پاورپوینت کامل موسی بن اسماعیل مدنی

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل موسی بن اسماعیل مدنی دارای ۱۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل موسی بن اسماعیل مدنی،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل موسی بن اسماعیل مدنی :

منبع: پاورپوینت کامل موسی بن اسماعیل مدنی

پاورپوینت کامل موسی بن اسماعیل مدنی (زنده در قرن دوم هجری)،مشهور به ابن آخر از علما و راویان معروف و امامی مذهب و نوه امام موسی کاظم (علیه‌السّلام) بود.

فهرست مندرجات

۱ – معرفی موسی مدنی
۲ – اساتید و شاگردان
۳ – آثار
۴ – وفات
۵ – پانویس
۶ – منبع

۱ – معرفی موسی مدنی

ابوالحسن موسی بن اسماعیل بن موسی بن جعفر (علیه‌السّلام)، مشهور به ابن آخر

[۱] فخر رازی، محمد بن عمر، الشجره المبارکه، ص۸۹.

نوه امام هفتم (علیه‌السّلام) بود که در مصر ساکن شد و فرزندان او هم در آنجا بودند

[۲] نجاشی، احمد بن علی، رجال النجاشی، ج۱، ص۲۶.

و نسل اسماعیل تنها از همین موسی به جای ماند؛ زیرا موسی دارای چهار پسر به نام‌های حسین، اسماعیل، جعفر و محمد بود و هر کدام از این فرزندان موسی در یکی از سرزمین‌های اسلامی آن روز زندگی می‌کردند.

[۳] قاضی مروزی، اسماعیل بن حسین، الفخری فی انساب الطالبیین، ص۱۵.

وی از علما و محدثان مصر به شمار می‌رفت

[۴] فخر رازی، محمد بن عمر، الشجره المبارکه، ص۸۹.

[۵] قاضی مروزی، اسماعیل بن حسین، الفخری فی انساب الطالبیین، ص۱۵.

۲ – اساتید و شاگردان

موسی بن اسماعیل از افرادی چون پدرش اسماعیل بن موسی (علیه‌السّلام)

[۶] نجاشی، احمد بن علی، رجال النجاشی، ج۱، ص۲۶.

[۷] خوئی، سیدابوالقاسم، معجم رجال الحدیث، ج۲۴، ص۸۶.

و وهیب بن خالد

[۸] طریحی، فخرالدین، جامع المقال، ص۹۲.

روایت کرده است،
چنان که محدثانی همانند محمد بن محمد بن اشعث،

[۹] شیخ طوسی، الفهرست، ص۱۶۳.

[۱