پاورپوینت کامل مقاتل قرن چهاردهم

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل مقاتل قرن چهاردهم دارای ۸۹ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل مقاتل قرن چهاردهم،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل مقاتل قرن چهاردهم :

منبع: مقتل جامع سیدالشهداء

مقالات مرتبط: تاریخ‌ نگاری عاشورا.

پاورپوینت کامل مقاتل قرن چهاردهم، یکی از مباحث مرتبط به تاریخ‌نگاری عاشورا و مقتل نگاری است. مقتل‌نگاری نوعی از تاریخ‌نگاری است که به طور خاص به شرح و بسط جزئیات شهادت امام حسین (علیه‌السّلام) و یارانش در واقعه کربلا می‌پردازد. روایت‌ها و گزارش‌های شاهدان عینی و امامان معصوم در بازگویی جزئیات واقعه عاشورا در گذر زمان از شکل شفاهی خارج شد و به صورت مکتوب در آمد. این آثار که با عنوان «مقتل الحسین» شناخته می‌شوند، شامل روایت‌هایی از اصل رویداد و پیامدهای آن بودند. سه قرن هشتم، نهم و دهم، دوره افول مقتل‌نویسی و عاشورانگاری است اما اوج مقتل‌نویسی در این دوره، مربوط به قرن چهاردهم است. برخی از مقاتل نگاشته شده این دوره حاوی گزارش‌هایی ضعیف و فاقد اعتبار تاریخی هستند. این امر به دلیل اتکای نویسندگان این آثار به منابع نامعتبر و عدم بررسی دقیق روایات و وقایع مرتبط با واقعه عاشورا است. از سویی دیگر، در این دوره دو قرائت عمده از واقعه عاشورا در ادبیات عاشورایی شکل می‌گیرد: قرائت احساسی صرف و قرائت احساسی – سیاسی. مقتل مقرم، مقتل شیخ عباس قمی، مقتل سید محسن امین، مقتل تذکره الشهدا و مقتل معالی السبطین برخی از مهم‌ترین مقاتل این دوره هستند.

فهرست مندرجات

۱ – مقدمه
۲ – مقتل معتمدالدوله
۲.۱ – معرفی مؤلف
۲.۲ – معرفی کلی
۲.۳ – ساختار و محتوا
۳ – مقتل تذکره الشهدا
۳.۱ – معرفی مؤلف
۳.۲ – وضعیت کلی
۳.۳ – گزارش‌های غیر معتبر
۴ – مقتل شیخ عباس قمی
۴.۱ – معرفی مؤلف
۴.۲ – وضعیت کتاب
۴.۳ – ساختار کتاب
۴.۴ – گزارش‌های غیر معتبر
۴.۵ – انتشار کتاب
۵ – مقتل سید محسن امین
۵.۱ – معرفی مؤلف
۵.۲ – ساختار کتاب
۵.۳ – گزارش محتوا
۵.۴ – تاریخ انتشار
۵.۵ – ترجمه‌های کتاب
۶ – مقتل مقرم
۶.۱ – معرفی مؤلف
۶.۲ – ساختار کتاب
۶.۳ – گزارش محتوا
۶.۴ – ترجمه های کتاب
۷ – مقتل معالی السبطین
۷.۱ – محتوای کتاب
۷.۲ – گزارش‌های غیر معتبر
۸ – پانویس
۹ – منبع

۱ – مقدمه

مقتل‌نگاری نوعی از تاریخ‌نگاری است که به طور خاص به شرح و بسط جزئیات شهادت امام حسین (علیه‌السّلام) و یارانش در واقعه کربلا می‌پردازد. این روایت‌ها که در ابتدا به صورت شفاهی نقل می‌شدند، بعدها به صورت مکتوب نیز ثبت و ضبط شده و به عنوان “مقتل الحسین” شناخته می‌شوند. مقتل‌نویسی و عاشورانگاری در دوره‌های سه گانه هشتم، نهم و دهم هجری قمری روندی نزولی را تجربه می‌کند، به طوری که این دوره‌ها به عنوان دوره افول این نوع از نگارش شناخته می‌شوند. با این وجود، در قرن چهاردهم هجری شاهد اوج‌گیری مجدد مقتل‌نویسی هستیم. در این دوره، برخی از مقاتل نگاشته شده حاوی گزارش‌هایی ضعیف و فاقد اعتبار تاریخی هستند. این امر به دلیل اتکای نویسندگان این آثار به منابع نامعتبر و عدم بررسی دقیق روایات و وقایع مرتبط با واقعه عاشورا است. از سویی دیگر، در این دوره دو قرائت عمده از واقعه عاشورا در ادبیات عاشورایی شکل می‌گیرد: قرائت احساسی صرف و قرائت احساسی – سیاسی.
ویژگی برجسته نگاشته‌های این عصر، آن است که در کنار برداشت تراژیک و عاطفی و احساسی که هم میراث نگاشته‌های گذشته است و هم مقتضای این واقعه بزرگ، برداشت سیاسی از حرکت امام (علیه‌السّلام) و توجه به بعد ظلم ستیزی واقعه عاشورا، نیز محل تاکید گروهی از نویسندگان و مورخان تاریخ عاشورا قرار گرفته که یکی از مهمترین عوامل این اقبال، درگیر شدن شیعیان با سیاست و در نتیجه، مبارزه و ظلم ستیزی آنان با حاکمان وقت بوده است. در این قرن نگاشته‌های مربوط به این واقعه، متاثر از شرایط و مقتضیات حاکم، به ویژه جنبش عدالت‌خواهی و مشروطه طلبی – که روح بیداری و آزادمنشی را در ایرانیان دمید – برداشت سیاسی از واقعه عاشورا را رقم زد و این برداشت، به ویژه در محافل مذهبی تجددخواه و نوگرا، جایگاه خاصی یافت و از آن زمان تاکنون، این برداشت با برداشت تراژیک یا حزن برانگیز و عاطفی – احساسی از این حادثه، دو قرائت مهم از حادثه عاشورا به حساب می‌آیند. قرائت احساسی صرف، بر جنبه‌های حزن‌انگیز و عاطفی واقعه عاشورا تمرکز دارد در مقابل، قرائت احساسی – سیاسی، ضمن تأکید بر جنبه‌های حزن‌انگیز واقعه، به پیام‌ها و آموزه‌های سیاسی و اجتماعی آن نیز توجه دارد. این قرائت، امام حسین (ع) را به عنوان الگوی مبارزه علیه ظلم و ستم معرفی می‌کند و قیام ایشان را حرکتی در راستای احیای عدالت و آزادی می‌داند.

۲ – مقتل معتمدالدوله

یکی از مقاتل این عصر، کتابی با نام قمقام زخاز و صمصام بتار اثر فرهاد میرزای قاجار، ملقب به معتمدالدوله متوفای ۱۳۰۵ ه. ق می‌باشد. این کتاب به زبان فارسی و در دو جلد سامان یافته و به لحاظ اعتبار و استناد، از جمله مقاتل برجسته این دوره به شمار می‌رود.

۲.۱ – معرفی مؤلف

فرهاد میرزای قاجار، ملقب به معتمدالدوله، فرزند پانزدهم عباس میرزا و نوه فتحعلی‌شاه قاجار از دولتمردان عصر ناصری بوده است. فرهاد میرزا علاوه بر مناصب حکومتی، دارای شخصیت علمی و فرهنگی بوده و تالیفات چندی از خود به جای گذاشته و خدماتی از جمله اقدامات عمرانی چشمگیری در آستان کاظمین به عمل آورده است. وی سرانجام به سال ۱۳۰۵ ه. ق در تهران از دنیا رفت و در مقبره فرهادیه در باب المراد آستان کاظمین (علیهما‌السّلام)، به خاک سپرده شد.

۲.۲ – معرفی کلی

از فرهاد میرزا، چند تالیف علمی و ادبی به‌جا مانده است که از مهم‌ترین آنها، می‌توان به کتاب قمقام زَخّار و صمصام تَبّار اشاره کرد. تاریخ آغاز تالیف کتاب، ۱۳۰۳ قمری و پایان آن، ذی الحجه ۱۳۰۴ قمری است.

[۱] معتمدالدوله، فرهاد میرزا، قمقام زخاز وصمصام بتار، ص۴.

[۲] معتمدالدوله، فرهاد میرزا، قمقام زخاز وصمصام بتار، ص۸، مقدمه مؤلف.

[۳] فرهاد میرزا معتمدالدوله، قمقام زخاز وصمصام بتار، ص۸۵۳.

این اثر به فارسی نگاشته شده است و مؤلف آن به سبب تفالی که به قرآن زده و نذری که کرده بود، کتاب را نوشته است.

[۴] معتمدالدوله، فرهاد میرزا، قمقام زخاز وصمصام بتار، ص۵-۶.

وی تالیف خود را قمقام زخار و صمصام بتار، (دریای آکنده و شمشیر برنده)، نام نهاده است، که البته عنوانی است غریب و ناآشنا. این نگاشته، از مقتل‌های مهم است؛ زیرا چنان که خود نویسنده گفته، در نگارش این اثر، تتبع و تحقیق بسیار کرده و از آثار نگاشته شده پس از قرن یازدهم (به سبب عدم اعتبار آنها) استفاده نکرده است.

[۵] معتمدالدوله، فرهاد میرزا، قمقام زخاز وصمصام بتار، ص۸.

از این رو نگاشته وی، نسبت به نگاشته‌های معاصر و حتی پیش از خود، از اعتبار خاصی برخوردار است.

۲.۳ – ساختار و محتوا

این کتاب در دو جلد سامان یافته است. جلد نخست آن، شامل زندگی امام حسین (علیه‌السّلام) و مباحثی همانند قیام مسلم بن عقیل و حوادث مربوط به قیام امام حسین (علیه‌السّلام) از آغاز تا شهادت اصحاب در روز عاشوراست. جلد دوم به مباحثی از قبیل شهادت بنی هاشم و امام و حوادث پس از شهادت حضرت از قبیل اسارت اهل بیت و بردن آنان به کوفه و شام و بازگرداندن آنان به مدینه، عقوبت کشندگان امام علیه‌السّلام، قیام توابین و مختار و بیان اشعاری در سوگ امام اختصاص دارد. از نکات برجسته و تحقیقی این کتاب، ضبط درست اسامی اشخاص و مکان‌ها و ترجمه و توضیح صحیح معانی نام‌ها، مکان‌ها، لغات، اشعار و امثال در بسیاری از موارد، و در مواردی، معرفی و بیان شرح حال کوتاه برخی از افراد است.

۳ – مقتل تذکره الشهدا

از جمله مقاتل این دوره، کتابی با نام تذکره الشهداء نگاشته ملاحبیب الله شریف کاشانی متوفای ۱۳۴۰ق می‌باشد. علی‌رغم دقت و عمق علمی آثار آیت‌الله شریف کاشانی، کتاب تذکره الشهداء ایشان، که در سال ۱۳۰۶ قمری به رشته تحریر درآمده است، از این قاعده مستثنی بوده و شامل برخی گزارش‌های ضعیف و مخدوش است. وی هدف از نگارش این اثر را ارائه منبعی مناسب برای مرثیه‌خوانان، مداحان و توده مردم در ایام عزاداری ذکر می‌کند.

۲.۱ – معرفی مؤلف

ملا حبیب‌الله شریف کاشانی (۱۲۶۲-۱۳۴۰ق)، مفسر، عارف و از عالمان و فقیهان شیعه اهل کاشان در قرن سیزدهم و چهاردهم هجری قمری بوده است. کتاب منتقد المنافع فی شرح المختصر النافع مهم‌ترین اثر علمی اوست. وی پس از حدود هشتاد سال عمر سرانجام در سال ۱۳۴۰ق در شهر کاشان دار فانی را وداع گفت.

۳.۲ – وضعیت کلی

ملا حبیب‌الله آثار متعددی در موضوعات و علوم مختلف نگاشته که بیش از ۲۰۰ اثر برای او شمرده‌اند. یکی از آثار او کتاب تذکره الشهداء بوده است. برخلاف سایر آثار علمی آیت‌الله شریف کاشانی که نوعا از دقت و عمق علمی برخوردارند. تذکره الشهداء دارای برخی گزارش‌های ضعیف و مخدوش است. گویا علت عدم دقت برخی از بزرگان علمی در نقل اخبار مربوط به مقتل، تسامح آنان در این مقوله بوده که مثل سایر علوم و مقوله‌ها، آن را در خور دقت و بررسی علمی نمی‌دانستند. بر اساس گفته مؤلف، او این کتاب را در سال ۱۳۰۶ قمری، یعنی در۴۴ سالگی، برای مرثیه خوانان، مداحان و توده مردم نگاشته است.

[۶] شریف کاشانی، ملا حبیب الله، تذکره الشهداء، ص۴۵۳.

۳.۳ – گزارش‌های غیر معتبر

این کتاب حاوی برخی اخبار و گزارش‌های غیرمعتبر و ضعیف است که در ادامه به برخی اشاره می‌شود:
۱. حضور چهارصد نفر از مفتی‌هایی که فتوا به قتل امام حسین (علیه‌السّلام) داده بودند در کربلا؛ از جمله ظفر بن ملجم، و انداختن عصا به سوی امام (علیه‌السّلام) به جای استفاده از نیزه و شمشیر؛

[۷] شریف کاشانی، ملا حبیب الله، تذکره الشهداء، ص۲۷۹-۲۸۰.

۲. نشان دادن سپر خونین حضرت عباس به مادرش‌ ام البنین توسط حضرت زینب، و بیهوش شدن وی در مدینه،

[۸] شریف کاشانی، ملا حبیب الله، تذکره الشهداء، ص۴۴۳.

۳. درخواست سکینه از پدرش امام حسین (علیه‌السّلام) به هنگام وداع، که از اسب پیاده شود و او را همانند یتیمان نوازش کند که حضرت پذیرفت و او را در میان خیمه گاه و میدان در آغوش نشاند و نوازش کرد؛

[۹] شریف کاشانی، ملا حبیب الله، تذکره الشهداء، ص۳۱۱.

در حالی که این داستان در هیچ یک از منابع قدیمی نیامده است؛
۴. دادن یک رشته مروارید از سوی امام حسین (علیه‌السّلام) به یکی از لشکریان دشمن، به این سبب که هنگام بیرون آمدنش از خانه، دختر آن دشمن به او گفته بود که از این سفر برایش سوغات بیاورد؛

[۱۰] شریف کاشانی، ملا حبیب الله، تذکره الشهداء، ص۳۲۵.

۵. خودداری ذو الجناح از راه رفتن، هنگام سوار شدن امام بر آن، و حرکت با این شرط که حضرت در قیامت بر او سوار شده، امت گناهکار را شفاعت کند

[۱۱] شریف کاشانی، ملا حبیب الله، تذکره الشهداء، ص۳۱۲.

پاره کردن بند قنداق توسط طفل شیرخوار و خود را از گهواره به زمین انداختن، هنگام شنیدن صدای یاری خواستن امام حسین

[۱۲] شریف کاشانی، ملا حبیب الله، تذکره الشهداء، ص۲۲۰.

هیچ یک از این موارد، مستند تاریخی ندارد.

۴ – مقتل شیخ عباس قمی

یکی مقاتل این دوره، کتابی با نام نفس‌ المهموم فی مصیبه سیدنا الحسین نگاشته شیخ عباس قمی متوفای (۱۳۵۹ق/ ۱۳۱۹ش) می‌باشد. این اثر به زبان عربی نوشته شده و نویسنده تلاش کرده تا با استفاده از منابع معتبر، کتابی دقیق و موثق ارائه دهد با این وجود برخی از روایت‌های ضعیف در کتاب راه یافته‌اند. کتاب نفس‌ المهموم بیشتر شامل نقل قول‌ها است و تحلیل و بررسی عمیقی در آن دیده نمی‌شود.

۲.۱ – معرفی مؤلف

شیخ عباس قمی از عالمان، محدثان، مورخان و خطیبان شیعه در قرن چهارده هجری قمری بوده است. وی در تاریخ، رجال، تراجم، علوم قرآن، اخلاق، عقاید و علم حدیث تالیفات بسیاری دارد و کتاب‌های مفاتیح الجنان، منتهی الآمال، سفینه البحار و نفس المهموم از مشهورترین تالیفات ایشان است. شیخ عباس سرانجام در سال ۱۳۵۹ هجری قمری در نجف درگذشت و در حرم امام علی (علیه‌السلام) به خاک سپرده شد.

۴.۲ – وضعیت کتاب

شیخ عباس قمی این کتاب را به زبان عربی، نگاشته است. وی در این کتاب _بنا بر گفته خود_ کوشیده است تا بر اساس کتاب‌های معتبر گذشتگان، کتابی معتبر بنگارد. (چنان که خود گفته است: جمعته من الکتب المعتبره الی علیه الاعتماد و ال کون والاستناد)

[۱۳] قمی، شیخ عباس، نفس المهموم، ص۷.

بیشتر مطالب این اثر، نقل قول‌هاست و مباحث تحلیلی و نقد و بررسی در آن، چندان به چشم نمی‌خورد. به پیوست نفس المهموم، کتاب نفثه المصدور فیما یتجدد به حزن یوم العاشور از همین مؤلف است که در آن بیشتر به مناقب امام حسین و یارانش پرداخته شده است. خاتمه این کتاب، اندرزهایی است که مؤلف به پیروی از استادش، محدث نوری در کتاب لؤلؤ و مرجان، به اهل منبر و تعزیه‌خوانان داده است. تاریخ پایان نگارش کتاب، یازدهم ذی قعده ۱۳۴۲ قمری (سالروز ولادت امام رضا (علیه‌السّلام)) می‌باشد.

[۱۴] قمی، شیخ عباس، نفس المهموم و نفثه المصدور، ص۶۲۶.

۴.۳ – ساختار کتاب

این کتاب دارای یک مقدمه، پنج باب _که هر باب دارای فصل‌های متعدد است_ و یک خاتمه است.
مقدمه کتاب، کوتاه و درباره ولادت امام حسین (علیه‌السّلام) شده است.
باب نخست درباره مناقب امام حسین (علیه‌السّلام)، پاداش گریستن بر او، لعن کشندگان او و اخباری درباره شهادت اوست.
باب دوم، که مفصل‌ترین باب کتاب است، درباره قیام آن حضرت و شهادت او و یاران و خاندانش است و در آن، وقایع روز تاسوعا و عاشورا با تفصیل بیشتر بیان شده است.
باب سوم درباره حوادث پس از شهادت آن حضرت است؛ مانند ربودن جامه شهدا، غارت خیمه‌ها، دفن اجساد شهدا، ورود اهل بیت (علیه‌السّلام) به کوفه، خطبه حضرت زینب در این شهر، و فرستادن سرهای شهدا به شام.
باب چهارم درباره حوادث خارق‌العاده‌ای است که پس از شهادت حضرت، روی داده است؛ همانند گریستن آسمان و زمین و مردم و فرشتگان در عزای