

و اَقَمتُمُ الصَّلاهَ …

و نماز را خواندید …

فراز و أَقَمتُمُ الصَّلاهَ‌ در زیارت جامعه کبیره، اهل بیت (علیهم‌السّلام) را، به عنوان کسانی که نماز را اقامه کردند، معرفی می‌کند.

فهرست مندرجات

۱ – واژه‌شناسی
۲ – شرح فراز
۳ – معنای اقامه نماز
۴ – اهمّیت نماز
۵ – مراتب اقامه نماز
۶ – نماز پیامبر اکرم
۷ – نماز امیرالمؤمنین
۸ – نماز حضرت زهرا
۹ – پانویس
۱۰ – منبع

۱ – واژه‌شناسی

اقامَه: درست کردن، مداومت داشتن. «اقامَ الصَّلاه»، یعنی: نماز را خواند، نماز را اقامه کرد. «اقام الشیء: ادامه».

[۱] ابن منظور، محمد بن مکرم، لسان العرب، ج۱۲، ص۴۹۸.

صَلاه: نماز، دعا، آمرزش خواهی، درود فرستادن. «الصلاه: العباده المخصوصه، الرکوع و السجود، الدعاء و الاستغفار».

[۲] ابن منظور، محمد بن مکرم، لسان العرب، ج۱۴، ص۴۶۴-۴۶۶.

۲ – شرح فراز

یکی دیگر از ویژگی‌های اهل بیت (علیهم‌السّلام)، «اقامه نماز» است. سخن در این است که مقصود از اقامه نماز چیست؟ آیا به معنای نماز خواندن است یا چیزی فراتر از آن است؟ برخی تصوّر کرده‌اند که نماز خواندن، آن قدر مهم نیست که به عنوان یکی از برجستگی‌های اهل بیت (علیهم‌السّلام) در این زیارت و سایر زیارات، شمرده شود؛ زیرا خواندن نماز، وظیفه هر مسلمانی است.
بنابراین، مقصود از «اقامه نماز»، چیزی فراتر از نمازگزاری است و این جمله، به معنای بر پا داشتن نماز در جامعه توسّط اهل بیت (علیهم‌السّلام) یا به معنای استوار کردن و سامان دادن ظاهر ارکان و اجزا و اذکار نماز و پیوند دادن آنها با باطن و حقیقت آنهاست. به سخن دیگر، هر یک از اجزای نماز، باطنی دارد. اگر ظاهر نماز، با باطن آن، هماهنگ و همخوان شد، اقامه نماز، صدق می‌کند و در غیر این صورت، نمازی اقامه نشده است. بنابراین، اقامه نماز توسّط اهل بیت (علیهم‌السّلام)، به معنای هماهنگیِ باطن و حقیقت نماز، با ظاهر آن است.

۳ – معنای اقامه نماز

با مراجعه به کاربرد کلمه «اقامَه» در لغت عرب، معلوم می‌شود که آنچه در تبیین معنای اقامه نماز بدان اشاره شد، صحیح نیست و اقامه نماز، معنایی جز خواندن نماز ندارد، البته نماز خواندنِ پیوسته؛ زیرا لغت پژوهان، در تبیین واژه «اقام»، از کلمه «ادامَ» بهره برده‌اند که تداوم و همیشگی بودن آن را می‌رساند.

[۳] ر. ک:ابن منظور، محمد بن مکرم، لسان العرب، ج۱۲، ص۴۹۸.

در آیات قرآن نیز

(یُقِیمُونَ الصَّلَوهَ)

[۴] بقره/سوره۲، آیه۳.

به معنای استمرار در خواندن نماز است و در فرهنگ قرآنی، کسانی که همواره نماز می‌گزارند، ستایش شده‌اند:

(الَّذِینَ هُمْ عَلَی صَلَاتِهِمْ دَآئِمُونَ)

[۵] معارج/سوره۷۰، آیه۲۳.

«آنان که بر نماز خویش، [پیوسته و] پاینده‌اند».
چینشِ جمله وَ آتَیْتُمُ الزَّکاهَ‌ پس از عبارت «اَقَمْتُمُ الصَّلَوهَ» در «زیارت جامعه»، شاهد دیگری است که مراد از اقامه «صلاه»، نماز خواندن است؛ زیرا اگر مراد از آن، بر پا داشتن نماز باشد، ترجمه عبارت‌های بعدی نیز چنین می‌شود: «شما مردم را وادار کردید که زکات را بپردازند و امر به معروف و نهی از منکر کنند». در صورتی که قطعا معنای این جملات، چنین نیست و چنانچه اهمّیت نماز، بازشناخته شود، نیازی به تاویل و توجیه‌های دور از ذهن نیست.

۴ – اهمّیت نماز

نماز، پس از اقرار به یگانگی خدا، والاترین جایگاه را دارد. آیات قرآن، جایگاه نماز در ادیان پیشین را نیز به خوبی شناسانده است. ابراهیم (علیه‌السّلام)، پس از آن‌که همسر و فرزندش را در بیابان خشک مکّه رها کرد، هدف خود را اقامه نماز دانست

[۶] ابراهیم/سوره۱۴، آیه۳۷:«رَبَّنَا لِیُقِیمُواْ الصَّلَوهَ.

؛ پروردگارا! تا نماز را بخوانند.
و بار دیگر از خدا، توفیق نماز خواندن را برای خود و فرزندانش درخواست کرد و گفت:

(رَبِّ اجْعَلْنِی مُقِیمَ الصَّلَوهِ وَ مِن ذُرِّیَّتِی)

[۷] ابراهیم/سوره۱۴، آیه۴۰.

«پروردگارا! مرا نمازگزار گردان، و فرزندانم را نیز».
از قوم بنی اسرائیل نیز برای خواندن نماز، پیمان گرفته شد:

(وَ اِذْ اَخَذْنَا مِیثَـقَ بَنِی اِسْرَ ءِیلَ … وَ اَقِیمُواْ الصَّلَوهَ)

[۸] بقره/سوره۲، آیه۸۳.

به موسی (علیه‌السّلام) هم وحی شد تا نماز بگزارد:

(وَ اَوْحَیْنَآ اِلَی مُوسَی وَ اَخِیهِ … وَ اَقِیمُواْ الصَّلَوهَ)

[۹] یونس/سوره۱۰، آیه۸۷.

در حدیثی قدسی آمده که خداوند به موسی (علیه‌السّلام) فرمود: «عَلَیکَ بِالصَّلاهِ! الصَّلاهِ! فَانَّها مِنِّی بِمَکانٍ وَ لَها عِنْدِی عَهدٌ وَثِیقٌ»

[۱۰] شیخ کلینی، الکافی، ج۸، ص۴۵، ح۸.

بر تو باد نماز، نماز؛ چرا، که نزد من، جایگاهی ویژه و پیمانی م