پاورپوینت کامل مؤکَّد (صرف و نحو)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل مؤکَّد (صرف و نحو) دارای ۱۸ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل مؤکَّد (صرف و نحو)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل مؤکَّد (صرف و نحو) :

منبع: پاورپوینت کامل مؤکَّد (صرف و نحو)

مقالات مرتبط: مؤکّد (مقالات مرتبط).

مؤکَّد از اصطلاحات ادبیات عرب، به فعلی اطلاق می‌شود که به همراه نون تأکید ثقیله یا خفیه به کار می‌رود و در جمله بر معنای آن تمرکز و پافشاری صورت گرفته باشد، به گونه‌ای که هرگونه احتمال نادرست، مبالغه یا مجاز را از مقصود گوینده از بین ببرد.

فهرست مندرجات

۱ – تعریف
۲ – ویژگی‌های صرفی و نحوی
۳ – شواهد قرآنی
۳.۱ – لَیُسْجَنَنَّ (یوسف/سوره۱۲، آیه۳۲)
۳.۲ – فَلَنَسْاَلَنَّ (اعراف/سوره۷، آیه۶)
۳.۳ – یَنزَغَنَّکَ (اعراف/سوره۷، آیه۲۰۰)
۳.۴ – لَنُؤْمِنَنَّ، لَنُرْسِلَنَّ (اعراف/سوره۷، آیه۱۳۴)
۳.۵ – تَحْسَبَنَّ (سوره آل عمران/سوره۳، آیه۱۶۹)
۳.۶ – تَرَیِنَّ (سوره مریم/سوره۱۹، آیه۲۶)
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – تعریف

مؤکَّد در اصطلاح ادبیات عرب، به فعلی اطلاق می‌شود که به همراه نون تأکید ثقیله یا خفیه به کار می‌رود و در جمله بر معنای آن تمرکز و پافشاری صورت گرفته باشد، به گونه‌ای که هرگونه احتمال نادرست، مبالغه یا مجاز را از مقصود گوینده از بین ببرد.

[۱] سیوطی، جلال الدین، البهجه المرضیه علی الفیه ابن مالک، ص۳۳۸.

[۲] فوال بابتی، عزیزه، المعجم المفصل فی النحو العربی، ج۲، ص۷۷۰.

[۳] سیوطی، جلال الدین، البهجه المرضیه علی الفیه ابن مالک، ص۴۰۰.

۲ – ویژگی‌های صرفی و نحوی

۱. فعل بر دو قسم است: مؤکّد و غیر مؤکّد.

۲. فعل مؤکّد، فعلى است که «نون» تأکید ثقیله یا خفیفه به آن بپیوندد:

[۴] فوال بابتی، عزیزه، المعجم المفصل فی النحو العربی، ج۲، ص۷۷۰.

[۵] سیوطی، جلال الدین، البهجه المرضیه علی الفیه ابن مالک، ص۴۰۰.

«هَلْ تَذْهَبَنَّ» (آیا (قطعاً) می‌روی؟).

[۶] فوال بابتی، عزیزه، المعجم المفصل فی النحو العربی، ج۲، ص۱۱۳۵.

[۷] یعقوب، امیل، موسوعه النحو و الصرف و الاعراب، ص۶۶۵.

[۸] شرتونی، سعید، مبادی العربیه فی الصرف و النحو، ج۴، ص۵۱.

[۹] دقر، عبدالغنی، معجم القواعد العربیه فی النحو و التصریف، ص۵۲۱.

[۱۰] ابن هشام، انصاری، مغنی اللبیب، ج۲، ص۲۸۴.

«هَلْ تَذْهَبَنْ» (آیا (حتماً) می‌روی؟).

[۱۱] فوال بابتی، عزیزه، المعجم المفصل فی النحو العربی، ج۲، ص۱۱۳۵.

[۱۲] یعقوب، امیل، موسوعه النحو و الصرف و الاعراب، ص۶۶۵.

[۱۳] شرتونی، سعید، مبادی العربیه فی الصرف و النحو، ج۴، ص۵۱.

[۱۴] دقر، عبدالغنی، معجم القواعد العربیه فی النحو و التصریف، ص۳۴۴.

۳. مقصود از الحاق «نون» تاکید به فعل، نشان دادن تصمیم بدون تردید متکلّم بر انجام کار است.

۴. تأکید با «نون» تأکید ثقیله، شدیدتر از تاکید با «نون» خفیفه است.

۵. این دو، علاوه بر تاکید، گاهى شمول و عموم را نیز مى‌رسانند:

«یَا قَوْمَنَا احْذَرَنْ» (ای قوم ما، همواره بترسید).

۶. شروط «نون» تاکید:

(۱) هرگز به فعل ماضی نمى‌پیوندد.

[۱۵] فوال بابتی، عزیزه، المعجم المفصل فی النحو العربی، ج۲، ص۷۷۱.

(۲) به فعل