پاورپوینت کامل نَجْوا (مفردات‌قرآن)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل نَجْوا (مفردات‌قرآن) دارای ۴۵ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل نَجْوا (مفردات‌قرآن)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل نَجْوا (مفردات‌قرآن) :

منبع: نَجْوا (قاموس قرآن (جلد ۷))

مقالات مرتبط: نجوا (لغات‌قرآن)، نَجْو (مفردات‌نهج‌البلاغه)، نجو (مقالات مرتبط).

نَجْوا (به فتح نون و سکون جیم) از واژگان قرآن کریم به معنای بیخ گوشی حرف زدن و سخن سرّی است.
مشتقات نَجْوا که در آیات قرآن آمده عبارتند از:

نَجْوی (به فتح نون و سکون جیم) به معنای بیخ گوشی حرف زدن و سخن سرّی؛

نَجْواهُمْ‌ (به فتح نون و سکون جیم) به معنی سخنان در گوشیشان؛

نَجِیًّا (به فتح نون و ضم جیم) به معنی نجوا کننده؛

ناجَیْتُمُ‌ (به فتح جیم) به معنی گفتگوی محرمانه کنید؛

نَجْواکُمْ‌ (به فتح نون و سکون جیم) به معنی گفتگوی محرمانه کنید.

فهرست مندرجات

۱ – معنای نَجْوا
۲ – کاربردها
۲.۱ – نَجْواهُمْ‌ (آیه ۷۸ سوره توبه)
۲.۲ – نَجْواهُمْ‌ (آیه ۱۱۴ سوره نساء)
۲.۳ – النَّجْوی‌ (آیه ۸ سوره مجادله)
۲.۴ – النَّجْوی‌ (آیه ۱۰ سوره مجادله)
۲.۵ – نَجِیًّا (آیه ۸۰ سوره یوسف)
۲.۶ – نَجِیًّا (آیه ۵۲ سوره مریم)
۲.۷ – نَجْوی‌ (آیه ۴۷ سوره اسراء)
۲.۸ – ناجَیْتُمُ‌ (آیه ۱۲ سوره مجادله)
۲.۹ – نَجْواکُمْ‌ (آیه ۱۳ سوره مجادله)
۳ – پانویس
۴ – منبع

۱ – معنای نَجْوا

نَجْوا

[۱] قرشی بنابی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، ج۷، ص۲۶.

[۲] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۷۹۳.

[۳] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۱، ص۴۰۷.

به معنای بیخ گوشی حرف زدن و سخن سرّی (راز و راز گفتن) است.
اسم و مصدر هر دو به کار رفته است.
در لغت آمده: «نَجَا فلانا نَجْواً و نَجْوَی‌ سارّه» یعنی پنهانی با او گفتگو کرد ایضا «نَاجَاه‌ مُنَاجَاه: سارّهُ»

[۴] شرتونی، سعید، اقرب الموارد فی فصح العربیه و الشوارد، ج۵، ص۳۵۷.

راغب در علّت این تسمیه گفته: اصل این کلمه آن است که در جای مرتفعی با طرف راز خلوت کنی. به قولی اصل آن نجات است و آن این‌که به کسی در آن‌چه خلاص و نجات اوست یاری کنی.

[۵] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۷۹۳.

۲ – کاربردها

به مواردی از نَجْوا که در قرآن به‌ کار رفته است، اشاره می‌شود:

۲.۱ – نَجْواهُمْ‌ (آیه ۷۸ سوره توبه)

(اَ لَمْ یَعْلَمُوا اَنَّ اللَّهَ یَعْلَمُ سِرَّهُمْ وَ نَجْواهُمْ‌)

[۶] توبه/سوره۹، آیه۷۸.

(آیا نمى‌دانستند که خداوند، اسرار و سخنان درگوشىِ آن‌ها را مى‌داند)

[۷] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۱۹۹.

[۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۹، ص۴۷۴.

[۹] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۹، ص۳۵۱.

[۱۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۱، ص۱۶۶.

[۱۱] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۵، ص۸۳.

طبرسی ذیل آیه‌ فوق فرموده: نجوی در اصل به معنی دوری است گویی نجوی کنندگان خود را از مردم دور می‌کنند و به قولی آن از نَجْوَه به معنی مکان مرتفع است که سیل به آن نمی‌رسد گویی متناجیان سخن خویش را به محلی بالا می‌برند که کسی که غیر از خودشان به آنجا نمی‌رسد.

[۱۲] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۵، ص۹۳.

۲.۲ – نَجْواهُمْ‌ (آیه ۱۱۴ سوره نساء)

(لا خَیْرَ فِی کَثِیرٍ مِنْ‌ نَجْواهُمْ‌)

[۱۳] نساء/سوره۴، آیه۱۱۴.

(بسیارى از سخنان درگوشى و جلسات محرمانه آن‌ها، خیر و سودى ندارد)

[۱۴] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۹۷.

[۱۵] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۵، ص۱۲۹.

[۱۶] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۵، ص۸۱.

[۱۷] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۶، ص۴۶.

[۱۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۳، ص۱۶۸.

طبرسی ذیل آیه‌ فوق از زجاج نقل می‌کند: نجوی در کلام آن است که جمعی یا دو نفر در آن منفرد باشند خواه سرّی بگویند یا آشکار.

پس در نجوی بیخ گوشی بودن لازم نیست بلکه آن سخنی است که دور از اغیار باشد قرآن کریم نیز این معنی را تایید می‌کند.

(اَ لَمْ یَعْلَمُوا اَنَّ اللَّهَ یَعْلَمُ سِرَّهُمْ وَ نَجْواهُمْ‌ وَ اَنَّ اللَّهَ عَلَّامُ الْغُیُوبِ‌)

[۱۹] توبه/سوره۹، آیه۷۸.

(آیا نمى‌دانستند که خداوند، اسرار و سخنان درگوشىِ آن‌ها را مى‌داند؛ و خداوند داناى اسرار نهان است)

[۲۰] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۱۹۹.

ظاهرا مراد از سرّ آن است که در نفس خویش دارند و نجواهم سخن پنهانی آن‌هاست یعنی مگر نمی‌دانند که خدا نهان آن‌ها و راز گفتنشان را می‌داند و خدا دانای نهان‌هاست.

۲.۳ – النَّجْوی‌ (آیه ۸ سوره مجادله)

(اَ لَمْ تَرَ اِلَی الَّذِینَ نُهُوا عَنِ‌ النَّجْوی‌ ثُمَّ یَعُودُونَ لِما نُهُوا عَنْهُ وَ یَتَناجَوْنَ‌ بِالْاِثْمِ وَ الْعُدْوانِ وَ مَعْصِیَهِ الرَّسُولِ..)

[۲۱] مجادله/سوره۵۸، آیه۸.

(آیا ندیدى کسانى را که از نجوا سخنان در گوشى‌ نهى شدند، سپس به کارى که از آن نهى شده بودند باز مى‌گردند و براى انجام گناه و تعدّى و نافرمانىِ پیامبر به نجوا مى‌پردازند)

[۲۲] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۵۴۳.

[۲۳] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۹، ص۳۲۳.

[۲۴] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۹، ص۱۸۵.

[۲۵] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۴، ص۲۷۶.

[۲۶] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۹، ص۳۷۶.

ظهور آیه در آن است که منافقان و غیرهم میان خویش نجوی می‌کردند در آن‌چه مایه ایذاء و ناراحتی مؤمنین بود و بعد از نهی شدن هم ترک نمی‌کردند و نجوایشان در خصوص گناه و تعدّی و مخالفت رسول خدا (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) بود و آیه شریفه از آن حکایت می‌کند.

۲.۴ – النَّجْوی‌ (آیه ۱۰ سوره مجادله)

(اِنَّمَا النَّجْوی‌ مِنَ الشَّیْطانِ لِیَحْزُنَ الَّذِینَ آمَنُوا وَ لَیْسَ بِضارِّهِمْ شَیْئاً اِلَّا بِاِذْنِ اللَّهِ.)

[۲۷] مجادله/سوره۵۸، آیه۱۰.

(نجوا تنها از سوى شیطان است؛ تا مؤمنان را غمگین سازد؛ ولى نمى‌تواند هیچ‌گونه ضررى به‌ آن‌ها برساند جز به فرمان خدا)

[۲۸] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۵۴۳.

[۲۹] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۹، ص۳۲۶.

[۳۰] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۹، ص۱۸۷.

[۳۱] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۴، ص۲۷۸.

[۳۲] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۹، ص۳۷۷.

مراد از نجوی ظاهرا همان نجوای منافقان و مریض القلبها است و آیه تذکّر می‌دهد که مؤمنان از آن نترسند.

۲.۵ – نَجِیًّا (آیه ۸۰ سوره یوسف)

(فَلَمَّا اسْتَیْاَسُوا مِنْهُ خَلَصُوا نَجِیًّا)

[۳۳] یوسف/سوره۱۲، آیه۸۰.

(هنگامى که برادران از او مأیوس شدند، به کنارى رفتند و با هم به نجوا پرداختند)

[۳۴] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۲۴۵.

[۳۵] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۱، ص۳۱۱.

[۳۶] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۱، ص۲۲۸.

[۳۷] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، تر