پاورپوینت کامل نامه یزید به حاکم مدینه برای بیعت

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل نامه یزید به حاکم مدینه برای بیعت دارای ۵۰ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل نامه یزید به حاکم مدینه برای بیعت،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل نامه یزید به حاکم مدینه برای بیعت :

منبع: مقتل جامع سیدالشهداء

مقالات مرتبط: بیعت نکردن امام حسین با یزید.

پاورپوینت کامل نامه یزید به حاکم مدینه برای بیعت، از مباحث مرتبط به درخواست بیعت از امام حسین (علیه‌السلام) و بیعت نکردن امام با یزید است. پس از مرگ معاویه و به حکومت رسیدن یزید، او به حاکمان همه شهرها از جمله مدینه نوشت که برای او از مردم بیعت بگیرند. در آن زمان ولید بن عتبه بن ابی سفیان برادرزاده معاویه حاکم مدینه بود. بنابر نقل منابع و مقاتل یزید به حاکم مدینه دستور داده بود که مخصوصا از امام حسین (علیه‌السلام) بیعت بگیرد، و در صورت امتناع امام از بیعت، گردنش را بزند و سرش را برای او بفرستد.

فهرست مندرجات

۱ – مقدمه
۲ – شرح واقعه
۲.۱ – گزارش اول
۲.۲ – گزارش دوم
۲.۳ – گزارش سوم
۲.۴ – گزارش چهارم
۲.۵ – گزارش پنجم
۳ – پانویس
۴ – منبع

۱ – مقدمه

پس از مرگ معاویه در نیمه رجب سال شصت هجری

[۱] طبری، محمد ابن جریر، تاریخ الامام و الملوک، ج۴، ص۲۳۹.

و به حکومت رسیدن یزید،

[۲] ابن اعثم، احمد، کتاب الفتوح، ج۴، ص۳۵۱-۳۵۳.

[۳] ابن اعثم، احمد، کتاب الفتوح، ج۵، ص۵-۹.

او به حاکمان همه شهرها از جمله مدینه نوشت که برای او از مردم بیعت بگیرند. در آن زمان ولید بن عتبه بن ابی سفیان برادرزاده معاویه حاکم مدینه بود.

[۴] طبری، محمد ابن جریر، تاریخ الامم والملوک، ج۴، ص۲۵۰.

[۵] بلاذری، احمدبن یحیی، انساب الاشراف، ج۳، ص۱۵۵.

[۶] سیدبن طاووس، علی بن موسی، الملهرف علی قتلی الطفوف، ص۹۶.

[۷] ابن اثیر، ابوالحسن، الکامل فی التاریخ، ج۳، ص۱۲۷.

[۸] صدوق، محمد بن علی، الامالی، ص۲۱۶.

[۹] ابن اعثم، احمد، کتاب الفتوح، ج۵، ص۹.

بنابر نقل منابع و مقاتل یزید به حاکم مدینه دستور داده بود که مخصوصا از امام حسین (علیه‌السلام) بیعت بگیرد، و در صورت امتناع امام از بیعت، گردنش را بزند و سرش را برای او بفرستد. از برخی منابع برمی‌آید که پیک یزید شبانه وارد مدینه شده و نامه او را به حاکم مدینه تسلیم کرده و او نیز شبانه به دنبال امام حسین و ابن زبیر فرستاده است. چنان که رزیق، غلام معاویه می‌گوید: من شب وارد مدینه شدم و به پرده دار ولید گفتم: اذن دخول می‌خواهم. او نیز اجازه داد. من داخل شدم و نامه را به ولید دادم. او وقتی نامه را خواند و از مرگ معاویه آگاهی یافت، بسیار ناراحت شد و به جزع و فزع پرداخت، تا اینکه به دنبال مروان فرستاد.

[۱۰] مفید، محمد بن نعمان، الارشاد، ج۲، ص۳۲.

[۱۱] دینوری، ابن قتیبه، الامامه والسیاسه، ج۱، ص۱۷۵.

[۱۲] ذهبی، شمس الدین، تاریخ الاسلام، ج۴،ص۱۷۰.

[۱۳] ابن منظور، محمد بن ‌مکرم، مختصر تاریخ دمشق، ج۹، ص۳۸.

۲ – شرح واقعه

محتوا و متن نامه یزید به ولید بن عتبه، در منابع مختلف با تفاوتهایی گزارش شده است.

۲.۱ – گزارش اول

طبق گزارش ابن سعد و ابن عساکر، یزید تنها نام امام حسین را آورده و به والی مدینه دستور داده بود که از مردم بیعت بگیرد و برای این کار از بزرگان قریش شروع کند و نخستین کس حسین می‌باشد.

[۱۴] ابن سعد، محمد بن سعد، ترجمه الحسین و مقتله، ص۵۵.

[۱۵] ابن عساکر، علی بن حسن، ترجمه الامام الحسین (علیه‌السّلام) من تاریخ مدینه دمشق، ص۲۹۲.

• «کَتَبَ یَزیدُ مَعَ عَبدِ اللّه ِ بنِ عَمرِو بنِ اُوَیسٍ العامِرِیِّ ـ عامِرِ بنِ لُؤَیٍّ ـ الَی الوَلیدِ بنِ عُتبَهَ بنِ ابی سُفیانَ وهُوَ عَلَی المَدینَهِ: انِ ادعُ النّاسَ فَبایِعهُم، وَابدَا بِوُجوهِ قُرَیشٍ، وَلیَکُن اوَّلَ مَن تَبدَاُ بِهِ الحُسَینُ بنُ عَلِیٍّ.»

[۱۶] محمدی ری‌شهری، محمد، دانشنامه امام حسین (علیه‌السلام) بر پایه قرآن، حدیث و تاریخ، ج۳، ص۳۶۴.

در کتاب الطبقات الکبری (الطبقه الخامسه من الصحابه) آمده است: یزید، نامه‌ای را به وسیله عبداللّه بن عمرو بن اُوَیس عامری ـ یا عامر بن لُؤَی، برای ولید بن عتبه بن ابی‌سفیان، فرماندار مدینه، نوشت که: «مردم را فرا بخوان و از آنان بیعت بگیر و از سران قریش آغاز کن و نخستین کسی که از او بیعت می‌گیری، حسین بن علی باشد».

[۱۷] محمدی ری‌شهری، محمد، دانشنامه امام حسین (علیه‌السلام) بر پایه قرآن، حدیث و تاریخ، ج۳، ص۳۶۵.

[۱۸] ابن سعد، محمد بن سعد، ترجمه الحسین و مقتله، ص۵۵.

[۱۹] ابن عساکر، علی بن حسن، ترجمه الامام الحسین (علیه‌السّلام) من تاریخ مدینه دمشق، ص۲۹۲.

۲.۲ – گزارش دوم

اما طبق نقل کتاب تاریخ یعقوبی، در نامه یزید، نام امام حسین و عبدالله بن زبیر ذکر شده بود. متن نامه طبق نقل یعقوبی چنین است: وقتی که نامه‌ام به تو رسید، حسین بن علی و عبدالله بن زبیر را احضار کن و از آنان برای من بیعت بگیر. اگر امتناع کردند گردنشان را بزن و سرهایشان را نزد من بفرست. از مردم نیز بیعت بگیر و هرکس امتناع کرد، این حکم را درباره او اجرا کن؛ مخصوصا درباره حسین بن علی و عبدالله بن زبیر.

[۲۰] یعقوبی، احمدبن ابی یعقوب، تاریخ الیعقوبی، ج۲، ص۲۴۱.

• «مَلَکَ یَزیدُ بنُ مُعاوِیَهَ واُمُّهُ میسونُ بِنتُ بَحدَلٍ الکَلبِیِ فی مُستَهَلِّ رَجَبٍ سَنَهَ ۶۰ ه… وکانَ غائِبا، فَلَمّا قَدِمَ دِمَشقَ کَتَبَ الَی الوَلیدِ بنِ عُتبَهَ بنِ ابی سُفیانَ وهُوَ عامِلُ المَدینَهِ: اذا اتاکَ کِتابی هذا، فَاَحضِرِ الحُسَینَ بنَ عَلِیٍّ وعَبدَ اللّه ِ بنَ الزُّبَیرِ، فَخُذهُما بِالبَیعَهِ لی، فَاِنِ امتَنَعا فَاضرِب اعناقَهُما، وَابعَث لی بِرُؤوسِهِما، وخُذِ النّاسَ بِالبَیعَهِ، فَمَنِ امتَنَعَ فَاَنفِذ فیهِ الحُکمَ، وفِی الحُسَینِ بنِ عَلِیٍّ وعَبدِ اللّه ِ بنِ الزُّبَیرِ، وَالسَّلامُ.»

[۲۱] محمدی ری‌شهری، محمد، دانشنامه امام حسین (علیه‌السلام) بر پایه قرآن، حدیث و تاریخ، ج۳، ص۳۶۶.

[۲۲] یعقوبی، احمدبن ابی یعقوب، تاریخ الیعقوبی، ج۲، ص۲۴۱.

در کتاب تاریخ یعقوبی گزارش شده است: یزید بن معاویه که مادرش میسون دختر بَحْدَل کلبی بود؛ در آغاز ماه رجب سال شصت هجری…، در حالی به حکومت رسید که بیرون از دمشق بود. چون به دمشق آمد، نامه‌ای برای ولید بن عتبه بن ابی سفیان، فرماندار مدینه، نوشت: «هر گاه نامه‌ام به دست تو رسید، حسین بن علی و عبد اللّه بن زبیر را فرا بخوان و برایم از آنها بیعت بگیر و اگر سر باز زدند، گردنشان را بزن و سرشان را برایم بفرست. از مردمان دیگر هم برایم بیعت بگیر و هر که امتناع کرد، همان حکم را در باره اش اجرا کن. تمام».

[۲۳] محمدی ری‌شهری، محمد، دانشنامه امام حسین (علیه‌السلام) بر پایه قرآن، حدیث و تاریخ، ج۳، ص۳۶۷.

۲.۳ – گزارش سوم

طبق نقل ابن اعثم و ابن شهرآشوب، یزید از حاکم مدینه خواسته بود از امام حسین و عبدالله بن عمر، عبدالله بن زبیر و عبدالرحمن بن ابی بکر بیعت بگیرد و بر آنها سخت گیری نماید و هرکدام از آنها که بیعت نکرد، گردنش را بزن و سرش را برایم بفرست.

[۲۴] ابن اعثم، احمد، کتاب الفتوح، ج۵، ص۱۰.

[۲۵] ابن شهرآشوب، مناقب آل ابی طالب، ج۳، ص۲۴۰.

• «لَمّا ماتَ مُعاوِیَهُ، کَتَبَ یَزیدُ الَی الوَلیدِ بنِ عُتبَهَ بنِ ابی سُفیانَ بِالمَدینَهِ یَاخُذُ البَیعَهَ مِن هؤُلاءِ الاَربَعَهِ اخذا ضَیِّقا لَیسَت فیهِ رُخصَهٌ: فَمَن تَاَبّی عَلَیکَ مِنهُم فَاضرِب عُنُقَهُ وَابعَث الَیَّ بِرَاسِهِ.»

[۲۶] محمدی ری‌شهری، محمد، دانشنامه امام حسین (علیه‌السلام) بر پایه قرآن، حدیث و تاریخ، ج۳، ص۳۶۶.

[۲۷] ابن شهرآشوب، مناقب آل ابی طالب، ج۳، ص۲۴۰.

در کتاب المناقب ابن شهرآشوب آمده است: چون معاویه در گذشت، یزید برای ولید بن عُتبه، فرماندار در مدینه، نامه نوشت که از این چهار نفر برایش بیعت بگیرد و از هیچ سختگیری‌ای فروگذار نکند و در آن نامه نوشت: هر یک از آنان از بیعت امتناع کرد، گردنش را بزن و سرش را برایم بف