پاورپوینت کامل نِعْمَت (مفردات‌قرآن)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل نِعْمَت (مفردات‌قرآن) دارای ۴۷ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل نِعْمَت (مفردات‌قرآن)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل نِعْمَت (مفردات‌قرآن) :

منبع: نِعْمَت (قاموس قرآن (جلد ۷))

مقالات مرتبط: نَعیم (لغات‌قرآن)، نِعْمَ (مفردات‌نهج‌البلاغه)، نعمت.

نِعْمَت (به کسر نون، سکون عین و فتح میم) از واژگان قرآن کریم به معنای آن‌چه خدا به انسان داده است.
نَعْمت (به فتح نون و سکون عین) به معنای تنعّم یعنی ترفّه و وسعت عیش می‌باشد.
مشتقات نِعْمت که در آیات قرآن آمده عبارتند از:

اَنْعَمْتَ‌ (به فتح الف، سکون نون و فتح عین) به معنای نعمت دادی؛

نِعْمَهَ (به کسر نون، سکون عین و فتح میم) به معنای نعمت؛

نَعْمَهٍ (به فتح نون، سکون عین) به معنای تنعّم و وسعت عیش؛

اَنْعَمَ‌ (به فتح الف، سکون نون و فتح عین و فتح میم) به معنای نعمت داده است؛

نَعَّمَهُ‌ (به فتح نون، عین مشدد و میم) به معنای نعمت داد و مرفّه فرمود؛

ناعِمَهٌ (به کسر عین) به معنای در نعمتند؛

نَعْماءَ (به فتح نون و سکون عین) به معنای نعمت؛

نَعِیمٌ‌ (به فتح نون و کسر عین) به معنای نعمت وسیع و کثیر؛

نِعَمَهُ‌ (به کسر نون، فتح عین و میم) به معنای نعمت‌ها (جمع نعمت)؛

اَنْعُم (به فتح الف، سکون نون و ضم عین) به معنای نعمت‌ها (جمع نعمت) است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای نِعْمت
۲ – کاربردها
۲.۱ – اَنْعَمْتَ‌ (آیه ۱ سوره فاتحه)
۲.۲ – نِعْمَهَ (آیه ۲۳۱ سوره بقره)
۲.۳ – نِعْمَتِیَ‌ (آیه ۴۰ سوره بقره)
۲.۴ – نَعْمَهٍ (آیه ۲۵-۲۷ سوره دخان)
۲.۵ – النَّعْمَهِ (آیه ۱۱ سوره مزمل)
۲.۶ – انعام
۲.۶.۱ – اَنْعَمَ‌ (آیه ۳۷ سوره احزاب)
۲.۷ – تنعیم
۲.۷.۱ – نَعَّمَهُ‌ (آیه ۱۵ سوره فجر)
۲.۸ – ناعم‌
۲.۸.۱ – ناعِمَهٌ (آیه ۸-۹ سوره غاشیه)
۲.۹ – نعماء
۲.۹.۱ – نَعْماءَ (آیه ۱۰ سوره هود)
۲.۱۰ – نعیم
۲.۱۰.۱ – النَّعِیمِ‌ (آیه ۶۵ سوره مائده)
۲.۱۰.۲ – نَعِیمٌ‌ (آیه ۲۱ سوره توبه)
۲.۱۰.۳ – النَّعِیمِ‌ (آیه ۸ سوره تکاثر)
۲.۱۱ – نِعَم و اَنْعُم
۲.۱۱.۱ – نِعَمَهُ‌ (آیه ۲۰ سوره لقمان)
۲.۱۱.۲ – بِاَنْعُمِ‌ (آیه ۱۱۲ سوره نحل)
۳ – پانویس
۴ – منبع

۱ – معنای نِعْمت

نِعْمت

[۱] قرشی بنابی، علی اکبر، قاموس قرآن، ج۷، ص۸۴.

[۲] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۸۱۴.

[۳] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت-الحسینی، ج۶، ص۱۷۸.

به معنای آن‌چه خدا به انسان داده است.
در صحاح از جمله معانی آن گفته: «النِّعْمَهُ: ما انعم به علیک.»

[۴] جوهری، ابونصر، الصحاح تاج اللغه وصحاح العربیه، ج۵، ص۲۰۴۱.

به نظر نگارنده: اصل آن از نِعْمَ (فعل مدح) است و نعمت را به جهت خوب و دل‌چسب بودن نعمت گفته‌اند، لذا در اقرب از کلیّات ابوالبقا نقل شده: آن در اصل حالتی است که انسان از آن لذّت ببرد.

[۵] شرتونی، سعید، اقرب الموارد، ج۵، ص۴۴۴.

[۶] ابو البقا، کلیّات، ص۹۱۲.

در مفردات گفته: «النِّعْمَهُ الحاله الحسنه.»

[۷] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۸۱۴.

نَعْمت به معنای تنعم است. در قاموس گوید: تنعّم به معنی ترفّه و وسعت عیش و اسم آن نعمه به فتح نون است.

[۸] فیروز آبادی، مجدالدین، قاموس المحیط، ج۴، ص۱۸۱.

راغب میگوید: «النَّعْمَهُ: التنعّم.»

[۹] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۸۱۴.

۲ – کاربردها

به مواردی از نِعْمت که در قرآن به‌ کار رفته است، اشاره می‌شود:

۲.۱ – اَنْعَمْتَ‌ (آیه ۱ سوره فاتحه)

(صِراطَ الَّذِینَ‌ اَنْعَمْتَ‌ عَلَیْهِمْ‌)

[۱۰] فاتحه/سوره۱، آیه۷.

(راه کسانى که به آنان نعمت دادى.)

[۱۱] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن‌، ص۱.

[۱۲] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱، ص۴۴.

[۱۳] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱، ص۲۸.

[۱۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱، ص۴۹.

[۱۵] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱، ص۱۰۸.

در مجمع ذیل‌ آیه فوق فرموده: اصل آن مبالغه و زیادت است، گویند: «دققت الدواء فانعمت دقه» یعنی: دوا را کوبیدم و زیاد کوبیدم.

[۱۶] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱، ص۴۹.

[۱۷] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱، ص۱۰۸.

۲.۲ – نِعْمَهَ (آیه ۲۳۱ سوره بقره)

(وَ اذْکُرُوا نِعْمَهَ اللَّهِ عَلَیْکُمْ‌.)

[۱۸] بقره/سوره۲، آیه۲۳۱.

(و نعمت خدا را بر خود به یاد بیاورید.)

[۱۹] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص.

[۲۰] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۲، ص۳۵۶.

[۲۱] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۲، ص۲۳۷.

[۲۲] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۳، ص۲۲.

[۲۳] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۲، ص۵۸۲.

۲.۳ – نِعْمَتِیَ‌ (آیه ۴۰ سوره بقره)

(اذْکُرُوا نِعْمَتِیَ‌ الَّتِیاَنْعَمْتُ عَلَیْکُمْ‌.)

[۲۴] بقره/سوره۲، آیه۴۰.

(نعمتم را، که به شما ارزانى داشتم به یاد آورید.)

[۲۵] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۷.

[۲۶] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱، ص۲۲۷.

[۲۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱، ص۱۵۱.

[۲۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱، ص۱۴۷.

[۲۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱، ص۲۰۷.

۲.۴ – نَعْمَهٍ (آیه ۲۵-۲۷ سوره دخان)

(کَمْ تَرَکُوا مِنْ جَنَّاتٍ وَ عُیُونٍ • وَ زُرُوعٍ وَ مَقامٍ کَرِیمٍ • وَ نَعْمَهٍ کانُوا فِیها فاکِهِینَ‌.)

[۳۰] دخان/سوره۴۴، آیه۲۵-۲۷.

«چقدر از دست دادند از باغات، چشمه‌ها، کشت‌ها، مقام دل‌پسند و وسعت عیشی که در آن متمتّع بودن.»

[۳۱] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۸، ص۲۱۳.

[۳۲] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۸، ص۱۴۰.

[۳۳] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۲، ص۳۰۲-۳۰۳.

[۳۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۹، ص۹۷.

۲.۵ – النَّعْمَهِ (آیه ۱۱ سوره مزمل)

(وَ ذَرْنِی وَ الْمُکَذِّبِینَ اُولِی‌ النَّعْمَهِ وَ مَهِّلْهُمْ قَلِیلًا.)

[۳۵] مزمل/سوره۷۳، آیه۱۱.

«بگذار مرا با تکذیب کنندگانی که صاحبان تنعّم‌اند و‌ اندکی مهلتشان بده.»

[۳۶] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۲۰، ص۱۰۴.

[۳۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۲۰، ص۶۷.

[۳۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۶، ص۳۰.

[۳۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱۰، ص۵۷۳.

۲.۶ – انعام

اِنْعام‌ (از باب افعال) به معنای نعمت دادن می‌باشد.
راغب گوید: اطلاق اِنْعام‌ در صورتی است که نعمتِ داده شده از جنس انسان باشد، زیرا در حیوان نمی‌گویند: «انعم علی فرسه.»

[۴۰] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۸۱۵.

۲.۶.۱ – اَنْعَمَ‌ (آیه ۳۷ سوره احزاب)

(وَ اِذْ تَقُولُ لِلَّذِی‌ اَنْعَمَ‌ اللَّهُ عَلَیْهِ وَ اَنْعَمْتَ عَلَیْهِ اَمْسِکْ عَلَیْکَ زَوْجَکَ وَ اتَّقِ اللَّهَ‌.)

[۴۱] احزاب/سوره۳۳، آیه۳۷.

«آن‌گاه به شخصی که خدا به او نعمت داده و تو هم به او نعمت داده بودی، می‌گفتی: زنت را برای خودت نگاه‌ دار و از خدا بترس.»

[۴۲] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۶، ص۴۸۲.

[۴۳] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۶، ص۳۲۲.

[۴۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۰، ص۱۲۴.

[۴۵] طبرسی، فضل بن حس