پاورپوینت کامل منون (لغات‌قرآن)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل منون (لغات‌قرآن) دارای ۱۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل منون (لغات‌قرآن)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل منون (لغات‌قرآن) :

منبع: پاورپوینت کامل منون (لغات‌قرآن)

مقالات مرتبط: منّ (مفردات‌قرآن)، منّ (مفردات‌نهج‌البلاغه)، منت.

منون:

(رَیْبَ الْمَنونِ)

[۱] طور/سوره۵۲، آیه۳۰.

منون: از مادّه «منّ‌» در اصل به دو معنى آمده:
«نقصان» و «قطع و بریدن» که این دو نیز مفهوم نزدیکى دارند.

[۲] راغب اصفهانی، حسین، المفردات فی غریب القرآن، دار القلم، ص۷۷۸.

[۳] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۶، ص۳۱۹.

سپس واژه «منون» به «مرگ» نیز اطلاق شده، چرا که «ینقص العدد و یقطع المدد» (نفرات را کم و کمک‌ها را قطع مى‌کند.)
پس «منّ‌» به معنى قطع و بریدن نیز آمده است.
«ریب المنون» یعنى حادثه مرگ، چون عمرها را قطع مى‌کند و به زندگى خاتمه مى‌دهد.
گاه «منون» به گذشت روزگار نیز گفته شده است.
به این مناسبت که آن، موجب مرگ‌ و میر، بریدن پیوندها و نقصان نفرات است.
گاه به شب و روز «ممنون» گفته‌اند و آن نیز ظاهرا به همین مناسبت است.

[۴] مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه‌، ط-دار الکتب الاسلامیه‌، ج۲۲، ص۴۴۵.

فهرست مندرجات

۱ – ترجمه و تفسیر منون
۱.۱ – منون (آیه ۳۰ سوره طور)
۱.۲ – منون در المیزان و مجمع‌ البیان
۱.۳ – منون در تفسیر نمونه
۲ – پانویس
۳ – منبع

۱ – ترجمه و تفسیر منون

به موردی از کاربرد منون در قرآن، اشاره می‌شود:

۱.۱ – منون (آیه ۳۰ سوره طور)

(اَمْ یَقولونَ شاعِرٌ نَّتَرَبَّصُ بِهِ رَیْبَ الْمَنونِ)

[۵] طور/سوره۵۲، آیه۳۰.

(بلکه آن‌ها می‌گویند: «او شاعری است که ما انتظار مرگش را می‌کشیم.»)

[۶] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۵۲